Θυμάστε, βέβαια, το «κάθε καμπάνα και παππάς, κάθε παππάς και διάκος», όπως θα θυμάστε και το «κάθε πόλις και στάδιο, κάθε χωριό και γυμναστήριο».
- Χρήστος Μπολώσης
Είναι βέβαιο ότι η Βουλή των Ελλήνων δεν είναι το ίδρυμα εκείνο από το οποίο, περνώντας απέξω, κάνεις τον σταυρό σου με ευλάβεια. Βέβαια, μπορεί να κάνεις τον σταυρό σου, πάντως όχι από σεβασμό. Διαβάζω ότι προχθές Τρίτη τα κόμματα θα παρέδιδαν τα πορίσματά τους, που αφορούν την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, για τα περαιτέρω. Και τώρα το ερώτημα.
Ολοι τους ίδιους μάρτυρες δεν άκουσαν; Ολοι τα ίδια στοιχεία, όσα «σώθηκαν», εν πάση περιπτώσει, δεν μελέτησαν; Ολους οι ίδιοι φραπέδες δεν εξενεύρισαν; Πώς τώρα συντάσσουν ο καθένας το δικό του ξεχωριστό πόρισμα; Κάτι ανάλογο είχε συμβεί, αν θυμάστε, και στη δίκη των πρωταιτίων της 21ης Απριλίου. Και τότε ο καθένας έβγαλε το δικό του πόρισμα. Εδώ, λοιπόν, είναι που ταιριάζουν, λίγο παραφρασμένα βέβαια, τα δύο ρητά με τα οποία αρχίσαμε: «Κάθε κόμμα και πόρισμα, κάθε επιτροπή και τα δικά της».
Να, λοιπόν, γιατί, όταν περνάς έξω από τη Βουλή, κάνεις τον σταυρό σου και μπορεί να ψιθυρίζεις, μη σε ακούσει και κανένας και έχεις ντράβαλα: «Θεέ μου, φύλαγέ μας από τους πατέρες του έθνους».
Αμήν.
Από τη στήλη «Ριπές» της «Δημοκρατίας»
