Ο λαός μας λέει «κάθε πράμα στον καιρό του κι ο κολιός τον Αύγουστο». Επεσε στα χέρια μου ένα περιοδικό από αυτά που ξεβλαχεύουν τη νεολαία μας και την… οδηγούν να δώσει εξετάσεις στις… στρατιωτικές σχολές! Μέσα στις σελίδες του λοιπόν θαύμασα τους σελέμπριτις και τις σελεμπριτίτσες, που καμαρώνουν στις δεξιώσεις, λες και κάνουν κάτι.
Και, τέλος πάντων, αυτοί νέοι είναι και, αν δεν το κάνουν τώρα, πότε θα το κάνουν. Εκεί όμως βλέπω και κάποιους νεανίζοντες γηραλέους, δήθεν διανοουμένους, που η εμφάνισή τους είναι αξιοθρήνητη. Πνιγμένοι σε γένια και μαλλιά (πιασμένα αλογοουρά…) και ενδεχομένως με βερμούδα (!), λες και είμαστε υποχρεωμένοι να βλέπουμε τους κιρσούς και τη φλεβίτιδά τους…
Αν πεις ότι και οι αρχαίοι διανοούμενοι έτσι ήταν, θα σου πω ότι ναι, έτσι ήταν, αλλά άλλο ο Σωκράτης και άλλο εσύ. Επίσης αυτοί οι αστείοι είναι, φυσικά, χωρίς γραβάτα. Λες και ότι η γραβάτα εξαφανίζει τη γνώση, την οποία τυχόν έχουν και αποτελεί ύβριν. Ακόμα τα γυαλιά ηλίου τα έχουν στερεωμένα πάνω στο κεφάλι τους και την πουκαμίσα όξω από το παντελόνι, το οποίο είναι επιμελώς τσαλακωμένο για να καταλήξει στις σαγιονάρες. Αυτά τα μορμολύκεια, αν νομίζουν ότι με τις γελοίες εμφανίσεις θα κρύψουν τα σημάδια του πανδαμάτορος, πλανώνται πλάνην οικτράν. Το μόνο που πετυχαίνουν είναι να γελοιοποιούνται.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΛΩΣΗΣ
Από τη στήλη «Ριπές» της «δημοκρατίας»