Από έκπληξη ως αγανάκτηση προκάλεσε την περασμένη εβδομάδα η αντίδραση «κύκλων» του πρώην πρωθυπουργού Αντ. Σαμαρά κατά της ευρωβουλευτικής υποψηφιότητας του επί χρόνια στενού συνεργάτη του στην Πολιτική Ανοιξη και τη Νέα Δημοκρατία Γιώργου Μουρούτη.
Οι ανώνυμοι «κύκλοι», χωρίς να διευκρινίζουν αν ο βουλευτής της Ν.Δ. κ. Σαμαράς στηρίζει το ευρωψηφοδέλτιο του κόμματός του, ανέφεραν πως η υποψηφιότητα του κ. Μουρούτη «δεν έχει σχέση με τον Σαμαρά, είναι επιλογή Μητσοτάκη»!
Συνήθης, αναμενόμενη και -παραδοσιακά- αναίτια η εκδικητικότητα του πρώην πρωθυπουργού, θα έλεγε κανείς. Ποιος δεν θυμάται, λόγου χάρη, ότι το 2014 διέγραψε τον βουλευτή της Ν.Δ. (και επίσης παλιό του συνεργάτη στην Πολιτική Ανοιξη) Νικήτα Κακλαμάνη, επειδή ψήφισε «παρών» σε άρθρο πολυνομοσχεδίου για το… γάλα, αντί να δεχθεί τις απαιτήσεις της τρόικας και την εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ; Ο κ. Σαμαράς είχε γράψει στο πρωθυπουργικό έδρανο την επιστολή αποπομπής Κακλαμάνη και ανέβηκε στο προεδρείο της Βουλής για να παραδώσει το χειρόγραφο πόνημά του.
Ομως υπάρχουν και χειρότερα. Την περασμένη Κυριακή έφυγε από τη ζωή ο σπουδαίος ηθοποιός Γιάννης Φέρτης. Ο κ. Σαμαράς δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να προβεί σε μία δήλωση και δεν μπήκε στον κόπο να πει ούτε μια λέξη για τον ηθοποιό που τον είχε βοηθήσει πολύ στα χρόνια της Πολιτικής Ανοιξης. Γιατί, μολονότι παλαιός αριστερός και αργότερα μάλλον «απολιτίκ», ο Φέρτης είχε δεχθεί να εκφωνήσει αφιλοκερδώς τα τηλεοπτικά σποτ της Πολιτικής Ανοιξης στις βουλευτικές εκλογές του Οκτωβρίου 1993 και στις ευρωεκλογές του Ιουνίου 1994. Δυστυχώς, εκτός από την ηθική διάσταση, ο πρώην πρωθυπουργός δεν θέλει να θυμάται ούτε τα στοιχειώδη για τα απομνημονεύματα που συγγράφει.