Ωχ, ωχ, ωχ. Και ξανά ωχ, ωχ, ωχ! Μας έχει γίνει πια βίωμα. Οταν πεθαίνει ένας διάσημος, ακολουθείται γενικώς η εξής διαδικασία από τα μέσα. Πρώτα διατυπώνονται, διακριτικά στην αρχή φόρα και φόρα παρτίδα στη συνέχεια, υπόνοιες και ερωτήματα για τα αίτια του θανάτου του.
Μετά μισόλογα για τις σχέσεις του μεταστάντος εξ ημών με τους συγγενείς αλλά και με το υπηρετικό προσωπικό που τυχόν διατηρούσε (ο μπάτλερ των αστυνομικών μυθιστορημάτων…). Μετά την κηδεία αρχίζουν τα κληρονομικά. Αυτά είναι «κόπη πάστε», που έλεγε και κάποιος, και μπορούν από τώρα να είναι έτοιμα στον υπολογιστή και να αλλάζουν μόνο τα ονόματα.
Τώρα βγήκε η Ματίνα Παγώνη (αλίμονο…) και μας ενημέρωσε ότι το ιατρείο στο οποίο πήγαινε ο εκλιπών Γιώργος Μαζωνάκης είχε πολλές ελλείψεις, από κοντά και η Αστυνομία να αποκαλύπτει που βρίσκει τώρα ότι επικρατεί γενικότερο μπάχαλο. Και η ερώτηση είναι: Οι ελεγκτικές υπηρεσίες, αν υπάρχουν, τι κάνουν;
Αφήνουν έτσι και λειτουργούν ιατρεία που ασχολούνται με τόσο σοβαρά θέματα χωρίς τα κατάλληλα μηχανήματα και το εξειδικευμένο προσωπικό; Η κυρία Παγώνη και πριν, αλλά και τώρα κατείχε και κατέχει μία υπεύθυνη θεσμική θέση, μήπως θα έπρεπε να τα ξέρει αυτά;
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΛΩΣΗΣ
Από τη στήλη «Ριπές» της «δημοκρατίας»