Η αμυντική συμφωνία που υπογράφηκε πρόσφατα μεταξύ Ελλάδας και Γαλλίας περιλαμβάνει ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής που αφορά την επικράτεια των δύο χωρών, αλλά όχι τις Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες, δήλωσε το γαλλικό υπουργείο Αμυνας, καταρρίπτοντας τους ισχυρισμούς που εκφράσθηκαν από πλήθος κυβερνητικών στελεχών και από τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Υπενθυμίζεται ότι ο πρωθυπουργός από το βήμα της Βουλής διαβεβαίωνε πως «το Διεθνές Δικαστήριο έχει αποδεχθεί ότι ένοπλη επίθεση συνιστά όχι μόνο η εισβολή, αλλά και κάθε περιστατικό χρήσης βίας έναντι στρατιωτικών μονάδων άλλου κράτους, ακόμα και εκτός της stricto sensu επικράτειας».
Η γραπτή απάντηση του γαλλικού υπουργείου Αμυνας, στην οποία αναφέρεται πως «η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) δεν θεωρείται μέρος της επικράτειας ενός κράτους, ιδίως από τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (γνωστή ως Σύμβαση του Μοντέγκο Μπέι), της οποίας Γαλλία και Ελλάδα αποτελούν μέρη», είναι κατατοπιστικότατη και εκθέτει όλους αυτούς που προσπάθησαν να μετατρέψουν μια όντως καλή συμφωνία σε… «γιατρειά για πάσα νόσο». Γιατί, άραγε, οι Γάλλοι έκριναν ότι έπρεπε να δώσουν αυτή τη διευκρίνιση, που «αδειάζει» την Αθήνα; Ποιος τους το ζήτησε;
Όταν όμως ο ίδιος ο πρωθυπουργός από τη Βουλή και πολλά κυβερνητικά στελέχη από τηλεοπτικά παράθυρα προσπαθούν να μας πείσουν ότι «πάει, τελειώσαμε με τους Τούρκους», επειδή έπεσαν υπογραφές σε αμυντικές συμφωνίες, εγείρεται το ερώτημα κατά πόσον είναι αρκετά ρεαλιστές για να αντιμετωπίσουν την πραγματική τουρκική απειλή.