Ο πόλεμος που κήρυξαν σε βάρος του Ιράν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εισέρχεται πλέον στον δεύτερο μήνα του, αλλά η διεθνής κοινότητα δεν φαίνεται διατεθειμένη να συγκρουστεί μετωπικά, σε πολιτικό επίπεδο, με τον Αμερικανό πρόεδρο για να τον λήξει
- Από τον Γιώργο Τραπεζιώτη
Ο αδιέξοδος αλλά συγχρόνως και ιδιαιτέρως «παραγωγικός» σε αρνητικές συνέπειες για ολόκληρη τη Μέση Ανατολή παράνομος πόλεμος που κήρυξαν σε βάρος του Ιράν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εισέρχεται πλέον στον δεύτερο μήνα του.
Κι αν η διπλωματία ως εργαλείο επίλυσης των διαφορών μεταξύ αντιμαχόμενων πλευρών ιστορικά θεωρείται το απόλυτο «κλειδί» για τον τερματισμό ακόμα και των πιο επικίνδυνων συγκρούσεων, στη συγκεκριμένη περίπτωση η διεθνής κοινότητα μοιάζει να το ‘χει… χάσει. Ή τουλάχιστον να υποκρίνεται πως έχει συμβεί κάτι τέτοιο, καθώς η Δύση, ούσα πολυδιασπασμένη, από τη μία αντιλαμβάνεται πως κινδυνεύει να πνιγεί -κυρίως οικονομικά- από την πολεμική παλίρροια κι από την άλλη δεν φαίνεται διατεθειμένη να συγκρουστεί μετωπικά σε πολιτικό επίπεδο με τον βασικό πυλώνα της, τις ΗΠΑ, που επιμένουν να στηρίζουν τις επιχειρησιακές (και στρατηγικές) επιδιώξεις του Ισραήλ στην ευρύτερη περιοχή. Κι αυτό συμβαίνει ενώ έχει απέναντί της ένα σκληρό κι αποφασισμένο καθεστώς όπως το ιρανικό, που και αυτό, για τους δικούς του όμως υπαρξιακούς λόγους, δεν φαίνεται διατεθειμένο να υποχωρήσει.
Ο πρόεδρος του ιρανικού Κοινοβουλίου, Μοχάμεντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ, δήλωσε χθες ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες σχεδιάζουν χερσαία επίθεση εναντίον της χώρας του, ενώ παράλληλα διεξάγουν δημόσια διπλωματικές προσπάθειες για τον τερματισμό του πολέμου. «Ο εχθρός στέλνει δημόσια μηνύματα διαπραγμάτευσης και διαλόγου, ενώ κρυφά σχεδιάζει χερσαία επίθεση» τόνισε ο Γκαλιμπάφ. Ενώ πρόσθεσε πως «οι άνδρες μας περιμένουν την άφιξη Αμερικανών στρατιωτών στο έδαφος ώστε να μπορέσουν να τους επιτεθούν και να τιμωρήσουν τους περιφερειακούς συμμάχους τους μια για πάντα».
Το ιρανικό «σας περιμένουμε», πάντως, ήρθε ως απάντηση στις προετοιμασίες των Αμερικανών, που, σύμφωνα με τη «Washington Post», αρχίζουν να ενισχύουν τις χερσαίες τους δυνάμεις στη Μέση Ανατολή. Εντούτοις, πάντα κατά το ρεπορτάζ της αμερικανικής εφημερίδας, οι επιχειρήσεις αυτές δεν σχεδιάζεται να είναι μια χερσαία εισβολή ευρείας κλίμακας στο Ιράν, αλλά στοχευμένες επιχειρήσεις, έφοδοι στο ιρανικό έδαφος από μέλη των ειδικών δυνάμεων, καθώς και άλλων, συμβατικών μονάδων. Μάλιστα, οι πληροφορίες έρχονται στο φως την ώρα που οι δυνάμεις των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή ενισχύθηκαν με την άφιξη (σ.σ.: από τη βάση του στην Ιαπωνία) στην περιοχή και του σκάφους «USS Tripoli» – του ελικοπτεροφόρου-αεροπλανοφόρου (σ.σ.: είναι σε θέση να μεταφέρει είκοσι F-35, ικανά για κάθετες αποπροσνηώσεις) και αποβατικού πλοίου που έχει τεθεί επικεφαλής ομάδας κρούσης με «περίπου 3.500» άνδρες του πολεμικού ναυτικού και των πεζοναυτών.
Το δημοσίευμα της «Washington Post» δεν είναι το μοναδικό που περιγράφει τις αμερικανικές επιχειρησιακές προθέσεις, καθώς κι άλλα μέσα ενημέρωσης στις ΗΠΑ έχουν αναφερθεί τις τελευταίες ημέρες στο γεγονός πως «εξετάζεται η πιθανότητα» να σταλούν ακόμα τουλάχιστον 10.000 στρατιωτικοί στη Μέση Ανατολή.
Αν πάντως «κάτι τρέχει» τις τελευταίες ώρες διπλωματικά, τουλάχιστον επίσημα και πέρα από τις δεδομένες επικοινωνίες, που έτσι κι αλλιώς υπάρχουν αλλά «ανεπισήμως» μεταξύ των αντιμαχόμενων πλευρών, είναι οι συνομιλίες που φιλοξενεί από χθες στο Ισλαμαμπάντ το Πακιστάν με τη συμμετοχή της Τουρκίας, της Αιγύπτου και της Σαουδικής Αραβίας, σε επίπεδο υπουργών Εξωτερικών. Στόχος τους βέβαια δεν είναι άλλος από την ανταλλαγή προτάσεων για τον τερματισμό της κρίσης και την ασφαλή διάνοιξη των Στενών του Ορμούζ, καθώς το κλείσιμό τους έχει προκαλέσει ήδη σοβαρότατες επιπτώσεις στη διεθνή οικονομία.
Αρκεί όμως αυτή η πρωτοβουλία για να τελειώσει ο πόλεμος; Αν κρίνει κανείς από τα έως τώρα δεδομένα, η απάντηση είναι «μάλλον αδύνατον». Κι αν σε αυτά αθροιστούν η δήλωση του αρχηγού του ιρανικού ναυτικού, Σαχράμ Ιρανί, που χθες τόνισε πως το «USS Abraham Lincoln» θα αποτελέσει στόχο εάν εισέλθει «σε εμβέλεια βολής» στην περιοχή, αλλά και τις προτάσεις, ο κατάλογος των εννέα προϋποθέσεων που θέτει η Τεχεράνη για τον τερματισμό του πολέμου όπως αυτές δημοσιεύτηκαν στη φιλοκυβερνητική ιρανική εφημερίδα «Καΐχάν» και αναμεταδόθηκαν και από ισραηλινά μέσα ενημέρωσης, τότε η απάντηση και σε αυτή την ερώτηση παραμένει αρνητική.
Αλλωστε αιτήματα που περιλαμβάνουν την πλήρη αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων από την περιοχή και την αποσυναρμολόγηση των βάσεών τους στη δυτική Ασία, καθώς και τον τερματισμό των επιθέσεων κατά του Ιράν, του Λιβάνου και των συμμάχων του, είναι αιτήματα που υπό τις παρούσες συνθήκες είναι μαθηματικά βέβαια πως δεν θα βρουν αποδέκτη. Και ο πόλεμος συνεχίζεται…
