Πάντα επιμηθείς

Το έχουμε πει και άλλες φορές. Εδώ στην Ελλάδα, σχεδόν πάντα, είμαστε επιμηθείς και σπανιότατα έως καθόλου προμηθείς. Οταν γίνεται κάτι κακό, όπως κακή ώρα ο άδικος θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη ή το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών ή η έκρηξη στην Πλάκα και τόσα άλλα, τότε όλοι, ως εις άνθρωπος, σπεύδουμε να βρούμε χίλιες δυο παραλείψεις και να καταδικάσουμε τους αμελείς, για να το πούμε κομψά, ή τους εγκληματίες, για να τους πούμε με τ’ όνομά τους, που πάντα δυστυχώς είναι πολλοί.

Δεν έχω δει κάποιον από αυτούς τους τηλεεισαγγελείς ή εφημεριδοεισαγγελείς να κάνουν προληπτικώς κάποια έρευνα πριν συμβεί το οποιοδήποτε κακό. Π.χ. για τα χιλιάδες συνεργεία που λειτουργούν και δηλώνουν εξουσιοδοτημένα. Για τα καφενεία των μεγάρων που χρησιμοποιούν υγραέριο και για τα οποία πουθενά δεν έχω δει βεβαίωση καταλληλότητας από την Πυροσβεστική.

Για τις συνθήκες υγειονομικής κάλυψης στα γήπεδα που διεξάγονται αγώνες μικρών κατηγοριών, με το πρόσφατο τραγικό συμβάν του 16χρονου ποδοσφαιριστή που είχε τραυματιστεί στο γήπεδο Παναγιάς της Θάσου. Για τις πισίνες που λειτουργούν χωρίς ναυαγοσώστες και πάει λέγοντας. Πάντα επιμηθείς θα είμαστε σ’ αυτήν τη δύστυχη (όμως με… ευτυχισμένους κατοίκους!) χώρα και ποτέ προμηθείς;

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΛΩΣΗΣ

Από τη στήλη «Ριπές» της «δημοκρατίας»