Εχω παρατηρήσει τους πολιτικούς, πρωθυπουργού και υπουργών συμπεριλαμβανομένων, όταν πηγαίνουν είτε στη Βουλή είτε στο Μαξίμου ή στα υπουργεία τους, να επιδεικνύουν μια αλαζονεία και μια συμπεριφορά επιεικώς αχαρακτήριστη.
Η εικόνα είναι έως αισχρή. Ερχεται ο κ. υπουργός ή ο κ. βουλευτής (το «κύριος» τούς μάρανε) και ο αστυνομικός τον χαιρετάει στρατιωτικά σε άψογη στάση προσοχής. Ο βλαχοδήμαρχος, όμως, περνάει από μπροστά του με ύφος δέκα καρδιναλίων και ούτε καν ένα χαμόγελο καταδέχεται να του χαρίσει, λες και είναι υποτακτικός του. Λες και τον πήραν μπάλα οι σκοτούρες για τον λαό.
Πού το είδατε, ρε, γραμμένο αυτό; Αγωγή από το σπίτι σας δεν έχετε; Δεν σας έχουν μάθει ότι όταν σας χαιρετάει κάποιος, ανταποδίδετε τον χαιρετισμό; Ή μήπως νομίζετε ότι θα είστε και αύριο αυτό που είστε σήμερα; Και σεις μεν δεν θα είστε τίποτα, αλλά ο αστυνομικός θα είναι ακόμα αστυνομικός, μια και μπορεί να σας κόψει και καμιά κλήση για παράνομη στάθμευση, που τώρα δεν μπορεί διότι είστε εξουσία. Και κάτι ακόμη για να ξέρετε. Ο αστυνομικός μπορεί να γίνει βουλευτής ή υπουργός. Σεις, όμως, δεν μπορείτε να γίνετε αστυνομικοί. Αγενέστατοι.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΛΩΣΗΣ
Από τη στήλη «Ριπές» της «δημοκρατίας»