Ρεσιτάλ κινδυνολογίας για την Ελλάδα από τον γνωστό Τόμσεν, με «ρουκέτες» για τον τουρισμό και τα «κόκκινα» δάνεια
Λίγους μήνες πριν από τη συνταξιοδότησή του, ο επικεφαλής του ευρωπαϊκού τομέα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου -και δυνάστης της Ελλάδας- Πολ Τόμσεν επιδόθηκε σε νέο ρεσιτάλ κινδυνολογίας για τη χώρα μας με αφορμή τις οικονομικές επιπτώσεις του κορονοϊού, σε συνέντευξη Τύπου που έδωσε -εξ αποστάσεως- στο πλαίσιο της εαρινής Συνόδου του ΔΝΤ.
Μολονότι μετατέθηκε από την Αθήνα στην… Ευρώπη, ο Τόμσεν ποτέ δεν μας ξέχασε! Με την απάθεια του στυγνού εκτελεστή εκτίμησε χθες ότι η Ελλάδα θα χτυπηθεί «ιδιαίτερα σκληρά» από την πανδημία γιατί όπως είπε:
• «Υπάρχει μεγάλη εξάρτηση από τον τουρισμό και τις μεταφορές, ενώ παράλληλα η οικονομία στηρίζεται στην ύπαρξη μεγάλου αριθμού μικρομεσαίων επιχειρήσεων».
• «Έχει περιορισμένο δημοσιονομικό χώρο, αλλά και το πρόβλημα των μη εξυπηρετούμενων δανείων, που είναι από τα υψηλότερα στην Ευρώπη. Ετσι, οι τράπεζες θα δυσκολευτούν να στηρίξουν την ανάκαμψη».
Σε ό,τι αφορά το χρέος, εκτίμησε ότι «είναι πολύ νωρίς να έχουμε μια καλή εκτίμηση» γιατί έχει μεγάλη διαφορά στον αντίκτυπο αν το lockdown θα κρατήσει ένα, δύο ή τρεις μήνες.
«Όσο δεν έχουμε καλύτερη εικόνα για το πόσο θα χρειαστεί ο έλεγχος της πανδημίας, δεν μπορούμε να μπούμε σε συζήτηση για τις μεσοπρόθεσμες επιπτώσεις σε ό,τι αφορά το χρέος» αρκέστηκε να σχολιάσει.
Έπειτα από 37 χρόνια «ευδόκιμης» υπηρεσίας, ο Πολ Τόμσεν, τον προσεχή Ιούλιο, αποσύρεται από το ΔΝΤ και βγαίνει στη σύνταξη, έχοντας προσφέρει τις υπηρεσίες του σε 44 χώρες… αφήνοντας μαύρες αναμνήσεις στο πέρασμά του.
Η ολέθρια, για τους Ελληνες πολίτες, θητεία του στη χώρα μας εκτιμήθηκε δεόντως από τα γεράκια του ΔΝΤ, που φρόντισαν το 2014 να τον αναβαθμίσουν, προάγοντάς τον στη θέση του επικεφαλής του Ταμείου για την Ευρώπη.
Οι υπουργοί των κυβερνήσεων που είχαν την ατυχία να συνεργαστούν μαζί του θυμούνται την άκομψη, επιθετική και προσβλητική συμπεριφορά του Τόμσεν, ο οποίος, συχνά καθισμένος αναιδώς στην πολυθρόνα, υπαγόρευε με απρέπεια απάνθρωπα μέτρα, συνήθως υπερεκτιμώντας την (αποτυχημένη) συνταγή του Ταμείου και αντίστοιχα, υποεκτιμώντας τις ελληνικές προτάσεις.
Αμετανόητος ο Γεωργιάδης! «Ανάψτε κι ένα κεράκι για εμάς που ψηφίσαμε τα Μνημόνια»
Ο Άδωνις Γεωργιάδης ανήκει στην κατηγορία των ασταθών πολιτικών οι οποίοι, όταν προσεγγίσουν εγγύτερα από όσο πρέπει τα φώτα της δημοσιότητας, όπως οι πεταλούδες, «καίγονται». Χωρίς να τον υποχρεώνει κανείς, παρά μόνο ένας αχαλίνωτος εγωπαθής και ναρκισσιστικός οίστρος, έχει ξαμοληθεί αυτή περίοδο του γενικού εγκλεισμού στις τηλεοπτικές ρούγες και εκθέτει σαν περιφερόμενος πολιτικός σαλτιμπάγκος τις απωθητικές ιδέες του για την κρίση, που αφήνουν όμως παγερά αδιάφορους τους πολίτες.
Ποιος ενδιαφέρεται για πολιτικές ανθυπομετριότητες που αρνούνται να καταδικάσουν ευθέως τη ναζιστική πολιτική της Μέρκελ και υποστηρίζουν ξετσίπωτα ότι η χώρα άντεξε «βασικά σε εμάς που κρατηθήκαμε όρθιοι παρά τις βρισιές»; Κανείς! Το θέμα ωστόσο είναι ότι ο άνθρωπος αυτός είναι αντιπρόεδρος της Ν.Δ…
Μιλώντας στην εκπομπή του Γ. Τράγκα, ο υπουργός Ανάπτυξης της χώρας αναγνώρισε ότι στο πρόσφατο Eurogroup, όπου επιβλήθηκε ο σιδηρούς κανόνας των Γερμανών, «μας δώσανε πολλά λεφτά» και μάλιστα «δωρεάν»! Και με τη σεμνότητα που τον διακρίνει πρόσθεσε ότι τα πράγματα σήμερα θα ήταν χειρότερα «αν κάποιοι σαν κι εμένα δεν είχαν βγει πριν από την εποχή των Μνημονίων να φάνε ξύλο και να τους βρίζουν Γερμανοτσολιάδες οι “Αγανακτισμένοι” κι όλες τις άλλες μπούρδες. Τώρα θα κλαίγαμε όλοι μαζί» (σ.σ.: τώρα κλαίμε κατά μόνας…).
Στο ερώτημα πώς μας συμπεριφέρθηκε η (ναζιστική) Γερμανία όλα αυτά τα χρόνια απέφυγε κουτοπόνηρα να απαντήσει. Και στην επιμονή αν μας έσωσε η Μέρκελ, ισχυρίστηκε ξεδιάντροπα: «Βασικά εμείς που κρατηθήκαμε όρθιοι παρά τις βρισιές». Εσπευσε βέβαια αμέσως -συνειδητοποιώντας την ανοησία του- να μοιράσει και κάποια εύσημα και στον ελληνικό λαό!
Το καλύτερο, ωστόσο, κι αυτό που μαρτυρά τη βαθιά περιφρόνηση προς τους Ελληνες αυτού του πολιτικού εσμού που εκπροσωπεί το είπε νωρίτερα λέγοντας: «Ας κάνουμε όλοι τον σταυρό μας κι ας ανάψουμε ένα κεράκι όταν ανοίξουν οι εκκλησίες σε όσους ψηφίσαμε τα Μνημόνια ενάντια στον λαϊκισμό…»