Ενώ η κυβέρνηση αρνείται πεισματικά να ανοίξει την περίμετρο των δικαιούχων του επιδόματος ανεργίας και να αυξήσει τη χρονική του διάρκεια, όπως ζητούν επίμονα οι εποχικοί εργαζόμενοι στον τουρισμό, σπαταλά το δημόσιο χρήμα των αποθεματικών του τέως ΟΑΕΔ για τη διαφημιστική προβολή του. Μόνο για δύο χρόνια, το 2024 και το 2025, η Δημόσια Υπηρεσία Απασχόλησης κατέβαλε σχεδόν αποκλειστικά μέσω απευθείας αναθέσεων 3,69 εκατομμύρια ευρώ, καθώς το 98,8% των εγγραφών ήταν «συμπτωματικά» στο όριο του νόμου.
Συγκεκριμένα, στα επίσημα δεδομένα αποτυπώνονται σε 585 επιμέρους εγγραφές. Από αυτές, οι 578, ποσοστό 98,80%, έχουν ποσό έως 37.200 ευρώ, που αντιστοιχεί στο όριο των 30.000 ευρώ χωρίς ΦΠΑ του άρθρου 118 του ν. 4412/2016, με παραδοχή συντελεστή ΦΠΑ 24%, ενώ μόλις επτά εγγραφές υπερβαίνουν το όριο.
Κάθε έτος συνδέεται στα στοιχεία με ένα ενιαίο επικοινωνιακό πρόγραμμα: το 2024 με το #89/Ε/1733 και το 2025 με το #110/Ε/1303. Στις περιπτώσεις που εφαρμόζεται ο ν. 4412/2016, το άρθρο 6 επιβάλλει να λαμβάνεται υπόψη η συνολική εκτιμώμενη αξία όταν μία προβλέψιμη ανάγκη αναλύεται σε τμήματα ή επαναλαμβανόμενες συμβάσεις και απαγορεύει την κατάτμηση με σκοπό την αποφυγή του νόμου. Συνεπώς, το κρίσιμο ερώτημα είναι αν οι 585 εγγραφές αφορούν πράγματι αυτοτελείς ανάγκες ή επιμέρους τμήματα ενιαίων, προγραμματισμένων αντικειμένων.
Ελεγχοι
Τα ποσά καθιστούν ανεπαρκή κάθε γενική επίκληση της νομιμότητας. Οταν το 98,80% των εγγραφών βρίσκεται μέσα στο συγκεκριμένο χρηματικό όριο, η διοίκηση οφείλει να τεκμηριώσει την αυτοτέλεια των αντικειμένων, τον χρόνο γένεσης κάθε ανάγκης και τη διαδικασία επιλογής κάθε αποδέκτη. Το ποσοστό αποτελεί σοβαρή ένδειξη προς έλεγχο, όχι από μόνο του απόδειξη απευθείας ανάθεσης ή παράνομης κατάτμησης.
Αν κάποιος μπορούσε να υποστηρίξει ότι τα χρήματα αυτά είναι ένα λογικό ποσό για την προβολή των δράσεων του οργανισμού, π.χ. ενημέρωση για τα προγράμματα απασχόλησης, αυτό το επιχείρημα καταρρίπτεται από μία απλή σύγκριση: πόσα χρήματα δαπανά ένας αντίστοιχος οργανισμός μιας άλλης ευρωπαϊκής χώρας.
Η επεξεργασία του ΠΑΝΣΥΠΟ αποκαλύπτει το μέγεθος της σπατάλης: Η Ισπανία των 49,8 εκατομμυρίων κατοίκων και των 2,495 εκατομμυρίων ανέργων έδωσε για την ίδια διετία, μέσω του αντίστοιχου διαφημιστικού προγράμματος του ισπανικού υπουργείου Εργασίας, συνολικά 1,87 εκατομμύρια ευρώ, δηλαδή τα μισά χρήματα που στην Ελλάδα χρειάστηκε μόνο η ΔΥΠΑ (και όχι το υπουργείο Εργασίας του οποίου είναι εποπτευόμενος φορέας).
Τα χρήματα που σπαταλά η Αθήνα μπορούν να συγκριθούν μόνο με τη Γερμανία, όπου το 2025 η ομοσπονδιακή υπηρεσία απασχόλησης προκήρυξε έναν ενιαίο διαγωνισμό 7,36 εκατ. ευρώ για τέσσερα χρόνια, δηλαδή 1,84 εκατ ευρώ κατ’ έτος. Με μία μικρή λεπτομέρεια: στη χώρα ζουν 85 εκατομμύρια κάτοικοι και οι άνεργοι είναι 3,04 εκατομμύρια άτομα.
