«ΜΙΑ ΓΡΟΘΙΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΜΟΥ»
Απάντηση προς όλους όσους έβαλαν εναντίον της από όταν ανακοίνωσε πως προτείθεται να ιδρύσει κόμμα έδωσε η Μαρία Καρυστιανού.
Η απάντησή της έγινε στο περιθώριο της δίκης που είναι σε εξέλιξη στη Λάρισα για το χαμένο υλικό από τα βίντεο της τραγωδίας.
«Με στοχοποιούν για να μπορούν στη συνέχεια να με συκοφαντούν. Για πρώτη φορά στη μεταπολιτευτική περίοδο, η κυβέρνηση με την πλειοψηφία της αντιπολίτευσης είναι ένα, μια γροθιά απέναντι σε ένα γονέα και σε ένα κίνημα πολιτών..» τόνισε η πρόεδρος του Συλλόγου Θυμάτων Τεμπών, Μαρία Καρυστιανού απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων με αφορμή και την ίδρυση κόμματος.
Αναλυτικότερα δήλωσε πως «παρά την απογοήτευση είμαστε εδώ και θα είμαστε κάθε φορά με ότι κουράγιο μας απομένει και θέλω να πω ότι το διαίρει και βασίλευε δε θα περάσει. Έμαθα διάφορα δυσάρεστα σήμερα. Προσπάθεια στοχοποίησης και διχασμού. Να πω ότι η διαφορετικότητα στον τρόπο σκέψης είναι θεμιτή. Το να χρησιμοποιείται όμως αυτό δολίως για να περάσει το μήνυμα ότι εμείς οι συγγενείς έχουμε διαφορετικές επιδιώξεις είναι άρρωστο».
«Προσπαθούν να μας παρουσιάσουνε ότι είμαστε σε αντίθετες πλευρές. Δεν το λέω μόνο για το κόμμα, το κόμμα είναι κάτι διαφορετικό, είναι ένα άλλο δρόμος που εγώ θεωρώ πως μπορεί να οδηγήσει στη δικαίωση των παιδιών. Κάποιοι άλλοι δεν το πιστεύουν αυτό και αυτό είναι φυσιολογικό». Ερωτηθείσα για το αν η διακήρυξη του κόμματος της θα γίνει στις 28 Φεβρουαρίου η κ. Καρυστιανού τόνισε με έμφαση «αν είναι δυνατόν, αυτό είναι τραγικό» διαψεύδοντας μια τέτοια εκδοχή.
Ερωτηθείσα επίσης για το αν θα παραμείνει πρόεδρος του Συλλόγου Θυμάτων: «Περιμένω να μου ζητηθεί επισήμως να αποχωρήσω. Υπάρχει πάρα πολύ καλή επικοινωνία με τα email. To Μάρτιο λήγει έτσι κι αλλιώς η θητεία, παρ’ όλα αυτά αφότου μου ζητηθεί κάτι τέτοιο από το Δ.Σ., ευχαρίστως θα παραχωρήσω τη θέση μου».
Ομαδικά πυρά των κομμάτων με την ανακοίνωση ότι θα πολιτευθεί
Βλέποντας τον κόσμο να χάνεται κάτω απ’ τα πόδια τους από την ορμητική είσοδο στο προσκήνιο της Μαρίας Καρυστιανού οι καθεστωτικές δυνάμεις του πολιτικού συστήματος στέλνουν ήδη τις πρώτες προειδοποιητικές βολές, καθώς το ηθικό αίτημα που υπερασπίζεται διαπερνά οριζόντια το κομματικό σύστημα.
Οι περισσότεροι πολιτικοί δηλώνουν τώρα αιφνιδιασμένοι από την απόφαση της «Μητέρας των Τεμπών», στην οποία αναγνωρίζουν απεριόριστα την καθήλωση στο πένθος, αλλά όχι το δικαίωμα να διεκδικήσει για τα παιδιά του κόσμου αυτό το κρατικό έγκλημα με τη σφραγίδα της κυβέρνησης Μητσοτάκη να μην επαναληφθεί.
Ακόμα και η υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας Δόμνα Μιχαηλίδου ξεμύτισε χθες σαν λαγός, λέγοντας: «Ενώ έβλεπα ότι είχε πολιτικό λόγο, στο τέλος δεν το πίστευα και επέμενα στις συζητήσεις ότι είναι πολύ μεγάλος ο πόνος που βιώνει και δεν θα τον χρησιμοποιήσει ως βατήρα για τη δική της πολιτική ανέλιξη – καριέρα».
Κι από κοντά η υπουργός Παιδείας, Σοφία Ζαχαράκη, διέκρινε (Παραπολιτικά) ένα «προσωποκεντρικό σχήμα με αφοριστική ρητορική», προσθέτοντας ότι οι πολίτες στο τέλος θα επιλέξουν με βάση «τη σταθερότητα, τη συνέπεια λόγων και πράξεων», έννοιες άγνωστες τουτέστιν στον Κ. Μητσοτάκη…
Στο περιβάλλον του Α. Τσίπρα, ο οποίος δέχθηκε σφοδρή κριτική από την κυρία Καρυστιανού, παρακολουθούν τις εξελίξεις προσεχτικά. Ωστόσο, ο άλλοτε στενός συνεργάτης του, ο Θανάσης Καρτερός, μέσω της «Εφ.Συν.», την ταυτίζει ευθέως με την «Ομάδα Αλήθειας» και τον Αδωνι Γεωργιάδη, λέγοντας «αντιγράφει κατά λέξη της “Ομάδας Αλήθειας” και της δολοφονίας χαρακτήρα, που αποτελούν αιχμή του δόρατος της Δεξιάς και της άκρας Δεξιάς. Ανασύρει από τα αρχεία τους τις γνωστές χυδαιότητες κατά του Τσίπρα».
Αλλά και η πλευρά Πολάκη, με τον Τρύφωνα Αλεξιάδη, σχολίασε πως «τέτοιες απόψεις τις έχουμε ξανακούσει από τη Χρυσή Αυγή». Ξέφυγαν… Ευγενικά ο ευρωβουλευτής Κώστας Αρβανίτης παρατήρησε (Action 24): «Τρεις μητέρες άλλαξαν τα πολιτικά πράγματα στην Ελλάδα: η Μάγδα Φύσσα, η κυρία Κωστοπούλου και η κυρία Καρυστιανού. Θεωρούσα ότι εκεί θα ήτανε. Από εκεί και πέρα είναι προσωπική της επιλογή και κανείς δεν μπορεί να πει όχι στην κυρία Καρυστιανού και σε οποιανδήποτε κυρία και κύριο επιλέξουν έναν άλλο δρόμο…».
