Διεθνώς εκθέτει τη χώρα μας η επιλογή του Μεγάρου Μαξίμου να δημιουργήσει «στρατό μετακλητών», πολλαπλασιάζοντας τον αριθμό τους, όπως αποκάλυψε η «δημοκρατία» πριν από δύο εβδομάδες.
Την εργαλειοποίηση της συγκεκριμένης πρακτικής καταγγέλλουν πια ακόμη και γερμανικά μέσα, με την ελληνική έκδοση της Deutsche Welle να αναμεταδίδει πως η εφημερίδα «Berliner Zeitung» έκανε αναφορά στον μεγάλο αριθμό των μετακλητών υπαλλήλων στην Ελλάδα, σχολιάζοντας δηκτικά ότι «οι υπέροχες αυτές δουλειές απευθύνονται κατά προτίμηση σε συγγενείς κρατικών αξιωματούχων ή κομματικών στελεχών, ανεξαρτήτως επαγγελματικής κατάρτισης. Αυτά που μετρούν δεν είναι η ικανότητα και τα επαγγελματικά προσόντα, αλλά η πιστή συμπεριφορά και ο συγχρωτισμός με την εξουσία».
Σύμφωνα με το ίδιο άρθρο, «στην Αθήνα οι μετακλητοί είναι ένα δοκιμασμένο εργαλείο, είναι ο συνεκτικός δεσμός ανάμεσα στην κυβέρνηση, στο κράτος και στον λαό. Μία νέα θέση μετακλητού συνοδεύεται από πλουσιοπάροχες, για τα δεδομένα της χώρας, απολαβές συν τα ειδικά επιδόματα». Γίνεται μάλιστα ειδική αναφορά στον Αντώνη Πανούτσο που, όπως σκωπτικά τονίζεται, «θέλησε να γίνει πολιτικός» στα 70 του, κάνοντας εκστρατεία υπέρ του Κυριάκου Μητσοτάκη. Επειδή όμως δεν εξελέγη, εξηγεί το γερμανικό μέσο, τακτοποιήθηκε στην ΕΡΤ.
Με τον ίδιο ακριβώς ειρωνικό τρόπο αναλύεται πως «λίγες εβδομάδες μετά την αποτυχημένη υποψηφιότητά του προσελήφθη από τον κρατικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα ΕΡΤ. Μετά την εκλογική νίκη της Ν.Δ. επικεφαλής της ΕΡΤ είναι ο άνθρωπος της Ν.Δ. Κώστας Ζούλας, ο οποίος μέχρι τότε ήταν υπεύθυνος του γραφείου Τύπου του κυβερνώντος κόμματος». Το άρθρο συνεχίζει εξίσου καυστικά περιγράφοντας την… εξέλιξη του αποτυχόντα υποψήφιου βουλευτή: Στην ΕΡΤ ο Πανούτσος ενεργεί ως «ειδικός σύμβουλος προγραμματικού σχεδιασμού» – με κρατικά έξοδα. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη τού έδωσε τη δουλειά. Έτσι απλά. Επειδή ο Πανούτσος είναι «μετακλητός».
Η «ακτινογραφία» του συστήματος των μετακλητών από το γερμανικό μέσο, που βασίζεται στο αποκαλυπτικό δημοσίευμα της «δημοκρατίας», αναδεικνύει σε διεθνές πλέον επίπεδο το συγκεκριμένο ζήτημα. Στην Αθήνα όμως δεν φαίνεται να ιδρώνει κάποιο αυτί και η… φάμπρικα συνεχίζεται!