Πριν από 2-3 χρόνια είχαμε αναφερθεί σε μερικούς σταθμούς του μετρό που είχαν το κακό τους το χάλι από πλευράς μονώσεως έναντι των βροχών και της υγρασίας. Ανάμεσά τους και αυτός του Χολαργού, ο οποίος είναι τίγκα στις εικαστικές εικόνες. Με μία διαφορά, μικρή έστω, μα διαφορά.
Οι εικαστικές αυτές παρεμβάσεις δεν είναι ούτε ανθρώπινα δημιουργήματα ούτε των ανθρώπων του μακαρίτη Φον Νταίνιγκεν, δηλαδή εξωγήινων. Είναι έξωθεν παρεμβάσεις του… καιρού και των στοιχείων της φύσεως. Συγκεκριμένα, η υγρασία έχει κάνει παντού την εμφάνισή της και οπωσδήποτε η διάβρωση κάνει, αθόρυβα μεν, αποτελεσματικά δε, τη δουλειά της και μετατρέπει τον σταθμό σε… Βενετία.
Είναι πολύ πιθανόν να έχουμε καμιά τραγωδία και τότε, εγώ μεν θα γράψω «εγώ σας τα είχα πει», ο πρωθυπουργός θα πει «εγώ δεν το ήξερα», ο αρμόδιος υπουργός θα πει «μα, αν λέγαμε ότι υπήρχε πρόβλημα, δεν θα έμπαινε κανείς στο μετρό», το ΚΚΕ θα πει «το κεφάλαιο σκοτώνει τον κόσμο» και τράβα κορδόνι. Μα, καλά, κανένας δεν συγκινείται, τέλος πάντων;
Πρέπει να θρηνήσουμε νεκρούς να ακούσουμε τις μπούρδες τους και να πάμε γι’ άλλα; Μετά, μας πειράζει η κυρία Καρυστιανού, η οποία, αφού είδε κι απόειδε, αποφάσισε να φτιάξει πολιτικό κόμμα, μπας και βρει το δίκιο της.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΛΩΣΗΣ
Από τη στήλη «Ριπές» της «δημοκρατίας»