Η οικονομική στρατηγική της Μαρίν Λεπέν εισέρχεται σε μια κρίσιμη φάση, καθώς η Γαλλία μπαίνει ουσιαστικά στην τροχιά των προεδρικών εκλογών του 2027. Στο επίκεντρο βρίσκονται η δημοσιονομική πειθαρχία, οι δεσμεύσεις για τις συντάξεις και η προσπάθεια διεύρυνσης προς το κεντρώο ακροατήριο.
Σύμφωνα με την ανάλυση του Politico, η επικεφαλής του Εθνικού Συναγερμού αντιμετωπίζει ένα σύνθετο δίλημμα: οι οικονομικές θέσεις που ενισχύουν τη συνοχή του παραδοσιακού της πυρήνα είναι ταυτόχρονα εκείνες που προκαλούν ανησυχία στους πιο συντηρητικούς δημοσιονομικά ψηφοφόρους και στον επιχειρηματικό κόσμο.
Στην πρώτη τηλεμαχία ενόψει των εκλογών, η Λεπέν παρουσίασε ένα εκτεταμένο πρόγραμμα περικοπών, υποστηρίζοντας ότι μπορεί να συμβάλει στη μείωση του ελλείμματος. Παράλληλα, επανέλαβε την πρόθεσή της να ανατρέψει κεντρικό τμήμα της μεταρρύθμισης Μακρόν, επαναφέροντας το όριο συνταξιοδότησης στα 62 έτη, μια επιλογή που η ίδια παραδέχθηκε ότι θα επιβαρύνει το έλλειμμα, αλλά την περιέγραψε ως πολιτική απόφαση της κοινωνίας.
Το σχέδιο περικοπών, ύψους περίπου €125 δισ., βασίζεται σε μειώσεις δαπανών που σχετίζονται με τη μετανάστευση, σε κατάργηση οργανισμών που θεωρούνται «άχρηστοι» και σε περιορισμό της γαλλικής συνεισφοράς στον προϋπολογισμό της ΕΕ. Ο βουλευτής Ζαν-Φιλίπ Τανγκί εκτιμά ότι ο στόχος μπορεί να επιτευχθεί σε λιγότερο από πέντε χρόνια, αν και το Politico σημειώνει ότι δεν έχουν παρουσιαστεί ακόμη αναλυτικά οι τρόποι υλοποίησης, προκαλώντας αμφισβήτηση από τους αντιπάλους της.
Οι αντιφάσεις στο οικονομικό αφήγημα της Λεπέν έχουν δημιουργήσει εντάσεις και στο εσωτερικό του κόμματος. Η αποχώρηση του Φρανσουά Ντιρβί, βασικού οικονομικού συμβούλου και συνδετικού κρίκου με τον επιχειρηματικό κόσμο, ανέδειξε τις διαφορετικές προσεγγίσεις. Ο Ντιρβί και ο Ζορντάν Μπαρντελά είχαν κινηθεί προς πιο φιλελεύθερες θέσεις, επιχειρώντας να μετριάσουν τη γραμμή για τις συντάξεις, κάτι που συγκρούστηκε με τις παραδοσιακές θέσεις της κομματικής βάσης.
Η δημοσιονομική κατάσταση της Γαλλίας, με το χρέος να είναι στο 117,5% του ΑΕΠ, υψηλό έλλειμμα και αυξημένο κόστος δανεισμού, περιορίζει τα περιθώρια για νέες δαπάνες. Έτσι, η Λεπέν καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στη διατήρηση των υποσχέσεων προς το παραδοσιακό ακροατήριο και στην ανάγκη να πείσει τους μετριοπαθείς ψηφοφόρους ότι το πρόγραμμά της μπορεί να σταθεί δημοσιονομικά.
