Σε μια απροκάλυπτη προσπάθεια να στήσει ένα σκηνικό τεχνητής έντασης, το κατοχικό καθεστώς των Τούρκων στη Κύπρο επιστρατεύει για άλλη μια φορά το «όπλο» της θρησκείας. Με φόντο το προσκύνημα στο τέμενος Χαλά Σουλτάν Τεκέ στη Λάρνακα, η τουρκοκυπριακή ηγεσία επιχειρεί να εκβιάσει την Κυπριακή Δημοκρατία, στοχεύοντας στην επίρριψη ευθυνών και τη δημιουργία αρνητικών εντυπώσεων στη διεθνή κοινότητα.
Η τακτική που ακολουθείται το τελευταίο διάστημα, υπό τις οδηγίες της Άγκυρας, δεν είναι τυχαία. Αποσκοπεί αποκλειστικά στη συντήρηση του αφηγήματος περί ανάγκης «καλού κλίματος», την ώρα που η κατοχική πλευρά ναρκοθετεί κάθε προσπάθεια ουσίας στο Κυπριακό.
Προσπάθεια νομιμοποίησης των εποίκων
Το ζήτημα που προέκυψε δεν αφορά το δικαίωμα των Τουρκοκυπρίων στην άσκηση των θρησκευτικών τους καθηκόντων, καθώς αυτό είναι πλήρως διασφαλισμένο. Οι Τουρκοκύπριοι πολίτες της Δημοκρατίας διακινούνται καθημερινά από τα οδοφράγματα χωρίς κανένα πρόσκομμα.
Η πραγματική στόχευση του κατοχικού καθεστώτος ήταν η κατ’ εξαίρεση διέλευση ατόμων που δεν έχουν κανένα νόμιμο δικαίωμα εισόδου στις ελεύθερες περιοχές: των Τούρκων εποίκων. Επιχειρήθηκε δηλαδή η οργανωμένη μεταφορά πληθυσμού που παρανομεί στο έδαφος της Δημοκρατίας, χρησιμοποιώντας ως προπέτασμα καπνού τη θρησκευτική πίστη.
Μεθοδευμένος εκβιασμός αντί για διάλογο
Η στάση της τουρκοκυπριακής ηγεσίας αποδεικνύει την πρόθεση για πρόκληση και όχι για συνεννόηση:
Υπονόμευση των θεσμών: Το κατοχικό καθεστώς οδήγησε εσκεμμένα σε αδράνεια τον Διαθρησκευτικό Διάλογο που λειτουργούσε υπό την αιγίδα της σουηδικής πρεσβείας, προτιμώντας την οδό των μονομερών αιτημάτων μέσω της ΟΥΝΦΙΚΥΠ.
Ελλιπή στοιχεία: Παρά την καλή θέληση της Κυβέρνησης να επιτρέψει τη διέλευση υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις ασφαλείας, η άλλη πλευρά απέστειλε καταλόγους με ελλιπέστατα στοιχεία (μόνο ονοματεπώνυμα), καθιστώντας αδύνατο οποιονδήποτε έλεγχο.
Πιεστικά χρονοδιαγράμματα: Η αποστολή των στοιχείων έγινε την υστάτη, ώστε να μην υπάρχει χρόνος επιχειρησιακού συντονισμού, με προφανή στόχο να κατηγορηθεί η Λευκωσία για «άρνηση».
Η υποκρισία του κατοχικού καθεστώτος
Είναι τουλάχιστον προκλητικό να εγκαλείται η Κυπριακή Δημοκρατία για δήθεν περιορισμό θρησκευτικών ελευθεριών από ένα καθεστώς που:
Βεβηλώνει συστηματικά τις χριστιανικές εκκλησίες στις κατεχόμενες περιοχές.
Περιορίζει δραστικά την πρόσβαση των εκτοπισμένων στους δικούς τους ιερούς χώρους.
Χρησιμοποιεί τη θρησκεία ως εργαλείο πολιτικής πίεσης και εποικισμού.
Η προσπάθεια της ηγεσίας των κατεχόμενων να παρουσιαστεί ως θύμα είναι παραπλανητική. Η κυπριακή Κυβέρνηση ξεκαθαρίζει πως δεν θα επιτρέψει την εργαλειοποίηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για τη νομιμοποίηση των τετελεσμένων της εισβολής και του συνεχιζόμενου εποικισμού.
