Τρία κόμματα με ξεκάθαρα συντηρητική ατζέντα στα κοινωνικά ζητήματα θα βρίσκονται στο ελληνικό Κοινοβούλιο με ποσοστό που αγγίζει συνολικά το 12%
Για πρώτη φορά από το 1974 έως σήμερα η Νέα Δημοκρατία καλείται να αντιμετωπίσει μια τόσο ισχυρή δεξιά αντιπολίτευση. Τρία κόμματα, που τοποθετούνται στα δεξιά του πολιτικού χάρτη, έχοντας μια ξεκάθαρα συντηρητική ατζέντα στα κοινωνικά ζητήματα, θα βρίσκονται εντός του ελληνικού Κοινοβουλίου με ποσοστό που αγγίζει συνολικά το 12%. Η Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου, το κόμμα ΝΙΚΗ του Δημήτρη Νατσιού, αλλά και το κόμμα-έκπληξη «Σπαρτιάτες» -που χορηγήθηκε από τον Ηλία Κασιδιάρη- αναμένουν να πάρουν θέση μάχης στη Βουλή και να ασκήσουν αντιπολίτευση στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.
Αυτή η πολιτική συνθήκη που προέκυψε από τις εκλογές της 25ης Ιουνίου είναι πρωτόγνωρη για ελληνικά δεδομένα, ενώ για πολλούς αναλυτές εκλογικών αποτελεσμάτων αλλά και της νεότερης Ιστορίας ήταν έκπληξη. Ωστόσο, για άλλους το χθεσινό εκλογικό αποτέλεσμα αποτυπώνει με τον πλέον ξεκάθαρο και σαφή τρόπο μια συνολική μετατόπιση του πολιτικού λόγου, της κοινωνικής κίνησης, αλλά και των επιδίκων της πολιτικής αντιπαράθεσης προς τα δεξιά.
Η παρουσία τριών δεξιών κομμάτων στη Βουλή, που τοποθετούνται στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας, δεδομένα θα επιφέρει τριγμούς στην κυβέρνηση. Αλλωστε η διαχείριση των εθνικών ζητημάτων και του Μεταναστευτικού θα βρεθούν ψηλά στην ατζέντα της επόμενης περιόδου. Εκεί, λοιπόν, η κυβέρνηση δεν θα καλείται να δίνει εξηγήσεις μονάχα στις κεντροαριστερές δυνάμεις, αλλά και σε πολιτικά κόμματα με τα οποία είχε βρεθεί και σε κοινούς αγώνες, όπως αυτόν κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών.
Η εμφάνιση τριών δεξιών κομμάτων στα δεξιά του Κυριάκου Μητσοτάκη σχετίζεται άμεσα όμως και με τις επιλογές τις οποίες έλαβε ο ίδιος την προηγούμενη τετραετία. Σε μια σειρά κρίσιμων ζητημάτων ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε να λειτουργήσει περισσότερο ως κεντρώος πολιτικός της εποχής Σημίτη παρά ως ηγέτης ενός δεξιού κόμματος. Αυτό το έλεγαν και τα ίδια του τα στελέχη, τα οποία υπενθύμιζαν πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ένας σοσιαλδημοκράτης πολιτικός.
Αν στα τρία κόμματα αυτά προστεθεί και το ποσοστό των δεξιών κομμάτων που έμειναν εκτός Κοινοβουλίου, τότε προκύπτει ένα ισχυρό ποσοστό δυνάμεων που ξεπερνάει το 13% και για πρώτη φορά δείχνει πως η Νέα Δημοκρατία έχει παραχωρήσει πολιτικό χώρο στα δεξιά της.
Στρατηγικά αδιέξοδα
Αυτή η πολιτική μετατόπιση προς τα δεξιά, που πλέον δεν μπορεί να κρυφτεί, αναδεικνύει με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο τα στρατηγικά αδιέξοδα με τα οποία βρίσκεται αντιμέτωπη η Αριστερά.
Πρώτη φορά από το 1977 έως σήμερα οι δυνάμεις που αυτοπροσδιορίζονται ως αριστερές, κομμουνιστικές ή προοδευτικές -εν γένει- χάνουν από τον δεξιό ή κεντροδεξιό πόλο. Η περαιτέρω, μάλιστα, ανάλυση των χθεσινών αποτελεσμάτων δείχνει πως το αδιέξοδο αυτό μπορεί να μετατραπεί εύκολα και σε ήττα, καθώς απέναντι στη Νέα Δημοκρατία δεν θα υπάρχει ισχυρός πόλος αντιπολίτευσης.
Συγκεκριμένα, η Νέα Δημοκρατία θα έχει απέναντί της μία πλήρως κατακερματισμένη αριστερή αντιπολίτευση, στην οποία θα βλέπει μάλλον πιο καχύποπτα ο ένας τον άλλον παρά την κυβέρνηση. Με τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ να βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής, το ΚΚΕ να σηκώνει ήδη τείχη απέναντι στους δύο και το ΜέΡΑ25 να βρίσκεται εκτός Βουλής, τα πράγματα για την Αριστερά προδιαγράφονται πολύ δύσκολα και τα περιθώρια συνεννόησης ιδιαίτερα στενά.
Το βασικό, ωστόσο, πρόβλημα που θα κληθεί να αντιμετωπίσει η Αριστερά έχει να κάνει με τη συνολική υποχώρησή της σε ιδεολογικό και πολιτικό επίπεδο, η οποία οδήγησε στο χθεσινό αποτέλεσμα. Οι «ριζοσπαστικές» δυνάμεις της Αριστεράς ηττήθηκαν μένοντας εκτός Βουλής, ενώ οι δυνάμεις εκείνες που προσπάθησαν να προσεγγίσουν το πολιτικό Κέντρο έχασαν κατά κράτος από τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Οπως και να ‘χει, το χθεσινό εκλογικό αποτέλεσμα είναι ιστορικό, δημιουργώντας μια νέα πολιτική συνθήκη, που κυοφορεί τη δυνατότητα πολύ μεγάλων πολιτικών και ιδεολογικών αλλαγών.
Δείτε επίσης: Ισχυρός πρωθυπουργός χωρίς άλοθι
