Δημοσιονομική νάρκη προ των πυλών για τη χώρα, με την Ε.Ε. να μη συμφωνεί σε νέο προϋπολογισμό και το οικονομικό επιτελείο να «φορτώνει» έργα στο ΕΣΠΑ, οδηγώντας σε απότομη προσγείωση τον ρυθμό ανάπτυξης και σε επενδυτική θηλιά
Οι ισχυροί κλυδωνισμοί σε παγκόσμιο οικονομικό αλλά και γεωπολιτικό επίπεδο αγγίζουν άμεσα τη χώρα, όπως προειδοποιούν εδώ και καιρό στελέχη του τραπεζικού και του επιχειρηματικού κόσμου. Οι φωνές φτάνουν έως το οικονομικό επιτελείο, το οποίο, ωστόσο, στην επίσημη γραμμή του και υπό το βάρος των δημοσκοπικών πιέσεων επιχειρεί να διατηρηθεί η εικόνα της κανονικότητας, της αναπτυξιακής προοπτικής και του συνολικού success story.
To σημείο καμπής για την Ελλάδα είναι το τέλος του Ταμείου Ανάκαμψης. Η πολιτική αδυναμία των Βρυξελλών και (κυρίως) των κρατών-μελών της Ε.Ε. να συμφωνήσουν όχι μόνο για μια συνέχειά του (ή την παράτασή του), αλλά και για έναν πραγματικά ισχυρό επόμενο πολυετή προϋπολογισμό, ο οποίος να ανταποκρίνεται στις πολύ μεγάλες ανάγκες των καιρών, οδηγεί νομοτελειακά την Ελλάδα σε μια επενδυτική θηλιά.
Τα επίσημα στοιχεία της Τραπέζης της Ελλάδος προέβλεπαν «θετική συμβολή του σχεδίου στον ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ κατά περίπου 1,2 ποσοστιαίες μονάδες κατά μέσο όρο ετησίως κατά την περίοδο 2021-2026». Δηλαδή η άνοδος του ΑΕΠ κατά 2% που βιώνουμε σήμερα είναι κατά τα δύο τρίτα σχεδόν αποτέλεσμα του Ταμείου Ανάκαμψης και χωρίς αυτό το ΑΕΠ θα αυξανόταν με ρυθμό αρκετά χαμηλότερο του 1% ετησίως, κάτι που θα βιώσει η Ελλάδα μετά το 2027.
Πέρα από την απότομη προσγείωση που θα φέρει το τέλος Ταμείου Ανάκαμψης, προτίθεται ο πονοκέφαλος της απώλειας πόρων. Το ελληνικό σχέδιο ανάκαμψης από εμπροσθοβαρές έχει γίνει ξεκάθαρα οπισθοβαρές και η αγωνία πλέον είναι τεράστια. Στο σκέλος των επιχορηγήσεων έχουν ενταχθεί 855 έργα, προϋπολογισμού 25 δισ. ευρώ, με τις πληρωμές να αγγίζουν το 45%, δηλαδή τα 11,35 δισ ευρώ. Αυτό σημαίνει δύο πράγματα: πως υπάρχουν υπερεντάξεις, αφού το κοινοτικό χρήμα είναι 18 δισ. ευρώ, και τα υπόλοιπα 7 δισ. ευρώ θα πρέπει είτε να βρουν κάπου αλλού «καταφύγιο» είτε να μη γίνουν, αλλά και πως πρέπει έως τον Αύγουστο του 2026 να γίνουν επιπλέον πληρωμές 6,65 δισ. ευρώ.
Επίσης, ήδη μετρούν καθυστερήσεις στους αναθεωρημένους στόχους που είχαν τεθεί το καλοκαίρι: το αίτημα για την 7η δόση στις επιδοτήσεις από τον Νοέμβριο πάει για τον Δεκέμβριο και είναι αμφίβολο αν θα πιαστεί ο στόχος των δανείων: αναμενόταν εξ αναβολής 6ο αίτημα τον Σεπτέμβριο και 7ο αίτημα τον Νοέμβριο, αλλά πλέον η κυβέρνηση παρακαλά να της επιτρέψουν να «παρκάρει» δάνεια στην Ελληνική Αναπτυξιακή Τράπεζα, γιατί οι εμπορικές τράπεζες δεν βρίσκουν αρκετούς νέους πελάτες.
Διαπραγμάτευση
Για να βρεθεί διέξοδος για όλα τα προβλήματα αυτά, η κυβέρνηση διαπραγματεύεται αυτές τις μέρες ακόμα μία πολύ κρίσιμη αναθεώρηση, απεντάσσοντας βασικά έργα ή μειώνοντας τον προϋπολογισμό τους. Τα εν λόγω έργα μοιραία θα πρέπει να παραγεμίσουν το ΕΣΠΑ, που και αυτό με τη σειρά του καθίσταται «προβληματικό», με την έννοια πως θα πρέπει να υποδεχθεί επενδύσεις που δεν μπόρεσαν να γίνουν ομαλά και να δωρίσει αντίστοιχα στο Ταμείο Ανάκαμψης έργα που τρέχουν.
Επίσης, επιλέγοντας να διατηρηθούν στο Ταμείο Ανάκαμψης και για πολιτικούς λόγους έργα που έχουν δυσκολίες (όπως τα νοσοκομεία και η πρωτοβάθμια υγεία) προκαλούν δημοσιονομικό κίνδυνο. Και αυτό αφού ημιτελή έργα θα πρέπει να καλυφθούν από τα κρατικά ταμεία, αφού αν κάποιο έργο έχει πάρει λεφτά από το Ταμείο Ανάκαμψης δεν μπορεί να χρηματοδοτηθεί και από το ΕΣΠΑ.
Πηγή: Εφημερίδα Dealnews
