Αυτές οι εταιρίες ταχυμεταφορών (ή courier, επί το… ελληνικότερον) μας δουλεύουν αγρίως, όπως όλοι άλλωστε (άντε σχεδόν όλοι), οι οποίοι υποτίθεται ότι μας εξυπηρετούν και τους πληρώνουμε ουκ ολίγα. Προσωπική εμπειρία.
Περίμενα από την επαρχία ένα μικρό δέμα. Οι μέρες περνούσαν και η εταιρία ταχυμεταφορών δεν φαινόταν. Την έκτη μέρα κατά τας γραφάς τηλεφωνώ στον αποστολέα σχετικώς και ο άνθρωπος μού δίνει τον αριθμό αποστολής, ενώ παραλλήλως, φιλότιμος ων, τηλεφωνεί και ο ίδιος στην εταιρία.
Μπαίνω στην ιστοσελίδα της εταιρίας και βλέπω την κίνηση του δέματος: «10/3 05.21 χρέωση σε κούριερ – 14.08 Αγνωστος παραλήπτης – 14.39 Αδυναμία παραδόσεως. Απών σημείωμα». Οπως αντιλαμβάνεσθε, το δούλεμα πάει σύννεφο. Διότι πώς γίνεται στις 14.08 να είμαι άγνωστος και μετά μισή ώρα να γίνομαι μεν γνωστός, αλλά να είμαι απών; Φυσικά σημείωμα δεν ανευρέθη πουθενά.
Και το ωραίο είναι ότι η εταιρία επιμένει, όπως διαβεβαίωσε και τον αποστολέα, ότι με ψάχνουν και δεν με βρίσκουν. Αφήστε που, ενώ είχαν τον αριθμό του κινητού τηλεφώνου μου, δεν έκαναν τον κόπο να τηλεφωνήσουν για να ανακαλύψουν πού στην ευχή κρυβόταν ο… φαντομάς των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών. Λέτε κάποιος να επιβλέπει τις εταιρίες ή τους ταχυδιανομείς (ή courier, επί το… ελληνικότερον); Δεν το βλέπω.
Χρήστος Μπολώσης
Από τη στήλη «Ριπές» της «δημοκρατίας»