Εβγαλαν από την πλατεία Αρεως της Τρίπολης τον έφιππο ανδριάντα του Γέρου του Μωρηά. Το πνεύμα του το ξορκίζουν πεισμόνως εδώ και χρόνια πολλά
Στις φωτογραφίες βλέπετε τη διαδικασία απομάκρυνσης του έφιππου ανδριάντα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη από την πλατεία Αρεως στην Τρίπολη, την πόλη που, όπως η υπόλοιπη επικράτεια, χρωστά την ελευθερία της σε αυτόν, στα παλικάρια του κι σε όλον τον λαό που αποφάσισε μαζί του ή ύστερα από εκείνον να κουβαλήσει τον μέγα Σταυρό της υπεράσπισης οσίων και ιερών της ελληνικής φυλής.
- Από τον Παναγιώτη Λιάκο
Τον ανδριάντα, λένε, πως τον πάνε για συντήρηση. Δύσκολο να τους πιστέψεις. Η αποκαθήλωσή του γινόταν ακριβώς την ίδια μέρα και ώρα που ο Μητσοτάκης συναντούσε τον Ερντογάν στην Αγκυρα. Το απομεσήμερο της Τετάρτης 11 Φεβρουαρίου 2026, πριν από πέντε ημέρες. Οσο δύσκολο είναι να πιστέψεις την εξουσία ότι έβγαλε τον ανδριάντα του Κολοκοτρώνη από την Τρίπολη για συντήρηση, άλλο τόσο δύσκολο είναι να πιστέψεις ότι είναι «σύμπτωση» ότι έγιναν την ίδια ώρα η συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν και η απομάκρυνση του ανδριάντα.
Το δύσκολο γίνεται ακατόρθωτο όταν ξέρεις, έχεις δει, έχεις ακούσει, έχεις βιώσει την αντίθεση της ανθελληνικότατης εξουσίας στα διδάγματα, στις αρχές και τις αξίες του Κολοκοτρώνη. Εκείνος και οι δικοί του μάτωσαν και χαλάστηκαν για να ποτίσουν με τις θυσίες του το δέντρο της ελευθερίας και η σάπια ελληνέζικη εξουσία κάνει ό,τι περνά από τα νύχια της για να ακυρώσει τα αποτελέσματα της Εθνεγερσίας.
Αν ήταν γνήσια ελληνική η εξουσία, δεν θα άφηναν λαθρομετανάστες να απλώνουν την αρίδα τους ακριβώς κάτω από τον ανδριάντα του αρχιστρατήγου του Μεγάλου Ξεσηκωμού. Δεν θα άφηναν να γεμίσει με αφροασιατικά στίφη ισλαμιστών η πατρίδα μας. Για το φινάλε τρία αποσπάσματα από τα απομνημονεύματα του Κολοκοτρώνη, από σημεία όπου αναφερόταν στους «αραπάδες» που κουβάλησε στην Ελλάδα ο Ιμπραήμ:
«Πήγα στο Αργος, έκαμα αναφορά, έκαμαν και από την Τριπολιτζά, και δεν ακούστηκα. Τότενες έμασα 8.000 στράτευμα. Ηλθαν τα στρατεύματα εις συναπάντησίν μου. Οι Αργίτες εις το Ναύπλιον, οι Τριπολιτζώται εις το Αργος· τους έλεγα: “Τρέξατε, αδέλφια μου, να μη μας πάρουν σκλάβους οι Αραπάδες, δεν έχομεν βοήθειαν ειμή από τα άρματά μας”. […] Και αν εκάμναμεν και ένα γενικόν πόλεμον και εχάνοντο 4 ή 5 χιλιάδες, ήταν αδύνατον να ματαμαζεύσω στράτευμα, ενώ, εάν εχάνοντο και δέκα – δεκαπέντε χιλιάδες παλιαραπάδες, έφερνεν άλλους ο Ιμπραΐμης.
[…] Αυτό οπού μας φοβερίζεις, να μας κόψεις και κάψεις τα καρποφόρα δένδρα μας, δεν είναι της πολεμικής έργον, διατί τα άψυχα δένδρα δεν εναντιώνονται εις κανένα, μόνον οι άνθρωποι οπού εναντιώνονται έχουνε στρατεύματα και σκλαβώνεις· και έτσι είναι το δίκαιον του πολέμου· με τους ανθρώπους και όχι με τα άψυχα δένδρα· όχι τα κλαριά να μας κόψεις, όχι τα δένδρα, όχι τα σπίτια που μας έκαψες, μόνον πέτρα απάνω στην πέτρα να μην μείνει, ημείς δεν προσκυνούμε. Τι, τα δένδρα μας αν τα κόψεις και τα κάψεις, την γην δεν θέλει την σηκώσεις και η ίδια η γη που τα έθρεψε, αυτή η ίδια γη μένει δική μας και τα ματακάνει. Μόνον ένας Ελληνας να μείνει πάντα θα πολεμούμε και μην ελπίζεις πως την γην μας θα την κάμεις δική σου, βγάλ’ το από τον νου σου».
Από τη στήλη «Περι πωλητικης» της «δημοκρατίας»
