Ο Ντόναλντ Τραμπ ολοκληρώνει την τρίτη εβδομάδα του πολέμου στο Ιράν, αντιμετωπίζοντας μια κρίση που δείχνει να ξεφεύγει από τον έλεγχό του.
Οι τιμές της ενέργειας εκτοξεύονται σε παγκόσμιο επίπεδο, οι Ηνωμένες Πολιτείες φαίνονται απομονωμένες από τους παραδοσιακούς συμμάχους τους και περισσότερες στρατιωτικές δυνάμεις ετοιμάζονται να αναπτυχθούν, παρά τις αρχικές δεσμεύσεις του Τραμπ για μια «σύντομη επιχείρηση».
«Ο Τραμπ έχει παγιδευτεί στον πόλεμο στο Ιράν και δυσκολεύεται να βρει διέξοδο», σχολίασε ο Ααρον Ντέιβιντ Μίλερ πρώην διαπραγματευτής για τη Μέση Ανατολή.
«Αυτή η κατάσταση αποτελεί την κύρια πηγή της απογοήτευσής του».
Αξιωματούχος του Λευκού Οίκου υποστήριξε, ωστόσο, ότι οι στρατιωτικές επιχειρήσεις συνεχίζουν να έχουν αποτελέσματα: Πολλοί κορυφαίοι ηγέτες του Ιράν έχουν εξουδετερωθεί, μεγάλο μέρος του ναυτικού έχει καταστραφεί και οι βαλλιστικοί πύραυλοι έχουν σημαντικά περιοριστεί.
«Αυτό συνιστά αδιαμφισβήτητη στρατιωτική επιτυχία», τόνισε.
Η εκτίναξη των τιμών της ενέργειας αποτελεί ένα από τα πιο άμεσα αποτελέσματα της σύγκρουσης. Τα Στενά του Ορμούζ, από τα οποία διέρχεται περίπου το ένα πέμπτο της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου, βρίσκονται σχεδόν υπό πλήρη έλεγχο των ιρανικών δυνάμεων, γεγονός που προκαλεί έντονη ανησυχία στις διεθνείς αγορές.
Οι διακοπές στην παροχή πετρελαίου και φυσικού αερίου έχουν αυξήσει το κόστος των καυσίμων, επηρεάζοντας άμεσα καταναλωτές και επιχειρήσεις, ενώ οι οικονομικοί αναλυτές προειδοποιούν για περαιτέρω επιπτώσεις στην παγκόσμια ανάπτυξη.
Οι αναλυτές σημειώνουν ότι ο Τραμπ βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι, χωρίς σαφή ένδειξη για την επόμενη στρατηγική του κίνηση.
Μπορεί να κλιμακώσει τις επιθέσεις, ακόμη και με κατάληψη ενεργειακών κόμβων όπως το νησί Χαργκ ή ανάπτυξη δυνάμεων κατά μήκος των ιρανικών ακτών για τον εντοπισμό εκτοξευτών πυραύλων. Ωστόσο, ένα τέτοιο βήμα θα μπορούσε να οδηγήσει σε μακροχρόνια στρατιωτική εμπλοκή, αντιμετωπίζοντας αντίσταση από την αμερικανική κοινή γνώμη.
Από την άλλη, η κήρυξη «νίκης» και η απόσυρση θα δυσαρεστούσε τους συμμάχους στον Κόλπο, αφήνοντας τους αντιμέτωπους με ένα αποδυναμωμένο αλλά ακόμα επικίνδυνο Ιράν, ικανό να επηρεάσει τις θαλάσσιες μεταφορές και πιθανώς να επιδιώξει την ανάπτυξη πυρηνικού οπλοστασίου — κάτι που η Τεχεράνη αρνείται.
Ο πόλεμος φαίνεται να δοκιμάζει και τη στήριξη της βάσης του Τραμπ στο κίνημα MAGA. Αν και εξακολουθεί να υπάρχει υποστήριξη, αναλυτές προειδοποιούν ότι η συνέχιση της ανόδου των τιμών καυσίμων και η περαιτέρω στρατιωτική εμπλοκή θα μπορούσαν να αποδυναμώσουν τη βάση αυτή.
Παράλληλα, οι σχέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών με τους συμμάχους τους έχουν επιδεινωθεί. Πολλές χώρες του ΝΑΤΟ αρνήθηκαν να συμμετάσχουν ενεργά στην προστασία των Στενών, εκφράζοντας επιφυλάξεις για τη στρατηγική της Ουάσιγκτον και τον τρόπο με τον οποίο ξεκίνησε η σύγκρουση.
Ποια είναι η στρατηγική εξόδου;
Ένα από τα βασικά προβλήματα που επισημαίνουν ειδικοί είναι η έλλειψη σαφούς στρατηγικής εξόδου.
Η αμερικανική κυβέρνηση επιμένει ότι η επιχείρηση αποτελεί στρατιωτική επιτυχία, ωστόσο δεν έχει παρουσιάσει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για το πώς θα τερματιστεί η σύγκρουση ή πώς θα διασφαλιστεί η σταθερότητα στην περιοχή μετά το τέλος των επιχειρήσεων.
Αυτό δημιουργεί αβεβαιότητα τόσο στους συμμάχους όσο και στους πολίτες, ενώ ενισχύει την κριτική ότι η σύγκρουση δεν σχεδιάστηκε επαρκώς.
Παράλληλα, έχουν αρχίσει να εμφανίζονται και εντάσεις με το Ισραήλ σχετικά με τον βαθμό συντονισμού των στρατιωτικών επιχειρήσεων, γεγονός που περιπλέκει ακόμη περισσότερο την κατάσταση.
Καθώς ο πόλεμος συνεχίζεται, γίνεται ολοένα και πιο εμφανές ότι οι αρχικοί υπολογισμοί της αμερικανικής κυβέρνησης για την αντίδραση του Ιράν ήταν λανθασμένοι καταλήγει το Reuters.
