Αμ, δεν γίνονται έτσι οι δουλειές, ρε σύντροφοι, και καλώς σας λένε κουτόφραγκους. Και εξηγούμαι. Θα πρέπει να θεσπιστούν και μετεγγραφές δικαστικών, εντός της Ε.Ε., όπως και στο ποδόσφαιρο. Εχεις, παραδείγματος χάριν, να δικάσεις την κυρία Λεπέν και δεν είσαι σίγουρος ότι θα «δικαστεί» κανονικά. Είναι, δηλαδή, σαν να δίνεις αγώνα Τσάμπιονς Λιγκ και δεν έχεις σέντερ φορ, τι κάνεις; Ψάχνεις στην αγορά και βρίσκεις έναν και λύνεις το πρόβλημά σου.
Ετσι και με τους δικαστικούς. Βλέπεις ότι οι δικοί σου δεν νογάνε ορισμένα πράγματα. Να μπορείς να κάνεις μετεγγραφή αδέκαστων δικαστικών από κράτος-μέλος. Ακόμα και να δανειστείς με δικαίωμα οψιόν αγοράς, αν σου κάνει τη δουλειά. Εδώ, λοιπόν, η γαλλική Δικαιοσύνη πιάστηκε αδιάβαστη. Ακου εκεί να αφήσει την κυρία Λεπέν να λάβει μέρος στις εκλογές. Ωραίους νομικούς έχετε, ρε, σεις και κάθεστε και τους καμαρώνετε.
Δεν κοιτάνε γύρω τους; Δεν μπορούνε να κάτσουνε να σκαρώσουνε κάναν νόμο μέγκλα να τους χώσουνε όλους μέσα; Η συνταγή είναι απλή, σαν αυτές του Πετρετζίκη και δοκιμασμένη εδώ και 52 χρόνια. Κι αν δεν βρίσκετε λύση, όλο και κάτι θα υπάρχει από τη Γαλλική Επανάσταση (όλο και κάτι θα έχει αφήσει ο Ροβεσπιέρος), οπότε το ξεθάβετε, του δίνετε αναδρομική ισχύ και κάνετε τη δουλειά σας. Αμ, πώς;
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΛΩΣΗΣ
Από τη στήλη «Ριπές» της «δημοκρατίας»
