Με επιστολή στον Σταϊκούρα ζητούν να επιβαρύνεται ο οφειλέτης μόνο με το κεφάλαιο του ρυθμισμένου χρέους
Ανασταλτικό παράγοντα για τη ρύθμιση οφειλών και την υπαγωγή των επιχειρήσεων στον εξωδικαστικό μηχανισμό αποτελεί η απαίτηση της ΑΑΔΕ να πληρώνονται τόσο οι τόκοι όσο και οι προσαυξήσεις στην προεξόφληση ρυθμισμένων οφειλών. Αυτό επισημαίνει η Ελληνική Συνομοσπονδία Εμπορίου και Επιχειρηματικότητας, ζητώντας την αλλαγή τής εν λόγω επιβαρυντικής διάταξης, ώστε κατά τα πρότυπα του ιδιωτικού τομέα ο οφειλέτης να επιβαρύνεται τελικά μόνο με το βασικό κεφάλαιο της ρυθμισμένης οφειλής του.
Στην επιστολή της προς τον υπουργό Οικονομικών Χρήστο Σταϊκούρα, η ΕΣΕΕ υπογραμμίζει ότι η αιτούμενη μεταβολή θα υπηρετήσει τις ανάγκες των επιχειρήσεων και τη στοχοθέτηση της ίδιας της κυβέρνησης στην απόδοση των ρυθμίσεων. Σε αντίθετη περίπτωση υφίσταται ο σοβαρός κίνδυνος η πλειονότητα των ρυθμίσεων να αποτελέσει δώρο άδωρο για τις επιχειρήσεις και μάλιστα σε μια δύσκολη συγκυρία που πολλές εξ αυτών τις έχουν άμεση ανάγκη στον αγώνα που δίνουν για την επιβίωσή τους.
Όπως εξηγεί ο πρόεδρος της ΕΣΕΕ Γιώργος Καρανίκας, το ισχύον πλαίσιο επιβάλλει σε έναν φορολογούμενο, ο οποίος έχει ρυθμίσει τις οφειλές του και επιθυμεί να προεξοφλήσει το ρυθμισμένο υπόλοιπο της οφειλής, να καταβάλει το σύνολο αυτής, συμπεριλαμβανομένων όλων των υπολογισθέντων τόκων ή προσαυξήσεων. Δεν εφαρμόζεται δηλαδή στην περίπτωση της ΑΑΔΕ αυτό που ισχύει για τα δάνεια του ιδιωτικού τομέα, όπου η προεξόφληση προϋποθέτει μόνο την καταβολή του κεφαλαίου του δανείου, που συμπεριλαμβάνεται στην οφειλή. Αυτή η πρόβλεψη, όμως, στην πράξη εμποδίζει μεγάλο αριθμό επιχειρήσεων – μελών της συνομοσπονδίας να διευθετήσουν τις οφειλές τους προς το Δημόσιο και τον ΕΦΚΑ.
Σύμφωνα με την ΕΣΕΕ, η πρακτική αυτή δημιουργεί λειτουργικό ζήτημα σε όλες τις ισχύουσες δόσεις και ρυθμίσεις που αφορούν τις οφειλές προς το Δημόσιο, το οποίο μάλιστα γιγαντώνεται στις ρυθμίσεις του εξωδικαστικού μηχανισμού, αποτελώντας ισχυρό ανασχετικό παράγοντα για τη συμμετοχή στις διατάξεις του και άρα για την επιτυχία του. Ο λόγος είναι απλός: για ένα τόσο εκτεταμένο διάστημα ρύθμισης (έως 240 δόσεις/20 έτη) με το επιτόκιο που εφαρμόζει το Δημόσιο το οποίο υπερβαίνει σήμερα το 5%, γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι το τελικό οφειλόμενο ποσό υπερδιπλασιάζεται. Εάν, λοιπόν, ο οφειλέτης θελήσει να προεξοφλήσει νωρίτερα το υπόλοιπο της οφειλής -κάτι το οποίο θα έπρεπε να το επιζητεί το Δημόσιο-, καλείται να καταβάλει χρηματικά μεγέθη σημαντικά υψηλότερα της αρχικής -προ ρύθμισης- οφειλής.
