Η πανδημία ισοπεδώνει κάθε προσωπικό δεδομένο! Στο τραπέζι τα σενάρια παρακολούθησης όλων μας
Η Θέση μας: Ουαί υμίν, Γραμματείς και Φαρισαίοι…
Ακόμη κι αν δεν ισχύει κανένα από τα σενάρια συνωμοσίας, που έτσι κι αλλιώς φαντάζουν εξωπραγματικά, για τον τρόπο δημιουργίας και διάδοσης του κορονοϊού, το μόνο σίγουρο είναι πως όλα τα κέντρα εξουσίας (πολιτικά, επιχειρηματικά, επιστημονικά) θα προσπαθήσουν αυτή τη στιγμή να εκμεταλλευτούν την κρίση για να προωθήσουν την ατζέντα τους. «Ποτέ μην αφήνεις μια κρίση να πάει χαμένη» έλεγε ο Ουίνστον Τσόρτσιλ, σκιαγραφώντας με τον πιο απτό τρόπο πώς διαχειρίζονται αυτές τις στιγμές οι άνθρωποι που καθορίζουν τις τύχες των λαών.
Η υγειονομική κρίση του Covid-19 συμβαίνει παράλληλα με την εξέλιξη της Τεχνολογικής Επανάστασης, της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης όπως έχει ονομαστεί, η οποία άρχισε με την ευρεία χρήση των υπολογιστών και του ίντερνετ και σταδιακά άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο ζουν και εργάζονται δισεκατομμύρια άνθρωποι.
Για το κέρδος
Οι βιομηχανικοί κολοσσοί που έχουν στηθεί γύρω από την τεχνολογία, τη βιοτεχνολογία και τη νευροτεχνολογία είναι βέβαιο πως θεωρούν αυτή την πιο κατάλληλη στιγμή για να πολλαπλασιάσουν τα κέρδη τους, πλασάροντας ως αναγκαία για την επιβίωση του ανθρώπου τη μαζική χρήση νέων τεχνολογιών. Η είδηση των τελευταίων ημερών πως η Apple και η Google συνεργάζονται για να δημιουργήσουν ένα λογισμικό για smartphones το οποίο θα μπορεί να γνωστοποιεί στον χρήστη αν έχει έρθει σε επαφή με κάποιον που προσβλήθηκε από κορονοϊό το επιβεβαιώνει, εγείροντας παράλληλα ερωτήματα για την πιθανότητα κατάχρησης προσωπικών δεδομένων.
Από την άλλη, τα κέντρα πολιτικής εξουσίας γνωρίζουν πως αυτή είναι επίσης η καλύτερη στιγμή για να επιβάλουν πιο σκληρά μέτρα ελέγχου. Και κάπως έτσι μπήκε ξαφνικά στον εγχώριο και παγκόσμιο διάλογο η τρομακτική ιδέα της εμφύτευσης μικροτσίπ στο ανθρώπινο σώμα, φυσικά για το καλό μας, δηλαδή για τον έλεγχο της πανδημίας.
Η ύπαρξη και η δοκιμή τέτοιων εμφυτευμάτων δεν είναι καινούργια είδηση. Τον Μάιο του 2018, για παράδειγμα, έγινε γνωστό ένα από τα πρώτα μαζικά πειράματα σε πληθυσμό, πάνω στη χρήση της τεχνολογίας εμφύτευσης μικροτσίπ στον άνθρωπο. Η βγαλμένη από οργουελικό σκηνικό είδηση ανέφερε πως 3.000 εργαζόμενοι στη Σουηδία, και μάλιστα στο Mindshare, ένα διεθνές πρακτορείο ειδήσεων, δέχτηκαν να τους εμφυτευτεί στο χέρι τους ένα μικροτσίπ σε μέγεθος ρυζιού.
Με αυτό οι εργαζόμενοι αρχικά μπορούσαν μόνο να ανοίγουν την πύλη της εταιρίας όπου εργάζονται, περνώντας το χέρι τους μπροστά από τη μαγνητική αναγνώριση. Σταδιακά, όμως, άρχισαν να το χρησιμοποιούν και για άλλες εργασίες, όπως για να αποθηκεύουν τα ηλεκτρονικά εισιτήρια του τρένου. Σε ρεπορτάζ, ωστόσο, που πραγματοποίησε το γαλλικό πρακτορείο ειδήσεων για το θέμα ο Σουηδός μικροβιολόγος Μπεν Λίμπερτον προειδοποιούσε: «Όσο περισσότερα δεδομένα αποθηκεύονται σε μία μονάδα, όπως τα μικροτσίπ, τόσο αυξάνει ο κίνδυνος να χρησιμοποιηθούν εναντίον μας. Το θέμα δεν είναι εάν ένα μικροτσίπ μπορεί να ανιχνεύσει ένα ιατρικό πρόβλημα. Το θέμα είναι ποιος θα χρησιμοποιήσει αυτές τις πληροφορίες και πότε».
Το λάθος (;) και η επένδυση του Γκέιτς
Πριν από λίγες μέρες άρχισε να διασπείρεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης η είδηση ότι ο μεγιστάνας της τεχνολογίας Μπιλ Γκέιτς δήλωσε σε συνέντευξή του πως θα χρησιμοποιήσει την τεχνολογία εμφύτευσης μικροτσίπ για την ανίχνευση του κορονοϊού.
Λίγο αργότερα το πρακτορείο ειδήσεων Reuters ανέβασε στη σελίδα του σχετικό τηλεγράφημα με τον τίτλο «ψεύτικος ισχυρισμός», υποστηρίζοντας πως ο Μπιλ Γκέιτς δεν δήλωσε ακριβώς αυτό. Το πρακτορείο ανέφερε πως ο μεγιστάνας, που τα τελευταία χρόνια ασχολείται κυρίως με το ίδρυμα που έχει ιδρύσει με τη σύζυγό του, δεν μίλησε για εμφυτεύματα, αλλά για την πιθανότητα… κάποια στιγμή να δημιουργηθούν «ψηφιακά, ιατρικά πιστοποιητικά» που θα δείχνουν ποιος έχει αναρρώσει από τον κορονοϊό, ποιος έχει κάνει το τεστ πρόσφατα και, όταν θα υπάρχει το εμβόλιο, ποιος έχει εμβολιαστεί.
Το ίδρυμα του Μπιλ Γκέιτς ανακοίνωσε, ακόμη, πως η δήλωση αναφερόταν στις προσπάθειες που γίνονται να δημιουργηθεί μία ανοιχτή πλατφόρμα με ιατρικά στοιχεία για τον ιό. Σε όλα τα παραπάνω αξίζει να προσθέσει κανείς πως το ίδρυμα του Μπιλ Γκέιτς επενδύει τεράστια ποσά στην τεχνολογία εμφύτευσης μικροτσίπ. Τον Ιανουαρίου του 2014, για παράδειγμα, επένδυσε στη Microchips Biotech INC 20.470.038 δολάρια για ένα πρόγραμμα ανάπτυξης μικροτσίπ που θα ελέγχει τη γονιμότητα των γυναικών.
Επομένως, μπορεί ο Μπιλ Γκέιτς να προσπάθησε με κάποιο τρόπο να αλλάξει το κλίμα κατανοώντας πως ο κόσμος, παρά τον φόβο της ασθένειας, δεν είναι ακόμη έτοιμος γι’ αυτή την πληροφορία, όμως η πραγματικότητα δεν αλλάζει. Ο κόσμος που οραματίζεται ο Γκέιτς περνάει μέσα από αυτή την τεχνολογία.
Ο γνωστός Βενιζέλος σε ρόλο «λαγού»
Οι δηλώσεις του Μπιλ Γκέιτς για τα μικροτσίπ δεν έμειναν, φυσικά, αναξιοποίητες στη χώρα μας. Το σενάριο εμφύτευσης μικροτσίπ, το οποίο ανέφερε ο Μπιλ Γκέιτς, έσπευσε να τονίσει σε τηλεοπτική του συνέντευξη ο Ευάγγελος Βενιζέλος, παρότι είχε ήδη μεσολαβήσει η -ας την πούμε- διόρθωση από το πρακτορείο Reuters. Είχε προηγηθεί, εξάλλου, μια ανάρτηση του πρώην πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος ανέφερε πως η πανδημία του κορονοϊού ανέδειξε την ανάγκη μιας παγκόσμιας διακυβέρνησης, προφανώς ηλεκτρονικής.
Ο κ. Βενιζέλος δεν ολοκλήρωσε τηλεοπτικά τις σκέψεις του γι’ αυτό το σενάριο. Έβγαλε, όμως, έναν ολόκληρο λόγο για το πώς πρέπει να καθοριστεί τι θεωρούμε «ευαίσθητο προσωπικό δεδομένο, που δεν είναι δεκτικό παραβίασης και επεξεργασίας και τι μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι πληροφορία επιδημιολογικού χαρακτήρα».
Εν ολίγοις, άρχισε να εγκαταστεί την ιδέα συλλογής πληροφοριών με ηλεκτρονικά μέσα, αρκεί η επιλογή αυτή… να γίνεται προσεκτικά και για λόγους υγείας. Τι σημαίνει, όμως, στην πραγματικότητα αυτό; Τίποτα! Μπορεί κανείς να εγγυηθεί ποια θα είναι η μελλοντική χρήση αυτών των υγειονομικών δεδομένων; Μπορεί κάποιος να ισχυριστεί με βεβαιότητα πως οι επιχειρήσεις ή οι ασφαλιστικές εταιρίες, για παράδειγμα, δεν θα χρησιμοποιήσουν -κρυφά ή φανερά- αυτά τα δεδομένα για να αποκλείσουν ολόκληρες ομάδες ανθρώπων από την εργασία ή την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη; Προφανώς και όχι. Γι’ αυτό και καμία συζήτηση πάνω στο θέμα δεν πρέπει να γίνει αποδεκτή.
Η συλλογή προσωπικών δεδομένων για την υγεία και το καλό μας θα είναι η αρχή. Αλλά το έργο αυτό δεν θα τελειώσει πριν ολοκληρωθεί η εργαλειοποίηση του ανθρώπου σε ρομποτικά επίπεδα, δηλαδή σε απάνθρωπα!