Με ειδική πλειοψηφία και όχι με ομοφωνία η Αγκυρα στο ReArm Europe, παρά τα ψέματα του Μητσοτάκη
Τα ψέματα του πρωθυπουργού είχαν κοντά ποδάρια, καθώς η Ευρωπαϊκή Ενωση ενέκρινε με συνοπτικές διαδικασίες και χωρίς οποιαδήποτε συζήτηση τη δημιουργία του ταμείου SAFE, ανοίγοντας με αυτόν τον τρόπο διάπλατα τις πύλες της στην Τουρκία δίχως κανένα προαπαιτούμενο. Παρά τις πρόσφατες επικοινωνιακές μεγαλοστομίες του Κυριάκου Μητσοτάκη και έχοντας απεμπολήσει το δικαίωμα του «βέτο», που ούτε τόλμησε να το ξεστομίσει, η Ε.Ε. δεν έδωσε καμία σημασία στις ανεμικές αντιδράσεις της ελληνικής πλευράς κι έτσι η κυβέρνηση Μητσοτάκη έβαλε φαρδιά πλατιά την υπογραφή της σε ακόμη μία επιζήμια για τα εθνικά συμφέροντα συμφωνία.
Με τη… συνενοχή της ελληνικής κυβέρνησης που αποδεικνύεται εκ νέου ανεπαρκής για την προάσπιση του εθνικού συμφέροντος, η Ευρωπαϊκή Ενωση, στο όνομα της αμυντικής αυτονομίας, ενέκρινε με fast track διαδικασίες τη δημιουργία του ταμείου SAFE, ενός υπερ-εργαλείου 150 δισ. ευρώ για την κοινή ευρωπαϊκή άμυνα με ελεύθερη συμμετοχή τρίτων χωρών, με πρώτη και καλύτερη την Τουρκία. Τη χώρα που δεν διστάζει, ακόμη και σήμερα, να αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία, να εργαλειοποιεί το Μεταναστευτικό και να προβαίνει καθημερινά σε παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου. Η Ελλάδα εξαιτίας μιας ακατανόητης υποχωρητικής πολιτικής βρίσκεται καθηλωμένη στον «εξώστη» των εξελίξεων, παρακολουθώντας τον -κατά τα άλλα- «απομονωμένο» «σουλτάνο» να εδραιώνει την παρουσία του στη γηραιά ήπειρο και μάλιστα δίχως ανταλλάγματα. Ειδικότερα, το SAFE αποτελεί τον πρώτο πυλώνα του σχεδίου ReArm Europe /2030, συνολικού ύψους άνω των 800 δισ. ευρώ. Η συνεισφορά της Τουρκίας είναι στο 35%, ενώ μπορεί να επιδιώξει διμερείς συμφωνίες με κράτη-μέλη, όπως ήδη έχει πράξει με την Ιταλία.
Τρίτες χώρες
Σύμφωνα με τους όρους του προγράμματος SAFE, τουλάχιστον το 65% της αξίας κάθε χρηματοδοτούμενου έργου πρέπει να προέρχεται από εταιρίες που έχουν έδρα εντός της Ε.Ε., της Νορβηγίας ή της Ουκρανίας. Το υπόλοιπο 35% μπορεί να καλυφθεί από συνεργαζόμενες επιχειρήσεις τρίτων χωρών. Ακριβώς εκεί βασίζεται η Αγκυρα, που προσβλέπει στην εμπλοκή της στον ευρωπαϊκό αμυντικό σχεδιασμό. Η Τουρκία, όμως, δεν είναι μια απλή «τρίτη χώρα» και αυτό όφειλε να το καταστήσει σαφές η Ελλάδα αλλά και η Κύπρος, όμως στο Μέγαρο Μαξίμου και το υπουργείο Εξωτερικών η επιχείρηση της διατήρησης των «ήρεμων νερών» φαίνεται ότι προέχει έναντι πάντων ακόμη και των συμφερόντων της πατρίδας. Μια χώρα που χρησιμοποιεί τη γεωστρατηγική της θέση ως εργαλείο εκβιασμού τώρα καλείται να συμμετάσχει ισότιμα σε κοινά αμυντικά προγράμματα και να αντλήσει κονδύλια που θα ενισχύσουν τη στρατιωτική της βιομηχανία και μάλιστα αυτό παρουσιάζεται κι ως θρίαμβος της ευρωπαϊκής ενότητας.
Πρόκειται μάλλον για θρίαμβο της πολιτικής υποκρισίας, αλλά η αφωνία από τα αρμόδια χείλη παραμένει πρωτοφανής. Φαίνεται πως οι τακτικές συναντήσεις μεταξύ Γεραπετρίτη και Φιντάν σαγήνευσαν τον Ελληνα υπουργό Εξωτερικών που αγνοεί τα καθήκοντά του. Αραγε ποιος εγγυάται ότι τα παχυλά ευρωπαϊκά κονδύλια που θα αντλήσει η Αγκυρα δεν θα καταλήξουν στο απώτερο μέλλον -έστω εμμέσως- να στρέφονται εναντίον της Ελλάδας; Ποιος διασφαλίζει ότι δεν θα χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή drones, πυραύλων ή άλλων οπλικών συστημάτων που αύριο θα απειλούν ελληνικά νησιά; Μάλλον, όμως, τα παραπάνω είναι ψιλά γράμματα για την ελληνική κυβέρνηση, που δείχνει να έχει άλλα σχέδια «υπόγεια» που δεν υποτάσσονται σε αγωνίες και μας αφήνουν απλώς μια ακόμη αίσθηση ψυχρολουσίας για όσα έπονται.
Το Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων αγνόησε το τουρκικό casus belli
Ο τρόπος που προσεγγίζει ο Κυριάκος Μητσοτάκης τις διμερείς σχέσεις με την Τουρκία βλάπτει το εθνικό συμφέρον. Γνήσιο τέκνο του πατρός του, που τόσα δεινά στοίχισε στη χώρα, κορδώνεται σήμερα κωμικά σαν «Γενναίος του Μπρανκαλεόνε», από την αγαπημένη του τηλεοπτική συχνότητα, ότι είναι αποφασισμένος να ζητήσει την άρση του τουρκικού casus belli, για να συναινέσει στη συμμετοχή της πολεμικής βιομηχανίας των γειτόνων στα ακριβοπληρωμένα και από τα χρήματα των αγρίως φορολογουμένων Ελλήνων ευρωπαϊκά προγράμματα εξοπλισμών.
Τον προσπέρασαν τον καημένο τα γεγονότα στη γερμανοκρατούμενη Ευρώπη, αλλά, δυστυχώς για την έρημη πατρίδα, η ουσία δεν αλλάζει. Επιδοτούμε τον Ερντογάν για να μας απειλεί ότι «θα έρθει νύχτα» και ο Μητσοτάκης έχει βγει στα επικοινωνιακά μετερίζια και ξιφομαχεί με τον αέρα! Ποιον νομίζει ότι δουλεύει ο πρωθυπουργός της ιδιωτικής εταιρίας που κυβερνά ασύδοτα τη χώρα; Χωρίς να πέσει τουφεκιά, ο εθνικός ολετήρας έχει απεμπολήσει το αυτονόητο δικαίωμα της χώρας να επεκτείνει το εύρος των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλα στο Αιγαίο. Η εγκατάλειψη αυτού του στόχου συνιστά εκχώρηση εθνικού εδάφους! Και σημαίνει εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας. Ο,τι κατακτήσαμε οι Ελληνες με ηρωισμό και τιμή στα πεδία των μαχών το παραχωρεί τώρα ο ρίψασπις Μητσοτάκης χωρίς ενδοιασμό και το πουλάει στους εμβρόντητους από την αγρίως νεοφιλελεύθερη πολιτική του πολίτες σαν εθνική υπηρεσία. Εχει και η ανοχή τα όριά της.
Η μακροχρόνια παραίτηση της Ελλάδας από την άσκηση ενός νόμιμου δικαιώματος, το οποίο δεν τελεί υπό την αίρεση κανενός τρίτου, παράγει εθιμικό δίκαιο. Και, κυρίως, συντείνει να εμπεδωθεί στη διεθνή κοινότητα, από την οποία η Ελλάδα του Μητσοτάκη είναι παντελώς απούσα, η αίσθηση ότι το Αιγαίο είναι μια διαφιλονικούμενη θάλασσα όπου οι «δύστροποι» Ελληνες αρνούνται να κάτσουν και να τα βρουν με την καλοπροαίρετη Τουρκία. Οι περισσότεροι αγνοούν ότι στα απέναντι παράλια είναι συγκεντρωμένος ο μεγαλύτερος αποβατικός στόλος του ΝΑΤΟ. Και από τη στιγμή που ο Μητσοτάκης έχει αποδεχτεί τα 6 ν.μ., έχει εκλείψει και η αιτία του τουρκικού casus belli. Οταν το παντελόνι κατεβεί μέχρι το γόνατο, μετά πέφτει μόνο του.