Στην επίσημη ιστοσελίδα του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη διαβάζω ότι από το 1984 μέχρι σήμερα έχουν θυσιαστεί στον βωμό του καθήκοντος περίπου 200 αστυνομικοί. Αλήθεια, τι μέριμνα μνήμης έχει λάβει γι’ αυτούς το υπουργείο;
Εδώ κάποιοι άλλοι σκοτώθηκαν επειδή πήγαν να κλέψουν ή μαχαιρώθηκαν για τα ποδοσφαιρικά και έγιναν εθνικοί ήρωες. Για τους αστυνομικούς μας τίποτε; Θα κάνουν μνημόσυνα και θα κλαίνε μόνο οι οικογένειές τους και στο τέλος, όταν νομοτελειακά λείψουν και αυτοί, θα ξεχαστούν;
Μήπως η Αστυνομία θα πρέπει να σκεφτεί για την ανέγερση ενός επιβλητικού μνημείου, στο οποίο να αναγράφονται τα ονόματα όσων θυσιάζονται κατά την εκτέλεση του καθήκοντος; Ακόμη, μήπως θα πρέπει να μελετηθεί να δίνονται ονόματα των πεσόντων σε αστυνομικά τμήματα;
Π.χ. «30ό Αστυνομικό Τμήμα: Αρχιφύλακας Γεώργιος Λυγγερίδης». Είναι μια ελαχίστη τιμή στους ανθρώπους που καθημερινά δίνουν μάχη παίζοντας τη ζωή τους κορόνα γράμματα με αλλοδαπούς εγκληματίες και ημεδαπούς μαφιόζους, για να εξασφαλίζουν την ηρεμία και τη γαλήνη στην κοινωνία. Τουλάχιστον, η κοινωνία ας τους εξασφαλίσει την «αθανασία», έστω και αυτής της μορφής.
Χρήστος Μπολώσης
Από τη στήλη «Ριπές» της «δημοκρατίας»