Για πρώτη φορά από το 2010, όταν και θεσπίστηκε ο σχετικός δείκτης, ο αριθμός των ανθρώπων που βιώνουν συνθήκες οξείας πολυδιάστατης φτώχειας σημείωσε άνοδο, φτάνοντας το αστρονομικό νούμερο των 1,2 δισεκατομμυρίων. Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση για το 2026, την οποία συνέταξαν το Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για την Ανάπτυξη (UNDP) και η Πρωτοβουλία της Οξφόρδης (OPHI), καταγράφηκαν 51,5 εκατομμύρια περισσότεροι εξαθλιωμένοι πολίτες σε σύγκριση με την προηγούμενη χρονιά, εξέλιξη που ο επικεφαλής του UNDP, Αλεξάντερ ντε Κρο, χαρακτήρισε ως παγκόσμιο «σήμα συναγερμού».
Η έρευνα, που καλύπτει 108 χώρες με συνολικό πληθυσμό 6,3 δισεκατομμυρίων, αποτυπώνει μια ζοφερή πραγματικότητα για τις νεότερες ηλικίες, καθώς το 51,5% όσων στερούνται βασικά αγαθά είναι παιδιά. Η πολυδιάστατη φτώχεια αποτυπώνεται μέσα από τη συνδυαστική έλλειψη τροφής, πόσιμου νερού, ηλεκτρικού ρεύματος, στέγης και πρόσβασης στην εκπαίδευση. Παράλληλα, το πρόβλημα συγκεντρώνεται κυρίως στην ύπαιθρο, όπου ζει πάνω από το 80% των πληγέντων, με τη μερίδα του λέοντος να εντοπίζεται στην Υποσαχάρια Αφρική και τη Νότια Ασία.
Παρά τη συνολική επιδείνωση, η οποία αποδίδεται εν μέρει και στη δημογραφική αύξηση, υπάρχουν και χαραμάδες αισιοδοξίας. Σε 33 από τις 89 χώρες με διαθέσιμα διαχρονικά στοιχεία, τα ποσοστά της ακραίας φτώχειας υποδιπλασιάστηκαν μέσα σε λιγότερο από μία δεκαπενταετία. Τη θετική αυτή τάση οδηγούν κυρίως χώρες της Ασίας, όπως η Κίνα και το Βιετνάμ, ενώ σημαντική πρόοδος καταγράφηκε και σε έξι κράτη της Υποσαχάριας Αφρικής.
