Να ψηφίζουν οι ομογενείς; Αν ναι, πόσες έδρες δικαιούνται; Τις απαντήσεις μας τις δίνει υπαινικτικά ο Κωνσταντίνος Καβάφης
Πρώτα να σημειώσουμε ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα φέρει στη Βουλή προς ψήφιση εκλογικό νόμο με τον οποίον η ελληνική ομογένεια θα εκπροσωπείται στη Βουλή με τρεις βουλευτές.
- Από τον Παναγιώτη Λιάκο
Ητοι, ο Κυριάκος-τσιτάχ νιώθει εκλογική πίεση και σκοπεύει να λάβει επιστολικές ψήφους ακόμα και από την Ανταρκτική, διότι, όπως αποδίδεται στον Στάλιν, «το ζήτημα δεν είναι ποιος ψηφίζει, αλλά ποιος μετρά τις ψήφους». Αφού έχουμε τα παραπάνω κατά νου, ας διαβάσουμε για μια επιπλέον φορά το ποίημα «Ποσειδωνιάται»* του Κωνσταντίνου Καβάφη:
«Την γλώσσα την ελληνική οι Ποσειδωνιάται
εξέχασαν τόσους αιώνας ανακατευμένοι
με Τυρρηνούς, και με Λατίνους, κι άλλους ξένους.
Το μόνο που τους έμενε προγονικό
ήταν μια ελληνική γιορτή, με τελετές ωραίες,
με λύρες και με αυλούς, με αγώνας και στεφάνους.
Κ’ είχαν συνήθειο προς το τέλος της γιορτής
τα παλαιά τους έθιμα να διηγούνται,
και τα ελληνικά ονόματα να ξαναλένε,
που μόλις πια τα καταλάμβαναν ολίγοι.
Και πάντα μελαγχολικά τελείων’ η γιορτή τους.
Γιατί θυμούνταν που κι αυτοί ήσαν Ελληνες –
Ιταλιώται έναν καιρό κι αυτοί·
και τώρα πώς εξέπεσαν, πώς έγιναν,
να ζουν και να ομιλούν βαρβαρικά
βγαλμένοι -ω συμφορά!- απ’ τον Ελληνισμό».
Οι Ποσειδωνιάτες που αναφέρει ο Καβάφης ήταν Ελληνες άποικοι της Κάτω Ιταλίας, κάτοικοι της Ποσειδωνίας, μιας αποικίας που ίδρυσαν τον 6ο αιώνα π.Χ. οι Συβαρίτες. Οι Ποσειδωνιάτες, όπως μαρτυρεί ο Αριστόξενος και αναφέρει και ο Αθήναιος, σταδιακά εκλατινίστηκαν. Υιοθέτησαν τη λατινική γλώσσα και τα ρωμαϊκά ήθη, χάνοντας σταδιακά την ελληνική τους ταυτότητα. Ωστόσο μία φορά τον χρόνο συγκεντρώνονταν, θυμούνταν την ελληνική γλώσσα και τα πατροπαράδοτα έθιμα, θρηνούσαν ένεκα της αναζωπυρωμένης νοσταλγικής τους διάθεσης για την ελληνική πατρίδα και έπειτα από τη μικρούλα γιορτή επέστρεφαν στη ρωμαϊκή καθημερινότητα.
Ο Καβάφης αξιοποιεί αυτό το ιστορικό επεισόδιο συμβολικά, για να μιλήσει για την πολιτισμική αλλοτρίωση και τον πόνο της ταυτότητας που χάνεται, αλλά δεν σβήνει. Πέρα από τα δέντρα της αλλοδαπής, τους πιγκουίνους και τα χαλίκια που θα ψηφίσουν Ν.Δ. με επιστολική ψήφο, ας πάμε σε όσους ανήκουν στη διασπορά. Θα πρόκειται για Ελληνες ομογενείς ή για Ποσειδωνιάτες, που θα έχουν χάσει κάθε επαφή με την ελληνική πραγματικότητα και θα αντιμετωπίζουν τις εκλογές με εκκωφαντική αδαημοσύνη για την κατάσταση στον τόπο και τις ανάγκες των εν Ελλάδι ευρισκομένων Ελλήνων; Ωραίες οι θύμησες, αλλά η ψήφος σημαίνει επιλογή προσώπου για να λύσει τα προβλήματα της χώρας. Πολλοί εκ των ομογενών έχουν μετατραπεί σε Ποσειδωνιάτες και δεν γνωρίζουν ούτε καν να μιλάνε ελληνικά. Από πού κι ως πού θα αποφαίνονται για τα του εθνικού κέντρου ζητήματα;
Επίσης, γιατί να έχουν μόνο 3 έδρες οι της αλλοδαπής. Στις εκλογές του 2023 είχαμε έγκυρα ψηφοδέλτια 5.215.207, άκυρα 32.219 και λευκά 26.273. Ητοι, σε κάθε βουλευτή -μέσες άκρες- αναλογούν 52.152 ψηφοφόροι. Οι ομογενείς που θα ψηφίσουν θα είναι 52.152 x 3, δηλαδή 156.456 νοματαίοι;
*Κωνσταντίνου Καβάφη, «Ποσειδωνιάται» (Από τα Κρυμμένα Ποιήματα 1877;-1923, Ικαρος 1993), από τον ιστότοπο kavafis.gr
Από τη στήλη «Περι πωλητικης» της «δημοκρατίας»