Αύγουστος ήταν και πέρασε…

Ο εκλιπών Κωνσταντίνος Τσουκαλάς ήταν γιος του Αγγελου Τσουκαλά, ο οποίος διετέλεσε υπουργός Δικαιοσύνης της επταετίας από το 1970 έως το 1973. Γιατί το λέω; Ετσι για ενημέρωση. Αυτή η συμφωνία μεταξύ κυβέρνησης και σούπερ μάρκετ, βιομηχανίες κ.λπ. για μείωση των τιμών περισσότερο σε ζητιανιά μού φέρνει παρά σε φιλολαϊκή πολιτική.

Είδα τον κ. πρωθυπουργό με δεμένο χέρι μετά το ποδηλατοατύχημα, σαν αυτά που παθαίνουν 10χρονα, και θυμήθηκα την παρόμοια φωτογραφία τού μέντορά του Ελ. Βενιζέλου, μετά την απόπειρα της 30ής Ιουλίου 1920 στο Παρίσι. Ευτυχώς που τώρα δεν υπάρχουν Δημοκρατικά Τάγματα ούτε και ο Παύλος Γύπαρης με τους «Γυπαραίους» του. Καλή αλλά ατυχής η προσπάθεια της κυρίας Σδούκου να μετατρέψει την πρόγκα στη Σαμαρίνα σε λαϊκή εκδήλωση υπέρ του κόμματός της.

Μωρέ μαράζι το ‘χω σε κάποια ανάλογη «εκδήλωση λατρείας» να βγουν οι προγκαριζόμενοι να ανέβουν πάνω στο πάλκο και να αρχίσουν μια ειλικρινή συζήτηση με τους διαμαρτυρομένους και όχι έπειτα από 2-3 μέρες να παρουσιάζουν το μαύρο άσπρο και να μιλούν για «γνωστό κτηνοτρόφο», υπονοώντας ότι πρόκειται για πολιτικό αντίπαλο. Και λοιπόν; Αυτοί δεν πρέπει να ενημερώνονται. Μόνο όσοι είναι του κόμματος; Α, ρε, Γκρούεζες…

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΛΩΣΗΣ

Από τη στήλη «Ριπές» της «δημοκρατίας»