Στο μικροσκόπιο πολιτικών, αναλυτών και κοινωνιολόγων βρίσκεται πλέον η σεξουαλική ζωή της λεγόμενης Generation Z, της γενιάς δηλαδή των νέων μεταξύ 13 και 28 ετών, η οποία φαίνεται να βιώνει μια πρωτοφανή κρίση ταυτότητας και συντροφικότητας.
Σύμφωνα με αποκαλυπτικά στοιχεία που δημοσιεύει η εφημερίδα The Guardian, οι νέοι της Δύσης πασχίζουν να ισορροπήσουν ανάμεσα σε μια διαρκή ψηφιακή υπερπληροφόρηση και μια σκληρή πραγματικότητα με άρωμα μοναξιάς.
Μεγαλωμένοι με την πορνογραφία να απέχει μόλις ένα κλικ από την παιδική τους ηλικία με πάνω από τους μισούς εφήβους στις ΗΠΑ να έχουν δει σκληρό περιεχόμενο πριν τα 13 τους, οι νέοι αυτοί καλούνται να διαχειριστούν έναν κόσμο που τους ωθεί στα άκρα, από τον δικαιωματισμό και τις μη παραδοσιακές ταυτότητες μέχρι την απόλυτη απομόνωση που κληροδότησε η πανδημία και οι πολιτικές συγκρούσεις της εποχής Τραμπ.
Τα δεδομένα που παραθέτει ο Guardian σκιαγραφούν μια γενιά που, παρά την «προοδευτική» της βιτρίνα, φαίνεται να στερείται τη βασική ανθρώπινη επαφή. Είναι η πιο queer γενιά στην ιστορία, με το ένα τέταρτο των ενηλίκων της να αυτοπροσδιορίζεται ως LGBTQ+, όμως την ίδια στιγμή βιώνει μια ιδιότυπη «σεξουαλική ύφεση». Οι νέοι σήμερα κάνουν λιγότερο σεξ και ξεκινούν αργότερα από τις προηγούμενες γενιές, με τους άνδρες να πλήττονται περισσότερο από αυτή την κατάσταση. Ένας στους τρεις άνδρες της Gen Z δηλώνει ότι δεν είχε ποτέ σεξουαλική επαφή με σύντροφο, γεγονός που αποκαλύπτει ένα τεράστιο κενό στην κοινωνικοποίηση και τη δημιουργία σχέσεων, την ώρα που οι γυναίκες της ίδιας ηλικίας στρέφονται όλο και περισσότερο σε queer ταυτότητες ή παραμένουν επιφυλακτικές λόγω του φόβου που γεννά η πολιτική ατζέντα γύρω από τις αναπαραγωγικές ελευθερίες.
Το πολιτικό χάσμα λειτουργεί ως ένας νέος, ανυπέρβλητος τοίχος ανάμεσα στα δύο φύλα, με τους άνδρες να στρέφονται προς τον συντηρητισμό και τις γυναίκες προς την αριστερή ατζέντα, καθιστώντας το ραντεβού μια ναρκοθετημένη ζώνη όπου οι ιδεολογικές διαφορές αποτελούν πλέον «dealbreaker».
Η παθητικότητα κυριαρχεί, η πρώτη κίνηση φαντάζει βουνό και τα περιβόητα «one-night stands» τείνουν προς εξαφάνιση. Παραδόξως, η γενιά αυτή φαίνεται να προσκολλάται στην παραδοσιακή μονογαμία περισσότερο από τους προκατόχους της, ίσως ως μια απέλπιδα προσπάθεια να βρει σταθερότητα σε έναν ρευστό κόσμο. Μέσα σε αυτό το τοπίο της ψηφιακής αποξένωσης, πολλοί καταλήγουν να αναζητούν συντροφιά ή συμβουλές ακόμη και σε ρομπότ τεχνητής νοημοσύνης, επιβεβαιώνοντας τον φόβο ότι η τεχνολογία, αντί να ενώνει, τελικά οδήγησε σε έναν ιδιότυπο ευνουχισμό της ανθρώπινης εμπειρίας.
Η εικόνα που αναδύεται είναι εκείνη μιας γενιάς που βρίσκεται σε σύγχυση, παγιδευμένη στη διελκυστίνδα μεταξύ του σεξουαλικού συντηρητισμού που απαιτεί γάμους και παιδιά, και ενός ψηφιακού φιλελευθερισμού που προσφέρει τα πάντα αλλά δεν ικανοποιεί τίποτα.
Η Gen Z φαίνεται να αναζητά απεγνωσμένα τη σύνδεση, όμως την αναζητά μέσα από οθόνες και αλγόριθμους, χάνοντας στην πορεία την ουσία του έρωτα και της συντροφικότητας. Αν οι νέοι μας σήμερα φοβούνται να αγγίξουν ο ένας τον άλλον, είτε λόγω πολιτικού διχασμού είτε λόγω κοινωνικής αδεξιότητας, τότε το μέλλον της δυτικής κοινωνίας προδιαγράφεται τουλάχιστον μοναχικό, αν όχι βιολογικά αδιέξοδο.
