Διαβάζω σε απογευματινή φιλοκυβερνητική εφημερίδα: «Εάν ο Αντώνης Σαμαράς είναι τόσο ιδεαλιστής και πατριώτης, λέγοντάς μας ότι ένας πολιτικός που νοιάζεται για τον τόπο του δεν βγαίνει ποτέ στη σύνταξη, θα μπορούσε κάλλιστα να αποποιηθεί όλα τα προνόμια που του προσφέρει η Πολιτεία όσο συμμετέχει στα κοινά. Και να αποδείξει στον κόσμο ότι όντως δεν ζει από την πολιτική, αλλά πολιτεύεται ανιδιοτελώς και για την… ψυχή της φουκαριάρας της Ελλάδος.
Εφόσον με τη δραματική έγνοια που προβάλλει παριστάνει τον άγρυπνο φρουρό της πατρίδας, θα περίμενε κανείς και τον μισθό του να τον προσφέρει στις Ενοπλες Δυνάμεις ή σε οικογένειες που φυλάνε Θερμοπύλες στα ακριτικά νησιά. Ο δόλιος ο Ντε Γκολ, τον οποίο επιχειρεί να μιμηθεί, ακόμη και ως πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας, έπαιρνε μόνο τη στρατιωτική του σύνταξη, ενώ η Ιστορία τον έχει καταγράψει ως “φτωχό πλην τίμιο”».
Με τη λογική της εφημερίδας να υποθέσω ότι όλοι οι υπουργοί, βουλευτές και ο πρωθυπουργός έχουν ήδη αποποιηθεί των προνομίων τους, αφού όλοι δηλώνουν «πατριώτες» (τα εισαγωγικά μη ξεχάσουμε, κ. διορθωτές). Συμβαίνει αυτό; Μάλλον όχι. Και κάτι ακόμα. Η οποιαδήποτε σύγκριση των δικών μας με το μέγεθος που ονομάζεται «Στρατηγός Ντε Γκολ» είναι καθαρή ιεροσυλία και πιθανόν να επισύρει και ποινικές ευθύνες.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΛΩΣΗΣ
Από τη στήλη «Ριπές» της «δημοκρατίας»