Δηλητηριώδη σχόλια στα social media μετά την κυνική ομολογία του για έσοδα από την ενοικίαση ακινήτων σε μετανάστες
Συνεχίζεται το «πάρτι» και το τρελό «κράξιμο» στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για τον ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρη Παπαδημούλη (φωτό) που παραδέχτηκε ότι αγόρασε διαμερίσματα για να εξασφαλίσει έσοδα από την ενοικίασή τους σε ΜΚΟ και μετανάστες. Ο αντιπρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου δεν κατάφερε να «αφοπλίσει» την επικοινωνιακή βόμβα, αποκαλύπτοντας ο ίδιος τη σκοπιμότητά του, αλλά αυτή έσκασε στα χέρια του.
Ο σάλος με την ακίνητη περιουσία του εκατομμυριούχου ευρωβουλευτή άρχισε όταν από το «πόθεν έσχες» αποκαλύφθηκε την προηγούμενη εβδομάδα ότι μόνον το 2018 είχε αγοράσει οκτώ διαμερίσματα στο κέντρο της Αθήνας. Η παραδοχή του όμως την Κυριακή το πρωί -έπειτα από έντονη φημολογία- ότι τρία από αυτά τα νοικιάζει σε μετανάστες, δίνοντας μάλιστα και την τιμή ανά τετραγωνικό μέτρο, προκάλεσε νέο κύμα σχολιασμού από χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, με πολλούς από αυτούς μάλιστα να στέκονται στην ατάκα του ευρωβουλευτή, ο οποίος προσπαθώντας να κάνει χιούμορ είχε πει «αυτοί δεν μας έλεγαν, αν θέλετε πρόσφυγες, να τους πάρετε στα σπίτια σας;».
Οι αναφορές στον κ. Παπαδημούλη ήταν αρκετές φορές δηλητηριώδεις. Χαρακτηριστικά ένας χρήστης έγραψε: «Τελικά όσοι δεν θέλουν τους πρόσφυγες μπορεί να μην είναι ξενοφοβικοί, αλλά να μην έχουν τόσα σπίτια για ενοίκιο όσα ο Παπαδημούλης». Αλλοι χαρακτήρισαν τον ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ «επαγγελματία αλληλέγγυο», ενώ κάποιοι προτίμησαν το «ανθρωπιστής με το αζημίωτο». Ενώ ο κωμικός Σεραφείμ Σίλας σημείωσε: «Πάλι καλά που υπάρχει το “πόθεν έσχες” και μαθαίνει κι ο Παπαδημούλης τι περιουσία έχει». Κάποιοι το πήραν λίγο πιο… σοβαρά και απευθυνόμενοι στον πρόεδρο του Ευρ. Κοινοβουλίου τον ρωτούσαν εάν η εκμετάλλευση του δράματος των προσφύγων για οικονομικό όφελος συνάδει με τον ρόλο του ευρωβουλευτή.
Πάντως, ενώ ο κ. Παπαδημούλης προτιμά να κρατά χαμηλό προφίλ, δεν είναι λίγοι οι συνοδοιπόροι του στον ΣΥΡΙΖΑ που είναι σφόδρα ενοχλημένοι από την όλη υπόθεση αλλά και τον χειρισμό της. Ειδικά σε μια εποχή στην οποία οι ΜΚΟ μπαίνουν ξανά στο επίκεντρο ερευνών τόσο του ελληνικού κράτους όσο και διεθνών Αρχών.