Διαβάζω στην «Εστία» της 7ης Φεβρουαρίου τρέχοντος: «Στην επιχειρησιακή ανάπτυξη 97 στρατιωτικών κτηνιάτρων στις Περιφερειακές Ενότητες της χώρας για την ενίσχυση της μάχης κατά της ευλογιάς των αιγοπροβάτων προχωρεί το υπουργείο Εθνικής Αμύνης σε συνεργασία με το υπουργείο Αγροτικής Αναπτύξεως και Τροφίμων και τα συναρμόδια υπουργεία.
Ο υφυπουργός Εθνικής Αμύνης, Θανάσης Δαβάκης, δήλωσε ότι “οι Ενοπλες Δυνάμεις αποδεικνύουν έμπρακτα για ακόμα μία φορά ότι αποτελούν πυλώνα κοινωνικής προσφοράς και αλληλεγγύης’’». Ολα καλά κι όλα ωραία. Αλλά μόλις προ ολίγων μηνών ο κ. Δένδιας είχε διαλαλήσει απαξιωτικά ότι στις Ενοπλες Δυνάμεις υπάρχουν 158 κτηνίατροι για 549 στρατιωτικούς σκύλους, έξι άλογα και δέκα γεράκια.
Είχαν ακουστεί φωνές δυσαρέσκειας, τότε, προς τον κ. υπουργό ότι οι κτηνίατροι δεν είναι μόνο για τα ζώα. Είναι υπεύθυνοι για έλεγχο τροφίμων, πρόληψη εξάπλωσης ασθενειών/ζωονόσων κ.ά., αλλά δεν βαριέσαι… Μήπως τώρα, εκτός από την ανικανότητα του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων να αντιμετωπίσει προβλήματα της αρμοδιότητός του, ο κ. υπουργός κατενόησε και τη χρησιμότητα των στρατιωτικών κτηνιάτρων, οι οποίοι βέβαια δεν ασχολούνται μόνο με τα έξι άλογα και τα δέκα γεράκια…
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΛΩΣΗΣ
Από τη στήλη «Ριπές» της «δημοκρατίας»
