Κάτι δεν πάει καλά με τους διάφορους σχολιογράφους (και είναι πολλοί), αρθρογράφους (και είναι πάρα πολλοί) και αναλυτές (και είναι απελπιστικά πολλοί) που επαναλαμβάνουν όρους που κάπου τους άκουσαν, τους άρεσαν, αλλά αγνοούν τη σημασία τους.
Εχει γίνει καραμέλα στο στόμα και στην πένα τους το «κόκκινος φασισμός», υπονοώντας τον κομμουνισμό, τον οποίο προφανώς φοβούνται να αναφέρουν, μπας και τσαντιστεί ο σ. Κουτσούμπας ή μπας και χολοσκάσει και τους κακοχαρακτηρίσει η ανά την υφήλιο προοδευτικάντζα.
Αδέρφια, ο φασισμός ουδεμία σχέση έχει με το κόκκινο χρώμα, το οποίο εκφράζει αυτό ακριβώς το οποίο από αιώνων προσδιορίζεται ως «κομμουνισμός» και «διεθνισμός». Ας μάθουν, λοιπόν, να μιλούν και να γράφουν σωστά οι ασχολούμενοι με τα προβλήματα που ταλανίζουν την ανθρωπότητα και εμάς με τις αναλύσεις τους.
Αλήθεια, πώς θα τους φαινόταν αν άκουγαν κάποιον να λέει «ο πράσινος ΑΕΚτζής» ή «ο κίτρινος ΠΑΟΚτζής»; Μάλλον δεν πάει. Από πού κι ως πού, λοιπόν, όλοι της Γης οι κολασμένοι φασίστες; Αυτοί είναι ένα μείγμα Στάλιν, Μπέρια, Τρότσκι και άλλων δημοκρατικών υλικών μαγειρικής.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΛΩΣΗΣ
Από τη στήλη «Ριπές» της «δημοκρατίας»