Παραληρηματική η «ανάλυση» του υπουργού Υγείας Σπυράδωνη Γεωργιάδη, που απεφάνθη ότι σ’ έναν Ελληνα και δη Αθηναίο, που τυγχάνει πάμπτωχος, αν δηλώσει δυστυχισμένος θα πρέπει να «του κάνει μήνυση η ανθρωπότητα»
Αποσύρονται τα προϊόντα καννάβεως από τα περίπτερα, αλλά, δεν γίνεται, κάποια άλλη ουσία κυκλοφορεί εις τας Αθήνας και προκαλεί κύματα οργιαστικής ευωχίας (για να μη σας πω κι ευτυχίας και με θεωρήσετε υπερβολικό) σε όσους τη λαμβάνουν.
- Από τον Παναγιώτη Λιάκο
Μόνο έτσι μπορεί να εξηγηθεί η πρόσφατη παραληρηματική «ανάλυση» του υπουργού Υγείας Σπυράδωνη Γεωργιάδη. Εμφανίστηκε αυτός ο άνθρωπος (ακόμα να του περάσει η πολυετής χαρά που κατόρθωσε να γίνει υπουργός) στη διαδικτυακή εκπομπή «Thats men talks», του ηθοποιού Μάνου Πιντζή, και απεφάνθη ότι σ’ έναν Ελληνα και δη Αθηναίο, που τυγχάνει πάμπτωχος, αν δηλώσει δυστυχισμένος θα πρέπει να «του κάνει μήνυση η ανθρωπότητα».
Η τεκμηρίωση του υπουργικού σκεπτικού δεν θα γινόταν δεκτή ούτε σε βιντεοκωμωδία της πυρκαγιάς τύπου «Ο Ταμτάκος στο Ναυτικό». Μασουλώντας (ξανά) αρκετές ντουζίνες λέξεις ισχυρίστηκε: «Ζεις στην Ελλάδα. Σ’ αυτήν εδώ τη χώρα. Εγώ σου λέω ότι είσαι πάμπτωχος, ρε παιδάκι μου. Είσαι αυτό που λέμε “στα όρια της φτώχειας”, στην Ελλάδα. Κι είσαι στην Αθήνα. Κι έχεις δίπλα σου το Φάληρο, να πας να κάνεις μπάνιο στη θάλασσα τζάμπα. Να μπεις στο λεωφορείο (διάφορες ακατάληπτες λέξεις) τζάμπα. Να μπεις στο νοσοκομείο τζάμπα.
Κι είσαι όλη τη μέρα και λες: “Πόσο δυστυχισμένος είμαι; Πόσο χάλια είναι η Ελλάδα; Πόσο δεν μ’ αρέσει το ΕΣΥ… Πόσο δεν μ’ αρέσει το ένα. Πόσο χάλια (διάφορες ακατάληπτες λέξεις)”. Κάτσε, ρε! Ο άλλος έχει τους πυραύλους στο κεφάλι του και λέει ότι είναι ευτυχισμένος. […] Δεν γίνεται να ζούμε στην Ελλάδα και να λέμε ότι είμαστε δυστυχισμένοι. Πρέπει να μας κάνει μήνυση η ανθρωπότητα. Δεν μας αξίζει αυτή η χώρα. Δεν μπορείς να είσαι στην Ελλάδα και να είσαι δυστυχισμένος. Δεν γίνεται. […] Πάμπτωχος, ρε παιδί μου, να είσαι. Ανοίγεις το μπαλκόνι σου και τον βλέπεις τον ήλιο να αστράφτει!».
Κάποιος να του πει αυτού του απίθανου τύπου ότι οι πάμπτωχοι, που δεν έχουν να πληρώσουν για το φαγητό τους, για το ηλεκτρικό ρεύμα και την παροχή ύδατος στις οικίες τους, τον ΕΝΦΙΑ κι ένα σωρό άλλα κερατόσημα που εφευρίσκει το κράτος για να συντηρεί αδηφάγα πολιτικά παράσιτα, δεν έχουν διάθεση να πάνε για θαλάσσιο μπάνιο που είναι τζάμπα κι ύστερα σε λεωφορείο (που δεν είναι τζάμπα) για να πάνε στο νοσοκομείο. Οι πάμπτωχοι πολύ σύντομα καταλήγουν στα νεκροταφεία, διότι το σαράκι της ανημπόριας τους εγγράφει στο ΚΚΕ (όχι στο κόμμα αλλά σε τριάδα νοσημάτων. Το -ιατρικής σύλληψης- αρκτικόλεξο της τριάδας είναι Καρκίνος, Καρδιά, Εγκεφαλικό).
Επίσης, αν πάρουμε στα σοβαρά όσα λέει ο Σπυράδωνις (που δεν το συνηθίζουμε), ενδέχεται να πιστέψουμε πως ο ίδιος αν μείνει χωρίς σεντ θα είναι όσο χαρούμενος δείχνει και τώρα. Θα ανοίγει το μπαλκόνι του, θα βλέπει τον ήλιο και θα ενθουσιάζεται. Αν, όμως, όπως πολλοί πάμπτωχοι, δεν έχει καν μπαλκόνι αλλά είναι άστεγος και ζει σε παγκάκι ή σε ρυπαρό, γεμάτο βρομιές και κατσαρίδες υπόγειο στην πλατεία Αμερικής – Αφρικής; Πάλι χαρούμενος θα είναι;
Επίσης, να σημειώσουμε ότι ίσως και να υπάρχουν κάποιοι με «πυραύλους πάνω από το κεφάλι τους» που δηλώνουν ευτυχισμένοι. Αλλο να έχεις πυραύλους πάνω από το κεφάλι σου κι άλλο… βλήματα που αρλουμπολογούν ακατάπαυστα. Τέλος, πρέπει να επισημανθεί και η προοικονομία των δηλώσεων Γεωργιάδη. Οσονούπω έρχεται κι άλλη πτωχοποίηση και δεν πρέπει να δηλώνουμε δυστυχισμένοι.
Από τη στήλη «Περι πωλητικης» της «δημοκρατίας»
