Σαν ένα χαλασμένο ρολόι που επιμένει να λέει λάθος την ώρα, ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς αγνοεί πλήρως την πολιτική πραγματικότητα, αδιαφορώντας για τις απανωτές σφαλιάρες που δέχεται η κυβέρνησή του.
Την Τρίτη, μόλις ένα 24ωρο μετά την ηχηρή κυβερνητική κρίση που προκάλεσε η παραίτηση της υπουργού Εργασίας, ανέβηκε στο βήμα συνεδρίου εργοδοτών για να ξεκαθαρίσει ότι δεν πρόκειται να κάνει βήμα πίσω.
«Δεν έχω καμία πρόθεση να γίνω ο αγαπημένος του έθνους. Πρόθεσή μου είναι να θέσω τη χώρα στη σωστή πορεία» δήλωσε χαρακτηριστικά, συμπληρώνοντας κυνικά πως προτιμά να είναι χρήσιμος παρά αρεστός. Απαιτώντας ελαστικοποίηση του ωραρίου εργασίας, κατάργηση της σύνταξης στα 63 και προσωρινές αυξήσεις στις ασφαλιστικές εισφορές, έκανε σαφές ότι συνεχίζει την υλοποίηση μιας φετιχιστικής και καταστροφικής πολιτικής λιτότητας.
Εδειξε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο πως δεν κατάλαβε απολύτως τίποτα, ούτε από τις συντριπτικές εκλογικές ήττες του περασμένου μήνα ούτε από την κοινωνική κατακραυγή που ζητά απεγνωσμένα αλλαγή πλεύσης. Αυτή η αλαζονεία του κόμματός του είναι που έχει φέρει τον κυβερνητικό συνασπισμό στα πρόθυρα της κατάρρευσης, με τους κυβερνητικούς εταίρους να αντιδρούν πλέον οργισμένα.
Καταλύτης εξελίξεων
Η παραίτηση της υπουργού Εργασίας και συμπροέδρου του SPD Μπέρμπελ Μπας, τη Δευτέρα, λειτούργησε ως καταλύτης εξελίξεων. Η Μπας αναγκάστηκε να αποχωρήσει, επικαλούμενη το βαρύ πένθος για τον θάνατο της θετής της κόρης, καταγγέλλοντας όμως παράλληλα τις ωμές «προσωπικές επιθέσεις» που δεχόταν από στελέχη του CDU.
Οι πιέσεις των Χριστιανοδημοκρατών για άμεση κατάθεση νομοσχεδίων για την αγορά εργασίας, εν μέσω μιας τέτοιας οικογενειακής τραγωδίας, ξεχείλισαν το ποτήρι. Ο υπουργός Οικονομικών και έτερος συμπρόεδρος του SPD Λαρς Κλίνγκμπαϊλ ακύρωσε εσπευσμένα ταξίδι του, μιλώντας για «ανάρμοστες» και «προσβλητικές» επιθέσεις, ενώ η πρωθυπουργός της Πομερανίας Μανουέλα Σβέζιγκ έκανε ευθέως λόγο για «απάνθρωπη» πολιτική συμπεριφορά απέναντι στην απερχόμενη υπουργό.
Μέσα σε αυτό το εκρηκτικό σκηνικό ο Μερτς μοιάζει πλέον πλήρως απονομιμοποιημένος. Την ώρα που η κυβέρνησή του παραπαίει και κρέμεται από μια κλωστή, και ενώ το AfD προελαύνει ανενόχλητο, κεφαλαιοποιώντας τη διάχυτη λαϊκή οργή, εκείνος επιλέγει να λειτουργεί με παρωπίδες. Αντί να αντιληφθεί το μέγεθος της κρίσης και να αναζητήσει κοινωνικές συναινέσεις, ο καγκελάριος επιμένει να δηλώνει ότι «η γερμανική αγορά εργασίας παραμένει υπερβολικά άκαμπτη». Με τους εταίρους του κυριολεκτικά στα κάγκελα και τους πολίτες απέναντι, η εμμονή του επιβεβαιώνει ένα και μόνο πράγμα: ο καγκελάριος συνεχίζει με πατημένο το γκάζι την πορεία προς τον πάτο.
