Σήμερα, 27 Ιανουαρίου, η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά την Ανακομιδή των Τιμίων Λειψάνων του Ιωάννη Χρυσόστομου, ενός από τους σπουδαιότερους Πατέρες και Διδασκάλους της Εκκλησίας, του οποίου το έργο και η θεολογική παρακαταθήκη σφράγισαν καθοριστικά την εκκλησιαστική ζωή και τη χριστιανική σκέψη.
Ο Ιωάννης Χρυσόστομος γεννήθηκε στην Αντιόχεια περί το 347 μ.Χ. και διακρίθηκε από νεαρή ηλικία για την ευφυΐα και τη ρητορική του δεινότητα. Σπούδασε κοντά στον εθνικό ρήτορα Λιβάνιο, όμως σύντομα αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στη χριστιανική ζωή, ακολουθώντας αρχικά τον ασκητικό βίο και στη συνέχεια τη διακονία της Εκκλησίας. Το προσωνύμιο «Χρυσόστομος» αποδόθηκε λόγω της απαράμιλλης δύναμης και καθαρότητας του λόγου του.
Ως Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, ανέπτυξε έντονη ποιμαντική και κοινωνική δράση, καταγγέλλοντας την κοινωνική αδικία, την κατάχρηση εξουσίας και την ηθική χαλάρωση, ακόμη και στους κύκλους της αυτοκρατορικής αυλής. Η ασυμβίβαστη στάση του τον οδήγησε σε συγκρούσεις με ισχυρά πρόσωπα της εποχής και τελικά στην εξορία, όπου και εκοιμήθη το 407 μ.Χ., με τα τελευταία του λόγια να είναι: «Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν».
Η Ανακομιδή των Τιμίων Λειψάνων
Η Ανακομιδή των Τιμίων Λειψάνων του πραγματοποιήθηκε το 438 μ.Χ., όταν, κατόπιν πρωτοβουλίας του αυτοκράτορα Θεοδοσίου Β΄, τα ιερά λείψανα μεταφέρθηκαν με τιμές από τα Κόμανα της Μικράς Ασίας στην Κωνσταντινούπολη. Η πράξη αυτή θεωρήθηκε έμπρακτη αποκατάσταση της μνήμης του Αγίου και αναγνώριση της αδικίας που είχε υποστεί κατά τη διάρκεια της ζωής του.
Το θεολογικό και συγγραφικό έργο του Ιωάννου Χρυσοστόμου παραμένει έως σήμερα θεμέλιο της ορθόδοξης παράδοσης. Οι ερμηνευτικές του ομιλίες στην Αγία Γραφή, οι λόγοι περί μετανοίας και κοινωνικής ευθύνης, καθώς και η Θεία Λειτουργία που φέρει το όνομά του, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της λατρευτικής ζωής της Εκκλησίας.
Η αυριανή και μεθαυριανή μνήμη της Ανακομιδής των Τιμίων Λειψάνων του Αγίου υπενθυμίζει τη διαχρονική δύναμη της αλήθειας και του ευαγγελικού λόγου, αλλά και τη δικαίωση ενός Ιεράρχη που έθεσε την πίστη και τη συνείδησή του υπεράνω κάθε κοσμικής εξουσίας.
