Έχουν καταδικαστεί συνολικά 9.554 άτομα, μεταξύ των οποίων και 903 ανήλικα παιδιά!
Την ίδια στιγμή, με τις υπερεξουσίες που ο ίδιος μεγαλόθυμα παραχώρησε στην αφεντιά του, έχει θέσει εαυτόν υπεράνω πάσης κριτικής. Οποιος τολμά να σηκώσει το βλέμμα του πάνω στον ψευτονταή δικτάτορα εισπράττει τον πέλεκυ της καθεστωτικής «Δικαιοσύνης». Στην καταθλιπτική Τουρκία σήμερα, όπου όλα τα σκιάζει η φοβέρα, ο ευκολότερος τρόπος για να καταλήξει κανείς πίσω από τα σίδερα είναι να κατηγορηθεί για προσβολή του γιαλαντζί σουλτάνου.
Τα στοιχεία βοούν. Από το 2014, όταν εκλέχθηκε πρόεδρος της «Δημοκρατίας», έως το τέλος του 2019 ο εμπαθής Ερντογάν κατέθεσε μηνύσεις εναντίον 63.041 Τούρκων πολιτών για προσβολή του προσώπου του. Οι διώξεις αυτές ασκήθηκαν βάσει του άρθρου 299 του τουρκικού Ποινικού Κώδικα (Εγκλήματα Κατά των Κυριαρχικών Συμβόλων και του Κύρους των Πολιτειακών Θεσμών του Κράτους – Προσβολές Κατά του ΠτΔ). Το αποτέλεσμα ήταν να καταδικαστούν συνολικά 9.554 άτομα, μεταξύ των οποίων και 903 ανήλικα παιδιά!
Σύμφωνα με τις τρεις παραγράφους του άρθρου 299:
• Όποιος προσβάλλει τον ΠτΔ τιμωρείται με ποινή φυλάκισης ένα έως τέσσερα έτη.
• Η ποινή αυξάνεται κατά το 1/6, αν η προσβολή έχει γίνει δημόσια.
• Για να ασκηθεί η σχετική δίωξη χρειάζεται -προφανώς για τους τύπους- η άδεια του υπουργού Δικαιοσύνης.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία που αναρτά το τουρκικό υπουργείο Δικαιοσύνης, μόνο μέσα στο 2019 διώχθηκαν 36.066 Τούρκοι πολίτες για προσβολή του ΠτΔ. Σε 12.298 από αυτούς ασκήθηκε αγωγή και 3.831 καταδικάστηκαν… Ενδεικτικά, στις 30 Απριλίου ένα 14χρονο αγόρι συνελήφθη στη νοτιοανατολική τουρκική επαρχία Χακάρι με την κατηγορία της προσβολής του Τούρκου προέδρου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ο ανήλικος τέθηκε υπό κράτηση στο πλαίσιο έρευνας που διενήργησε ο εισαγγελέας στην Ισπάρτα, και μεταφέρθηκε στην επαρχιακή πρωτεύουσα για ακτινογραφίες προκειμένου να επιβεβαιωθεί… η πραγματική του ηλικία!
Το ίδιο συνέβη έναν μήνα νωρίτερα, στην επίσκεψη Ερντογάν στα Κατεχόμενα, όπου τέσσερις νέοι, οι οποίοι ανήκουν στον χώρο της τουρκοκυπριακής Αριστεράς, συνελήφθησαν με την κατηγορία ότι αλλοίωσαν «ανάρμοστα» αφίσες που έγραφαν «Love Erdogan», αλλά, όταν κατάφεραν να αποδείξουν ότι δεν εμπλέκονται στην παραποίηση των αφισών, η κατηγορία μετατράπηκε σε «προσπάθεια δημιουργίας κρυφής συνεργασίας». Και πάλι τον περασμένο Μάρτιο, σε μια ακραία επίδειξη αυταρχισμού, τουρκικό δικαστήριο καταδίκασε σε φυλάκιση 3,5 ετών τον Σελαχατίν Ντεμιρτάς, τον ήδη φυλακισμένο πρώην ηγέτη του φιλοκουρδικού Κόμματος Δημοκρατίας των Λαών (HDP), με την κατηγορία ότι προσέβαλε τον πρόεδρο της χώρας.
Οι θεωρούμενες «προσβολές» καταγράφονται κυρίως μέσω των κοινωνικών δικτύων, τα οποία ο Ερντογάν θεωρεί θανάσιμους εχθρούς, έχοντας κηρύξει με δρακόντεια μέτρα ανελέητο πόλεμο εναντίον τους και από ανυποψίαστα άτομα που απαντούν σε ερωτήσεις δημοσιογράφων σε ρεπορτάζ του δρόμου… Όλους αυτούς δεν τους «τσιμπάνε» βέβαια οι διωκτικές Αρχές, αλλά τους καταγγέλλουν σε αυτές τα τρολ του κυβερνητικού ΑΚΡ που καιροφυλακτούν μέρα νύχτα. Πρόκειται στην πραγματικότητα για έναν κανονικό στρατό φανατικών μισθοφόρων, αφού έχει υπολογιστεί ότι το ΑΚΡ μισθοδοτεί ένα παρακρατικό σώμα τρολ περίπου 11.000 (!) και αυτός είναι παλιός υπολογισμός, τότε που τέτοιου είδους πληροφορίες μπορούσαν να γράφονται ακόμα, χωρίς να επισύρουν φυλάκιση, στον τουρκικό Τύπο. Εκτός τούτων, ο Ερντογάν έχει ιδρύσει ειδικό σώμα νυχτοφυλάκων που περιπολούν σπέρνοντας τον φόβο στις γειτονιές. Τι σημαίνει αυτό; Ότι ο Τούρκος πρόεδρος, λένε οι συστηματικοί παρατηρητές, ετοιμάζεται για τη σύγκρουση που κάποια στιγμή θα ξεσπάσει και θα τον απομακρύνει από την εξουσία με βίαιο τρόπο!
Πού φτάνουν οι καταδίκες δεν γνωρίζουμε. Μία πρόσφατη περίπτωση που είδε το φως της δημοσιότητας λόγω σχετικής ερώτησης που υπέβαλε ένα βουλευτής του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης (CHP) μιλούσε για μέση ελάχιστη ποινή 11 μηνών και 20 ημερών, με δυνατότητα επέκτασης.
Στην ίδια ερώτηση ο βουλευτής σχολίαζε δηκτικά, διακινδυνεύοντας την ατομική του ελευθερία, ότι ο δικηγόρος του Ερντογάν, Αχμέτ Οζέλ, θα έχει τώρα πλουτίσει, αν πολλαπλασιάσουμε τους 9.554 καταδικασθέντες επί τις 4.080 λίρες Τουρκίας που στοιχίζει κάθε πληρεξούσιο…
Ενδεικτικό της υστερικής δικομανίας που έχει κυριεύσει τον Ερντογάν είναι το γεγονός ότι στα εφτά χρόνια της προεδρίας του Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ (1993-2000) είχαν μηνυθεί μόλις 162 άτομα για προσβολές του τύπου «ψεύτης», «συκοφάντης», «στενοκέφαλος», «ο χοντρός του [προεδρικού μεγάρου] Τσάνκαγια», «ο Αλλάχ δεν συγχωρεί στον άλλο κόσμο» κ.ά. Αντίστοιχα, επί προεδρίας Αχμέτ Νετζντέτ Σεζέρ (2000-2007) είχαν μηνυθεί 163 άτομα και κατά την επταετία της προεδρίας του Αμπντουλάχ Γκιουλ (2007-2014) 848.