Καθώς ο πόλεμος με το Ιράν εισέρχεται στην τρίτη εβδομάδα του, η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ έχει ήδη ξεκινήσει παρασκηνιακές συζητήσεις για την επόμενη ημέρα και το ενδεχόμενο έναρξης διαπραγματεύσεων, αναφέρουν πληροφορίες του Axios, οι οποίες έγιναν γνωστές το Σάββατο (21.03.2026).
Σύμφωνα με Αμερικανό αξιωματούχο και πηγές του Axios με γνώση των εξελίξεων, στόχος της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ είναι να διαμορφωθεί ένα πλαίσιο συνομιλιών ακόμη και όσο οι στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον του Ιράν συνεχίζονται.
Παρότι ο Αμερικανός Πρόεδρος άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο αποκλιμάκωσης, σημειώνοντας ότι εξετάζει το ενδεχόμενο «σταδιακής λήξης» του πολέμου, εκτιμήσεις εντός της κυβέρνησης της Ουάσινγκτον αναφέρουν ότι οι συγκρούσεις θα διαρκέσουν για άλλες δύο έως τρεις εβδομάδες. Στο μεταξύ, οι συνεργάτες του επιχειρούν να θέσουν τις βάσεις για διπλωματικές πρωτοβουλίες.
Στις διεργασίες αυτές συμμετέχουν, μεταξύ άλλων, ο Τζάρεντ Κούσνερ και ο Στιβ Γουίτκοφ, οι οποίοι εξετάζουν τα βασικά στοιχεία μίας πιθανής συμφωνίας. Σε αυτά περιλαμβάνεται η επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ, η διαχείριση των αποθεμάτων υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν, καθώς και μία ευρύτερη συμφωνία που θα καλύπτει το πυρηνικό πρόγραμμα, τους βαλλιστικούς πυραύλους και τη στήριξη προς συμμάχους στην περιοχή.
Axios: Δίαυλοι επικοινωνίας και όροι της Τεχεράνης
Αν και δεν υπάρχουν απευθείας επαφές μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης το τελευταίο διάστημα, χώρες όπως η Αίγυπτος, το Κατάρ και το Ηνωμένο Βασίλειο λειτουργούν ως ενδιάμεσοι, μεταφέροντας μηνύματα μεταξύ των δύο πλευρών. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, το Ιράν εμφανίζεται διατεθειμένο να προσέλθει σε συνομιλίες, αλλά θέτει ιδιαίτερα αυστηρές προϋποθέσεις.
Μεταξύ των ιρανικών απαιτήσεων συγκαταλέγονται η άμεση κατάπαυση του πυρός, εγγυήσεις ότι οι επιθέσεις δεν θα επαναληφθούν στο μέλλον, καθώς και οικονομική αποζημίωση. Ωστόσο, η αμερικανική πλευρά εμφανίζεται επιφυλακτική. Ο Τραμπ έχει δηλώσει ότι δεν απορρίπτει τον διάλογο, αλλά δεν επιθυμεί επί του παρόντος να αποδεχθεί εκεχειρία, ενώ το αίτημα για αποζημιώσεις θεωρείται ιδιαίτερα δύσκολο να γίνει αποδεκτό.
Από την άλλη πλευρά, Αμερικανοί αξιωματούχοι εκτιμούν ότι η πίεση που έχει ασκηθεί στο Ιράν ενδέχεται να το οδηγήσει τελικά σε διαπραγματεύσεις. Όπως σημειώνεται χαρακτηριστικά, η Ουάσινγκτον θεωρεί ότι έχει περιορίσει σημαντικά τις δυνατότητες της Τεχεράνης και επιδιώκει συγκεκριμένες δεσμεύσεις.
Οι απαιτήσεις των ΗΠΑ και οι αντιδράσεις του Ιράν
Οι αμερικανικές απαιτήσεις περιλαμβάνουν την πλήρη παύση του πυραυλικού προγράμματος για πέντε χρόνια, τον μηδενισμό του εμπλουτισμού ουρανίου, την αποξήλωση εγκαταστάσεων σε πυρηνικές τοποθεσίες όπως το Νατάνζ, το Ισφαχάν και το Φορντό, την επιβολή αυστηρών διεθνών ελέγχων στις σχετικές τεχνολογίες, συμφωνίες περιορισμού οπλισμού στην περιοχή, καθώς και τη διακοπή χρηματοδότησης οργανώσεων όπως η Χεζμπολάχ, οι Χούθι και η Χαμάς.
Ωστόσο, η Τεχεράνη έχει απορρίψει στο παρελθόν πολλές από αυτές τις απαιτήσεις, επισημαίνοντας τη δυσκολία διαπραγμάτευσης με μία ηγεσία που έχει συνδυάσει συνομιλίες με στρατιωτικές επιθέσεις.
Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Αμπάς Αραγτσί, δήλωσε το Σάββατο στον Ινδό ομόλογό του ότι η εξομάλυνση της κατάστασης στα Στενά του Ορμούζ προϋποθέτει τον τερματισμό των επιθέσεων από ΗΠΑ και Ισραήλ, καθώς και σαφείς εγγυήσεις ότι αυτές δεν θα επαναληφθούν.
Σενάρια συμβιβασμού και αναζήτηση διαμεσολαβητή
Παράλληλα, στην Ουάσινγκτον εξετάζονται εναλλακτικές προσεγγίσεις για το ζήτημα των αποζημιώσεων. Όπως επισημαίνουν αξιωματούχοι, υπάρχει περιθώριο διαπραγμάτευσης μέσω διαφορετικών διατυπώσεων, όπως η επιστροφή δεσμευμένων ιρανικών κεφαλαίων, ώστε να καταστεί εφικτή μία συμφωνία, πολιτικά αποδεκτή και από τις δύο πλευρές.
Την ίδια στιγμή, οι σύμβουλοι του Τραμπ προσπαθούν να εντοπίσουν ποιος έχει την πραγματική εξουσία λήψης αποφάσεων στο Ιράν και ποια χώρα μπορεί να αναλάβει τον ρόλο του μεσολαβητή. Αν και ο Αραγτσί έχει διαδραματίσει ρόλο σε προηγούμενες επαφές, δεν θεωρείται από όλους ως ο τελικός διαπραγματευτής.
Σε ό,τι αφορά τη διαμεσολάβηση, ενώ το Ομάν είχε αναλάβει αυτόν τον ρόλο πριν την έναρξη του πολέμου στις 28 Φεβρουαρίου, η αμερικανική πλευρά εξετάζει πλέον άλλες επιλογές, με το Κατάρ να θεωρείται πιο αξιόπιστο, αν και εμφανίζεται διστακτικό να αναλάβει επίσημα την πρωτοβουλία.
