Αν και ο Γερμανός καγκελάριος Ολαφ Σολτς είχε αντιταχθεί στην πρόταση του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν, η γερμανική Βουλή άνοιξε ένα παράθυρο για αποστολή στρατευμάτων από μεμονωμένες χώρες!
• Εν μέσω άλλων, εσωτερικών και εξωτερικών, δεινών, μπορεί να έχει περάσει επί του παρόντος σε δεύτερο πλάνο, αλλά το θέμα αποστολής δυτικών στρατευμάτων στην Ουκρανία δεν παύει να παραμένει ανοιχτό. Και να αφορά, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, και τη χώρα μας…
- Του Aνδρέα Καψαμπέλη
• Τον ασκό του Αιόλου άνοιξε -ως γνωστόν- πρόσφατα ο Εμανουέλ Μακρόν δηλώνοντας ότι κάτι τέτοιο «δεν μπορεί να αποκλειστεί». Ενας από εκείνους που αντιτάχθηκαν ήταν ο Γερμανός καγκελάριος Ολαφ Σολτς. Αυτό ήταν αρκετό όμως για να μη δοθεί συνέχεια στο θέμα; Οχι!
• Αυτές τις ημέρες, λοιπόν, η ίδια η γερμανική Βουλή άνοιξε ένα παράθυρο, το οποίο μπορεί να περιπλέξει τα πράγματα, επιτρέποντας σε μεμονωμένες χώρες να στείλουν στρατεύματα…
• Αυτό τουλάχιστον προβλέπει γνωμοδότηση της «Επιστημονικής Υπηρεσίας» της Bundestag, η οποία αναφέρει ότι «μια χώρα του ΝΑΤΟ θα μπορούσε να στείλει στρατεύματα στην Ουκρανία χωρίς να καταστήσει τη συμμαχία μέρος της σύγκρουσης»!
• Σύμφωνα με το σχετικό έγγραφο, που επικαλείται σε μια πολύ ενδιαφέρουσα ανταπόκρισή του το Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων (Deutsche Presse – Agentur), «η ανάπτυξη χερσαίων στρατευμάτων από μια χώρα του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία δεν θα καθιστούσε αυτόματα όλες τις άλλες χώρες του ΝΑΤΟ μέρη της σύγκρουσης», έστω κι αν «η εν λόγω χώρα θα γινόταν η ίδια μέρος της σύγκρουσης».
• «Εάν το κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ ενεργεί μονομερώς -δηλαδή όχι στο πλαίσιο μιας προηγουμένως συμφωνημένης επιχείρησης του ΝΑΤΟ και εκτός των στρατιωτικών δομών διοίκησης του ΝΑΤΟ- ούτε το ΝΑΤΟ στο σύνολό του ούτε τα άλλα κράτη-εταίροι του ΝΑΤΟ γίνονται μέρη της σύγκρουσης» συνεχίζει το έγγραφο των εμπειρογνωμόνων της γερμανικής Βουλής…
• Εξηγούν μάλιστα ότι «εάν στρατεύματα κράτους-μέλους του ΝΑΤΟ εμπλακούν σε υφιστάμενη σύγκρουση (μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας) στο πλαίσιο άσκησης συλλογικής αυτοάμυνας (άρθρο 51 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών) υπέρ της Ουκρανίας και δεχθούν επίθεση από το άλλο μέρος της σύγκρουσης (Ρωσία) κατά τη διάρκεια της μάχης στην περιοχή της σύγκρουσης, αυτό δεν συνιστά περίπτωση του άρθρου 5 της Συνθήκης του ΝΑΤΟ». Βάσει του άρθρου αυτού, τα μέλη της Συμμαχίας υποχρεούνται να συμπαρασταθούν το ένα στο άλλο…
• «Μια στρατιωτική εμπλοκή γαλλικών χερσαίων στρατευμάτων υπέρ της Ουκρανίας θα βασιζόταν στο συλλογικό δικαίωμα αυτοάμυνας, σύμφωνα με το άρθρο 51 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και θα ήταν επομένως επιτρεπτή, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο» υποστηρίζει η γνωμοδότηση και καταλήγει: «Μια στρατιωτική αντίδραση της Ρωσίας εναντίον στόχων στη Γαλλία, από την άλλη πλευρά, θα αποτελούσε “ένοπλη επίθεση” (αντίθετη προς το Διεθνές Δίκαιο) κατά την έννοια του άρθρου 5 της Συνθήκης του ΝΑΤΟ, η οποία θα δημιουργούσε τις πραγματικές προϋποθέσεις για την κήρυξη της περίπτωσης της Συμμαχίας του ΝΑΤΟ».
• Πόσο πιθανό είναι από τη θεωρία (αυτή) να περάσουν και στην πράξη θα το δούμε σύντομα…
