“Η χώρα είναι μη διακυβερνήσιμη και αυτό πιστοποιείται και από τον μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό προγραμματισμό που ενέκρινε το Υπουργικό Συμβούλιο, διότι δεν επιτρέπει στη χώρα να νιώθει ασφαλής και βιώσιμη εντός των σημερινών συνθηκών και της πρόγνωσης της παγκόσμιας που κάνουν όλοι δια γυμνού οφθαλμού, η χώρα υπνοβατεί”, επισήμανε ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Ευάγγελος Βενιζέλος, κατά την ομιλία του στην εκδήλωση για την παρουσίαση του βιβλίου του πρώην υπουργού του ΠΑΣΟΚ, Τάσου Γιαννίτση, με τίτλο “ΕΛΛΑΔΑ 1953-2024 Χρόνος και Πολιτική Οικονομία”.
Ο κ. Βενιζέλος αναφέρθηκε στο χθεσινό Υπουργικό Συμβούλιο, το οποίο συζήτησε και ενέκρινε τον πολυετή δημοσιονομικό προγραμματισμό της χώρας για τα έτη 2026-2029, που, όπως είπε, υπερβαίνει τον εκλογικό ορίζοντα και σημείωσε:
“Η χώρα καλείται να βαδίσει εντός ενός πλαισίου όπου θα έχουμε κάθε χρόνο μικρότερο αριθμό αύξησης του ΑΕΠ. Ελαφρώς μειούμενη θα είναι η ιδιωτική κατανάλωση.
Δείτε τώρα το εντυπωσιακό στοιχείο, το συγκλονιστικό, το οποίο απορώ, δηλαδή, τι στο καλό κάνουν όλοι και, βεβαίως και η αντιπολίτευση.
Ο ακαθάριστος σχηματισμός παγίου κεφαλαίου, δηλαδή οι επενδύσεις, συμπεριλαμβανομένων των υποδομών, των ακινήτων, διότι ο πλούτος είναι στα ακίνητα, προβλέπεται να είναι 10,2% το 2026, που ολοκληρώνεται το Ταμείο Ανάκαμψης, 4,1% το 2027, το 2028 θα είναι 0,9% και 0,8% το 2029. Αυτή είναι η πρόβλεψη για την αύξηση των επενδύσεων. Καταλαβαίνετε;
Η χώρα υπνοβατεί. Δεν έχουμε καμιά αίσθηση του τι έχουμε περάσει και του πως εισερχόμαστε στον παγκόσμιο ανταγωνισμό. Έχουμε πρόβλημα ανταγωνιστικότητας, έχουμε πρόβλημα παραγωγικότητας, πρόβλημα δημογραφικό.
Δημογραφική πολιτική δεν σημαίνει μόνο οικογενειακή πολιτική, σημαίνει και μεταναστευτική πολιτική. Συζητήσεις που δεν διεξάγονται καν.
Και με την απασχόληση στα ίδια επίπεδα, δεν προβλέπεται καμιά αλλαγή στην απασχόληση, το ποσοστό ανεργίας θα είναι 8% συν-πλην. Εδώ είμαστε. Αυτή είναι η πρόβλεψη, η επίσημη και η εγκεκριμένη για το μέλλον της χώρας. Και αναρωτιέμαι, θα το αντιμετωπίσουμε έτσι; Θέλετε να το περιγράφουμε; Πρέπει να συζητήσουμε πλέον με άλλους όρους”.
“Τι κάνουμε τώρα, πού πάμε;” αναρωτήθηκε και τόνισε:
“Είχα πει ότι η χώρα είναι μή διακυβερνήσιμη, όχι γιατί δεν έχει κυβέρνηση, κυβέρνηση έχει τη συνταγματική και με επαρκή κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Οι δημοσκοπήσεις δεν προοιωνίζονται μια εύκολη λύση μετά τις πρώτες εκλογές ή τις δεύτερες. Δεν ξέρω τι θα γίνει όποτε γίνουν οι εκλογές. Πρέπει να σκεφτούμε αν μπορεί το πολιτικό σύστημα να αναδείξει κυβερνήσεις συνεργασίας και να λειτουργήσει με τον τρόπο αυτό, αλλά δεν μένω στο πολιτικό σύστημα και στη θεσμική αντιμετώπιση. Το θέμα είναι αν η κοινωνία έχει τη διάθεση να καταστεί διακυβερνήσιμη. Αν μπορεί να διασφαλίσει την εσωτερική της συναίνεση, τους όρους της συμπεριληπτικότητας και της συνύπαρξης της. Και αν η αγορά, ο κόσμος του επιχειρείν μπορεί να βοηθήσει. Αν οι κοινωνικοί εταίροι μπορούν να βοηθήσουν. Αν το έθνος μπορεί να αναπτύξει τις θεμελιώδεις συναινέσεις που απαιτούνται για τη διαχείριση της εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφάλειας”.
Μίλησε, ακόμα, και για την ανάγκη ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου και παρατήρησε ότι αυτό “δεν ταυτίζεται με την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων, έστω και μετά από τόσα χρόνια”.
Για τον Τάσο Γιαννίτση είπε ότι “είναι ένας λόγιος, ένας διανοούμενος, ένας ακαδημαϊκός δάσκαλος και ερευνητής, αυστηρός στη συμπεριφορά του, έχει ορισμένα στοιχεία τα οποία είναι, θα έλεγα, προτεσταντικού χαρακτήρα” και πρόσθεσε:
“Από την άποψη αυτή είχε πάρα πολλές εκλεκτικές συγγένειες με τον Κώστα Σημίτη. Μπήκε στον χώρο της μαχόμενης πολιτικής ως τεχνοκράτης. Είχε την πολυτέλεια να μην εκτεθεί στην λαϊκή κρίση και αυτό του επέτρεψε, από την άλλη μεριά, να έχει τη δυνατότητα να διαθέσει όλες του τις δυνάμεις στο γενικό συμφέρον, στην υπεράσπιση, στην εξειδίκευση, στην προώθηση του κυβερνητικού έργου, μεγάλων πολιτικών. Είναι το σπάνιο είδος δημόσιου λειτουργού υψηλού επιπέδου που σε άλλες χώρες, ιδίως στο Ηνωμένο Βασίλειο, ευδοκιμεί, αλλά στην Ελλάδα σπανίζει”.
Ο κ. Γιαννίτσης υπογράμμισε πως δεν μπορεί να πει ότι είναι αισιόδοξος για το σήμερα και το αύριο της Ελλάδας και σημείωσε:
“Δεν μπορώ να είμαι ιδιαίτερα αισιόδοξος, ούτε να μιλήσω με σιγουριά για κάτι, διότι βρισκόμαστε σε μια εποχή που χαρακτηριστικό της είναι οι μεγάλες αβεβαιότητες. Οι αρκετοί και πολλαπλοί κίνδυνοι και όλα αυτά με μια αδύναμη χώρα και μια κοινωνία που έδειξε ότι μέχρι τώρα έχει προβλήματα στο πως πορεύεται, δεν επιτρέπουν μεγάλη αισιοδοξία. Θέλω να ελπίζω, όμως, ότι θα προσπαθήσουμε όλοι μαζί, συλλογικά εννοώ, και θα πετύχουμε κάτι τι το οποίο δεν θα μας δημιουργήσει μείζονα προβλήματα, διότι αρκετά είχαμε μέχρι τώρα. Αυτή τη στιγμή δεν βλέπω να έχουμε κάποιο ιδιαίτερο όραμα το οποίο να μας καθοδηγεί και να μας ξεσηκώνει και να επενδύσουμε σε αυτό”.
Σε ερώτηση για τη συζήτηση σχετικά με τη σύγκλιση των προοδευτικών δυνάμεων ο κ. Γιαννίτσης απάντησε:
“Επειδή και το πολιτικό και το κομματικό κλίμα είναι φλου, είναι αόριστο και κανείς δεν ξέρει και το αποτέλεσμα των εκλογών, όποτε και να γίνουν, θα έλεγα ότι είναι προτιμότερο να περιμένει κανείς να δει τι κλίμα διαμορφώνεται πολιτικό και τι ισορροπίες δυνάμεων και τότε να αποφασίσει. Όμως το πιο κρίσιμο σημείο δεν είναι πριν ή μετά τις εκλογές. Το πιο κρίσιμο ζήτημα είναι ότι πρέπει να έχουμε ένα σχέδιο για το που θέλουμε να πάμε, έστω ενώνοντας δυνάμεις. Αν δεν υπάρχει αυτό το πιο πιθανό σενάριο είναι ότι μετά θα διαλυθούν στα εξ ων συνετέθησαν οι δυνάμεις που θα αποφασίσουν να συνασπιστούν. Και, δεύτερο, να αποφασίσουν οι δυνάμεις που θα συμπράξουν ότι δεν θα υπονομεύουν η μία την άλλη την επόμενη των εκλογών”.
Σε ερώτηση για την πολιτική αλλαγή απάντησε ως εξής:
“Η πολιτική αλλαγή ότι “είναι κάτι που θα έρθει, δεν φαίνεται, θα έρθει εξελικτικά, μέσα από την πορεία των κομμάτων, μέσα από την εξέλιξη των ιδεών και των ιδεολογιών στην κοινωνία και μέσα από το ξεκαθάρισμα ποια είναι τα μεγάλα προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπίσουμε ως κοινωνία και με ποιον τρόπο. Αυτά θα καθορίσουν αν θα μπορέσει να γίνει μια σοβαρή πολιτική αλλαγή και πού θα κατευθύνεται αυτή. Αλλιώς πολιτική αλλαγή για την πολιτική αλλαγή και για θέσεις κυβερνητικές είναι μια διαδικασία συνήθης, αλλά δεν είναι αυτή που θα λύσει τα προβλήματα της χώρας”.
Ο πρόεδρος του Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, Θεόδωρος Παναγιωτίδης είπε ότι στο βιβλίο του ο κ. Γιαννίτσης ερμηνεύει το παρελθόν, αλλά γράφει και τις σκέψεις του για το μέλλον της χώρας.
Ο πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας, Μιχάλης Πικραμένος, χαρακτήρισε τον κ. Γιαννίτση “υπόδειγμα σύγχρονου Έλληνα”.
Την εκδήλωση οργάνωσαν οι Εκδόσεις Πατάκη, με την υποστήριξη του Δήμου Θεσσαλονίκης, και πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου.
Το “παρών” έδωσαν ο υφυπουργός Παιδείας, Νίκος Παπαϊωάννου, ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Στέλιος Αγγελούδης, ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, Σπύρος Βούγιας, ο Θανάσης Γλαβίνας, μέλος του Συντονιστικού Πολιτικού Κέντρου του ΠΑΣΟΚ, ο πρώην υπουργός Γιάννης Μαγκριώτης κ.α.