Σ ε επίσημο διαφημιστή όχι μόνον της ΛΟΑΤΚΙ και της ατζέντας της κυβέρνησης αλλά και των «φιλελέφτ» δικαιωματιστών αναδεικνύεται ο επικεφαλής οικονομικός σύμβουλος του πρωθυπουργού Αλέξανδρος Πατέλης. Σε μια σειρά παρεμβάσεων, που ουδεμία σχέση έχουν με τα καθήκοντά του -που είναι συγκεκριμένα-, ο κ. Πατέλης συνεχίζει να λειτουργεί αντιθεσμικά, πληροφορώντας μας αυτή τη φορά ότι στην κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη υπάρχουν άλλα δύο «ανοιχτά», όπως είπε, ΛΟΑΤΚΙ.
Χωρίς να γνωρίζει κανείς εάν αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν «κρυμμένα» ΛΟΑΤΚΙ πρόσωπα, ο κ. Πατέλης μάλιστα κατονόμασε τους δύο, τον Γρηγόρη Δημητριάδη (γενικός γραμματέας Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων και εξωστρέφειας του ΥΠΕΞ, απλή συνωνυμία με τον διευθυντή του γραφείου του πρωθυπουργού) και τον Νίκο Γιατρομανωλάκη (γραμματέας Σύγχρονου Πολιτισμού στο υπουργείο Πολιτισμού), λες και επρόκειτο για κάτι που πρέπει να γνωρίζουν οι Ελληνες πολίτες.
Μάλιστα, χαρακτήρισε «πρόοδο» ο κ. Πατέλης ότι στην κυβέρνηση υπάρχουν τρεις ΛΟΑΤΚΙ, επειδή στην προηγούμενη δεν υπήρχε ούτε ένας, δημιουργώντας απορίες ως προς το πώς ο σεξουαλικός προσανατολισμός κάποιου κυβερνητικού επηρεάζει την «πρόοδο».
Τα φάουλ, όμως, δεν σταματούν εδώ, καθώς ο κ. Πατέλης, θέλοντας να «συνδέσει» την προώθηση του δικαιωματισμού με την οικονομία, ανέπτυξε μια πρωτοφανή θεωρία για το πώς ένας από τους λόγους του brain drain ήταν η επιλογή των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων να ζήσουν σε πιο… ανεκτικές χώρες. Πρόκειται, αν μη τι άλλο, για προσβολή προς τη χώρα να δηλώνει κυβερνητικό στέλεχος ότι Ελληνες πολίτες αναγκάζονται να μεταναστεύσουν λόγω του σεξουαλικού προσανατολισμού τους.
Πολλοί θεωρούν ότι η συγκεκριμένη υπερέκθεση του κ. Πατέλη έχει να κάνει με τον επερχόμενο ανασχηματισμό, αφού σίγουρα το να είσαι στρέιτ άνδρας πολιτικός -όπως είχε ακουστεί σε διάδρομο της Βουλής- σου δίνει τις μικρότερες πιθανότητες να μπεις στην κυβέρνηση αυτή τη στιγμή, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι πρόκειται για μια προσπάθεια να υπερκεραστεί ο δικαιωματικός λόγος του ΣΥΡΙΖΑ.
Όπως και να έχει, καλό θα ήταν το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης να ασχολείται με τη δουλειά του αντί να προσπαθεί να κάνει μαθήματα ηθικής στην υπόλοιπη κοινωνία.