Θα μπορούσαν να λείπουν
Ετσι, μετά τον πρωτοκλασάτο, που μετέλαβε και κόντεψε να σπάσει ο σβέρκος του για να δει αν τον… βλέπουν, προχθές είδαμε και τον ευσεβέστατο πρωθυπουργό μας κ. Μητσοτάκη να ανάβει περιχαρής σεμνά και ταπεινά
Στις 19 Οκτωβρίου γράφαμε για την πρεμούρα που παρατηρείται μεταξύ των κυβερνώντων, που ξαφνικά θυμήθηκαν ότι υπάρχουν Χριστός, εκκλησίες και άλλα… όπια του λαού. Ετσι, μετά τον πρωτοκλασάτο που αναφέραμε στη «Ριπή» με τίτλο «Ατιμη κοινωνία», που μετέλαβε και κόντεψε να σπάσει ο σβέρκος του για να δει αν τον… βλέπουν, προχθές είδαμε και τον ευσεβέστατο πρωθυπουργό μας κ. Μητσοτάκη να ανάβει περιχαρής σεμνά και ταπεινά (με λίγο ανεξήγητο χαμογελάκι, είναι η αλήθεια) το κεράκι του στο Αγιο Δημήτριο στη Θεσσαλονίκη.
Ολα θα ήταν καλά και όλα θα ήταν ανθηρά αν η… παράσταση δεν καλυπτόταν από πλήθος καμερών, οι οποίες απαθανάτισαν το κοσμοϊστορικό γεγονός λες και ήταν το σόου της Αννας Βίσση, σε πείσμα του Γεωργίου Αθάνα που ισχυριζόταν ότι «…στον αφέντη Αϊ-Δημήτρη το μικρό κεράκι αρκεί». Από την άλλη, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Τασούλας σίγουρα δεν είναι αγράμματος. Και ακριβώς επειδή δεν είναι αγράμματος, θα πρέπει να αποφεύγει τα φραστικά ολισθήματα του τύπου «…έπειτα από πέντε περίπου αιώνες οθωμανικού ζυγού». Το «περίπου» προσδιορίζει το «πέντε» και όχι τους «αιώνες». Παρεμπιπτόντως, πολύ σωστή η χρήση του όρου «οθωμανικού ζυγού» και όχι «τουρκικού». Και του χρόνου.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΛΩΣΗΣ
Από τη στήλη «Ριπές» της «δημοκρατίας»