Το μάθημα των ΗΠΑ στην Κίνα
Ο πόλεμος στο Ιράν, που πλέον διανύει τον τρίτο μήνα, λειτουργεί για την Κίνα ως μια σπάνια ευκαιρία παρατήρησης της αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος σε πραγματικές συνθήκες μάχης.
Ταυτόχρονα, υπενθυμίζει ότι σε κάθε σύγκρουση ο αντίπαλος αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την τελική έκβαση. Καθώς πλησιάζει η κρίσιμη συνάντηση του Ντόναλντ Τραμπ με τον Σι Τζινπίνγκ, από τις 13 έως τις 15 Μαΐου, οι εξελίξεις στο ιρανικό μέτωπο αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη γεωπολιτική σημασία.
Σύμφωνα με αναλυτές από την Κίνα, την Ταϊβάν και άλλες χώρες, με τους οποίους μίλησε το CNN, οι δύο μήνες συγκρούσεων ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν στον Περσικό Κόλπο προσφέρουν πολύτιμα δεδομένα για το πώς θα μπορούσαν να εξελιχθούν μελλοντικά σενάρια αντιπαράθεσης μεταξύ Πεκίνου και Ουάσιγκτον.
Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι το Πεκίνο κινδυνεύει να υπερεκτιμήσει τις δυνατότητές του, να παραβλέψει την απουσία πολεμικής εμπειρίας και να υιοθετήσει περιορισμένη οπτική ως προς τη φύση και τις συνέπειες μιας σύγκρουσης.
Τα τελευταία χρόνια ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός έχει επενδύσει σημαντικά στην αναβάθμιση των επιθετικών του δυνατοτήτων, αναπτύσσοντας πυραυλικά συστήματα σχεδιασμένα να διαφεύγουν της αναχαίτισης. Η κινεζική Πολεμική Αεροπορία διαθέτει πλέον μαχητικά stealth πέμπτης γενιάς και εκτιμάται ότι σύντομα θα φτάσει τα περίπου 1.000 αεροσκάφη Chengdu J‑20, το κινεζικό αντίστοιχο των αμερικανικών F‑35 Lightning II, σύμφωνα με το Royal United Services Institute. Παράλληλα, βρίσκεται σε εξέλιξη η ανάπτυξη στρατηγικού βομβαρδιστικού stealth μεγάλου βεληνεκούς, αντίστοιχου των αμερικανικών B‑2 Spirit και B‑21 Raider.
Ωστόσο, η εικόνα διαφοροποιείται όταν πρόκειται για την άμυνα. Αναλυτές υπογραμμίζουν ότι το Ιράν κατάφερε να διαπεράσει την αμερικανική αεράμυνα στον Περσικό Κόλπο χρησιμοποιώντας σχετικά απλή τεχνολογία, όπως τα χαμηλού κόστους drones Shahed και οικονομικότερους βαλλιστικούς πυραύλους.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, από την πλευρά τους, απάντησαν με μια εκτεταμένη αεροπορική εκστρατεία, αξιοποιώντας προηγμένα οπλικά συστήματα όπως τα F‑35 και τα B‑2, αλλά και φθηνότερα πυρομαχικά που εκτοξεύθηκαν από βομβαρδιστικά B‑1, B‑52 και μαχητικά F‑15. Οι επιθέσεις στόχευσαν ιρανικούς εκτοξευτές πυραύλων, πολεμικά πλοία και γέφυρες.
«Χρειάζεται να εξετάσουμε σε βάθος πώς θα προστατεύσουμε κρίσιμες υποδομές, αεροπορικές βάσεις και λιμάνια από επιθέσεις και αιφνιδιαστικές επιδρομές», τόνισε ο Φου.
