Το διάβασα, συμπολίτες μου, και τρελάθηκα. Εχασα τον ύπνο μου. Ε, όχι, ρε σύμμαχοι! Ε, όχι, ρε, ήρεμα νερά! Να σας δώσουμε το μισό Αιγαίο; Να το συζητήσουμε ψύχραιμα και πολιτισμένα. Να στήσετε τα μπαϊράκια σας στη Θράκη; Γιατί όχι, αρκεί να μπορούμε κι εμείς να υψώνουμε τη σημαία μας Δευτέρα, Τετάρτη, Παρασκευή και Κυριακή 2 με 3 τα ξημερώματα.
Θέλετε τη Λήμνο; Πάρτε την, ρε μπατζανάκηδες. Εκεί θα τα χαλάσουμε; Ομως αυτό που διάβασα με έβγαλε απ’ τα ρούχα μου και δεν θα περάσει ούτε με σφαίρες. Οπως αποκαλύπτει η «Εφημερίδα των Συντακτών», η Τουρκία διεκδικεί την πατρότητα του ζεϊμπέκικου, σύμφωνα με δημοσίευμα της «Μιλιέτ». Ποτέ και μόνο πάνω απ’ το πτώμα μου και απορώ πώς οι διάφορες συλλογικότητες (τρομάρα τους) δεν ξεσηκώθηκαν ακόμα.
Η «ΕφΣυν» υπενθυμίζει ότι η φίλη και σύμμαχος (!!!) χώρα έχει κατά καιρούς εγείρει αξιώσεις διεκδικώντας την πατρότητα του μπακλαβά, του τζατζικίου, των ντολμαδακίων, ακόμα και του πατσά. Ρε, δεν πάτε να ξύσετε τίποτις πατσές. Του Ελληνος ο τράχηλος ζυγό δεν υποφέρει, και με ζεϊμπέκικο βαρύ τη λευτεριά θα φέρει. Το στιχούργημα μπορεί να μην είναι και τέλειο, αλλά σίγουρα είναι καλύτερο από το «Φέρ’ το»… Ρε, για ένα ζεϊμπέκικο ζούμε.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΛΩΣΗΣ
Από τη στήλη «Ριπές» της «δημοκρατίας»
