Για πρώτη φορά στη δημοσιότητα το περιεχόμενο της Συμφωνίας της Μέκκας!
Αποκαλυπτικό δημοσίευμα του Middle East Eye φέρνει στο φως τις πτυχές του συμφώνου: Το Άρθρο 2 τύπου ΝΑΤΟ, η 10ετής δέσμευση, η κοινή αμυντική βιομηχανία και η ανταλλαγή πληροφοριών
Η υπογραφή της Αμυντικής Συμφωνίας της Μέκκας ανάμεσα στην Τουρκία, τη Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν αποτελούσε ήδη γνωστή εξέλιξη, όμως για την «ταμπακέρα» είχαν δημοσιευθεί γενικές πληροφορίες και το περίγραμμα. Το ενημερωτικό δίκτυο Middle East Eye (middleeasteye.net) που ειδικεύεται σε θέματα Μέσης ανατολής εξασφάλισε και αποκάλυψε το πλήρες, κείμενο του συμφώνου.
Το δημοσίευμα φέρνει στο φως για πρώτη φορά τους ακριβείς όρους, τις δεσμεύσεις, αλλά και τις αυστηρές ρήτρες που διέπουν τη νέα αυτή στρατιωτική αρχιτεκτονική, η οποία έχει κατατεθεί προς κύρωση στην τουρκική Βουλή και παρουσιάζει τεράστιο ελληνικό και γεωπολιτικό ενδιαφέρον.
Όπως αποκαλύπτει ο ιστότοπος, το σύμφωνο δεν περιορίζεται σε μια διακήρυξη προθέσεων, αλλά θεσπίζει μια πλήρη στρατιωτική και αμυντική ενοποίηση με ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής τύπου Άρθρου 5 του ΝΑΤΟ, πολυετή δέσμευση χωρίς δικαίωμα υπαναχώρησης για μια δεκαετία, καθώς και εκτεταμένη συνεργασία στους τομείς των πληροφοριών, των εξοπλισμών και των logistics.
Τι προβλέπει αναλυτικά η Συμφωνία της Μέκκας
Το νομικό κείμενο της συμφωνίας αποτελείται από 16 άρθρα και ορίζει με ακρίβεια τις υποχρεώσεις και τους μηχανισμούς συνεργασίας των «Κεντρικών Μερών» (Core Parties):
Προοίμιο: Τα τρία κράτη, λαμβάνοντας υπόψη τον σεβασμό στην κυριαρχία, τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ και το διεθνές δίκαιο, συμφωνούν να ενοποιήσουν τους υφιστάμενους μηχανισμούς συνεργασίας τους σε μια ενιαία κοινή αμυντική συμφωνία, ενισχύοντας τη διαλειτουργικότητα, την ετοιμότητα και την αποτελεσματικότητα των ενόπλων δυνάμεών τους, καθώς και τους δεσμούς φιλίας και αδελφότητας.
Άρθρο 1: Τα Μέρη συνεργάζονται για τη διασφάλιση και προστασία της ανεξαρτησίας, της κυριαρχίας, της εδαφικής ακεραιότητας και του απαραβίαστου των διεθνώς αναγνωρισμένων συνόρων τους. Εάν απειληθούν ή τεθούν σε κίνδυνο, υποχρεούνται να χρησιμοποιήσουν όλα τα απαραίτητα μέσα για την εξάλειψη της απειλής.
Άρθρο 2: Ορίζεται ρητά ότι «μια ένοπλη επίθεση προερχόμενη εξωτερικά εναντίον οποιουδήποτε από τα Μέρη θα θεωρείται επίθεση εναντίον όλων των Μερών». Στην περίπτωση αυτή, τα Μέρη οφείλουν να συνδράμουν αμέσως το θιγόμενο μέρος, αξιοποιώντας πλήρως τα μέσα αμοιβαίας βοήθειας και τις στρατιωτικές δυνατότητές τους, ασκώντας το δικαίωμα της αυτοάμυνας σύμφωνα με το Άρθρο 51 του Χάρτη του ΟΗΕ.
Άρθρο 3 & 4: Προβλέπεται στενή συνεργασία στους τομείς της άμυνας, της αμυντικής βιομηχανίας και της ασφάλειας, καθώς και τακτικές διαβουλεύσεις για ζητήματα διεθνούς ασφάλειας και προστασίας των ζωτικών εθνικών συμφερόντων τους.
Άρθρο 5: Τα Μέρη ενισχύουν τη συνεργασία και τις κοινές επιχειρησιακές δράσεις τους για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας σε όλες τις μορφές της.
Άρθρο 6: Ενθαρρύνονται οι αμοιβαίες ανταλλαγές προσωπικού, τα κοινά εκπαιδευτικά προγράμματα, οι ασκήσεις, καθώς και οι στρατιωτικές αναπτύξεις για την αύξηση της διαλειτουργικότητας των ενόπλων δυνάμεών τους σε καιρό ειρήνης και πολέμου.
Άρθρο 7: Θεσπίζεται υποστήριξη για την τεχνολογική συνεργασία στην αμυντική βιομηχανία, η οποία περιλαμβάνει την ενθάρρυνση της κοινής παραγωγής, την υλοποίηση ερευνητικών έργων καινοτομίας, την εκπαίδευση προσωπικού μέσω ειδικών και την ανταλλαγή τεχνογνωσίας και διδαγμάτων.
Άρθρο 8: Συγκροτείται η «Στρατηγική Πολιτική και Αμυντική Επιτροπή», η οποία θα αποτελείται από τους Υπουργούς Εξωτερικών, Άμυνας και τους Αρχηγούς Γενικών Επιτελείων των Μερών, με συνεδριάσεις δύο φορές τον χρόνο και δυνατότητα ετήσιας συνάντησης των ηγετών. Παράλληλα, προβλέπεται η ίδρυση Γραμματείας με έδρα το Βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας, της οποίας ο πρώτος Γενικός Γραμματέας θα έχει τριετή θητεία και θα είναι πολίτης του Πακιστάν.
Άρθρο 9: Θεσμοθετείται η συνεργασία και ο συντονισμός στην ανταλλαγή πληροφοριών (intelligence sharing) μέσω αμοιβαία συμφωνημένων ασφαλών καναλιών, τηρώντας κανόνες ασφαλείας και προστασίας δεδομένων.
Άρθρο 10: Προβλέπεται η παροχή υλικοτεχνικής υποστήριξης (logistics) σε καιρό ειρήνης, πολέμου και εκτάκτων αναγκών, συμπεριλαμβανομένης της διάθεσης όπλων, πυρομαχικών, καυσίμων, ανταλλακτικών και λοιπού στρατιωτικού εξοπλισμού.
Άρθρο 11, 12 & 13: Ορίζεται η νομική βάση της συμφωνίας, η συμβατότητά της με προηγούμενες διεθνείς υποχρεώσεις και θεσπίζονται αυστηροί κανόνες εμπιστευτικότητας και προστασίας των διαβαθμισμένων πληροφοριών, οι οποίες απαγορεύεται να κοινοποιηθούν σε οποιοδήποτε τρίτο κράτος, εταιρεία ή πρόσωπο.
Άρθρο 14 & 15: Τυχόν διαφορές ερμηνείας επιλύονται φιλικά μέσω διαβουλεύσεων, ενώ τροποποιήσεις μπορούν να γίνουν μόνο κατόπιν ομόφωνης συμφωνίας των Κεντρικών Μερών.
Άρθρο 16 (Διάρκεια και Αποχώρηση): Η συμφωνία τίθεται σε ισχύ μετά την κατάθεση του τελικού εγγράφου κύρωσης στη Γραμματεία, παραμένει σε ισχύ επ’ αόριστον και κανένα Μέρος δεν δικαιούται να αποχωρήσει πριν περάσουν τουλάχιστον 10 χρόνια από την εφαρμογή της, και μάλιστα κατόπιν γραπτής ειδοποίησης τουλάχιστον τριών μηνών μέσω διπλωματικών οδών. Ακόμη και μετά την αποχώρηση, οι υποχρεώσεις προστασίας των διαβαθμισμένων πληροφοριών παραμένουν σε ισχύ.
Το κείμενο υπεγράφη επίσημα στη Μέκκα την Παρασκευή 7 Αυγούστου 2026, στις επίσημες γλώσσες της Τουρκίας, της Σαουδικής Αραβίας και του Πακιστάν, με την αγγλική εκδοχή να υπερισχύει σε περίπτωση διαφοράς στην ερμηνεία.