Ελληνικός τουρισμός: Τα ρεκόρ των εισπράξεων κρύβουν λίγους νικητές και πολλούς χαμένους
Η νέα μελέτη του ΙΝΣΕΤΕ αποδομεί το αφήγημα της καθολικής ανάπτυξης, καταγράφοντας βαθιές γεωγραφικές ανισότητες, πιέσεις στις τοπικές κοινωνίες και ελλείψεις σε κρίσιμες υποδομές
Η λάμψη των ιστορικών ρεκόρ του 2025 επισκιάζεται από μια σκληρή πραγματικότητα ανισοτήτων, αποδεικνύοντας ότι ο ελληνικός τουρισμός παράγει πλούτο που καταλήγει σε λίγους, αφήνοντας πίσω του πολλούς χαμένους. Τα 22,6 δισ. ευρώ των εισπράξεων και οι 43,3 εκατ. αφίξεις διαμορφώνουν ένα τοπίο στο οποίο οι κερδισμένοι είναι μετρημένοι στα δάχτυλα, την ώρα που το μεγαλύτερο τμήμα της χώρας, οι εργαζόμενοι και οι υποδομές επωμίζονται δυσανάλογα βάρη.
Η αποκαλούμενη «γεωγραφία της ανισότητας» αποτυπώνεται ξεκάθαρα στα στοιχεία του ΙΝΣΕΤΕ, καθώς το 47% των διεθνών αφίξεων κατευθύνεται μαζικά σε μόλις πέντε νησιά. Την ίδια στιγμή, οκτώ από τις δεκατρείς περιφέρειες της χώρας περιορίζονται στο να μοιράζονται μόλις το 10% των τουριστικών εσόδων, ενώ το 90% των δημοτικών ενοτήτων της επικράτειας μένει εντελώς εκτός τουριστικού χάρτη. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στη μελέτη, «η επόμενη ημέρα δεν θα κριθεί αποκλειστικά από το πόσοι επισκέπτες θα έρθουν στην Ελλάδα, αλλά από το πώς θα οργανωθεί η ανάπτυξη και πώς θα κατανεμηθούν τα οφέλη της».
Οι χαμένοι αυτής της στρεβλής ανάπτυξης επεκτείνονται πολύ πέρα από τους γεωγραφικά αποκλεισμένους προορισμούς. Οι τοπικές κοινωνίες στις τουριστικές βιτρίνες της χώρας πληρώνουν βαρύ τίμημα, ερχόμενες αντιμέτωπες με την εκτόξευση των ενοικίων, την εξάντληση των υδάτινων πόρων και την αύξηση του κόστους ζωής. Παράλληλα, οι εργαζόμενοι παλεύουν με τη μάστιγα της εποχικότητας και την απουσία σταθερών επαγγελματικών διαδρομών, γεγονός που αποτυπώνεται στο τεράστιο κενό του 14% στις θέσεις εργασίας των ξενοδοχείων.
Στο μέτωπο της ανταγωνιστικότητας, οι αδυναμίες του κράτους στερούν δυναμική από τον κλάδο. Ενώ οι ιδιωτικές επενδύσεις άγγιξαν τα 5 δισ. ευρώ, οι δημόσιες υποδομές σε αερομεταφορές, οδικά δίκτυα, λιμάνια και διαχείριση απορριμμάτων έχουν μείνει δεκαετίες πίσω. Ακόμη πιο απογοητευτική είναι η εικόνα στην περιβαλλοντική βιωσιμότητα, με μόλις το 8% των ξενοδοχείων να διαθέτει σχετική πιστοποίηση και το 73% να μην έχει θέσει κανέναν στόχο μείωσης των εκπομπών ρύπων έως το 2030.