Το κόμμα, που κάποτε οριζόταν από σταθερές, παραδοσιακές και συγκεκριμένες βασικές αξίες, έχει χάσει εντελώς την ταυτότητά του, μένοντας «αιχμάλωτο» στον Μητσοτάκη
Σήμερα είναι μια «λαμπρή» μέρα. Για όσους ίσως δεν θυμούνται, σήμερα είναι η επέτειος 10 χρόνων από την ημέρα που ο Κυριάκος Μητσοτάκης εκλέχτηκε αρχηγός της Ν.Δ. Υπάρχει μια νερόβραστη ατάκα, πως όταν θέλεις κάτι πολύ, όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να το πετύχεις.
- Από τον Βασίλη Γαλούπη
Στην περίπτωση του Κυριάκου, αποδείχθηκε αληθινή. Γιατί πώς αλλιώς, εκτός από ένα μικρό θαύμα, μπορεί να χαρακτηριστεί ο τρόπος που ο Κυριάκος πήρε την αρχηγία του κόμματος; Με τη στήριξη προς τον Κυριάκο να είναι χαμηλή και με φαβορί στην πρώτη κάλπη τον Μεϊμαράκη, κανείς δεν περίμενε τότε να βγει ο συγκεκριμένος νικητής. Αλλά το σύμπαν είχε άλλα σχέδια. Ξαφνικά η διαδικασία άρχισε να μαστίζεται από τεχνικά προβλήματα. Το σύστημα της Vodafone έπεσε, μετά έπεσε ξανά, μέχρι που στις 10 Ιανουαρίου 2016 ανέδειξε αρχηγό τον Κυριάκο.
Εκείνο το πρώτο «θαύμα» δεν ήταν το μοναδικό. Ακολούθησε μια ολόκληρη σειρά θαυμάτων έκτοτε, απ’ όταν ο Μητσοτάκης ανέλαβε την πρωθυπουργία, που άλλαξαν όλα όσα γνωρίζαμε για τη ζωή στη χώρα. Τα βασικά είδη διατροφής, το ρεύμα και τα ενοίκια αυξήθηκαν πάνω από 581%. Οι εργαζόμενοι έγιναν οι φτωχότεροι της Ευρώπης, πέφτοντας κάτω κι από τη Βουλγαρία. Το δημόσιο χρέος εκτοξεύθηκε, οι Τούρκοι έφτασαν στην Κάσο, ο πρωθυπουργός κήρυξε τον πόλεμο στη Ρωσία, η πρωθυπουργική ΕΥΠ υπέκλεπτε τους πολιτικούς, την οποία υπέκλεπταν και οι Ισραηλινοί μέσω Predator, η κυβέρνηση επιδοτούσε με εκατομμύρια μέσω απάτης τσοπαναραίους-κομματάρχες για να αγοράζει ψήφους…
Μπορείς να κατηγορήσεις τον Μητσοτάκη σχεδόν για τα πάντα, για ένα πράγμα όμως δεν δικαιούται να τον κατηγορήσει κανείς. Για βαρεμάρα. Ποτέ άλλος πρωθυπουργός δεν φρόντισε να μην πλήξουμε ούτε για μια στιγμή. Το ένα σκάνδαλο σκάει πριν προλάβει να κοπάσει ο αχός του προηγούμενου. Οποια πέτρα κι αν σηκώσεις, από κάτω θα βρίσκεται είτε ο Κυριάκος είτε κάποιος συγγενής ή φίλος του. Ισως επειδή κανένας πρωθυπουργός δεν έχει προσεγγίσει τη θέση του πρωθυπουργού όπως ο Μητσοτάκης.
Από νωρίς φάνηκε ότι ξέρει καλά να κάνει προεκλογικές καμπάνιες, αλλά όχι να κυβερνά. Σαν μάστορας στη δημόσια χειραγώγηση δύσκολα τού παραβγαίνουν άλλοι. Αλλά η διακυβέρνησή του είναι μια λιτανεία από γκάφες, κακοδιαχείριση, μυστικοπάθεια, διαφθορά, συγκαλύψεις και αναποτελεσματικότητα. Ας πάρουμε το φιάσκο-σκάνδαλο του Ταμείου Ανάκαμψης. Τα 31 δισ. δάνεια που έπεσαν από τον ευρωπαϊκό… ουρανό ήταν η τελευταία ευκαιρία της Ελλάδας να αποκτήσει ένα βιώσιμο οικονομικό μοντέλο και να φτιάξει υποδομές. Αντί για χάραξη εθνικής στρατηγικής, όμως, ο πρωθυπουργός επέλεξε να μοιράσει μόνος του τα δισεκατομμύρια σε διάφορους δικούς του επιχειρηματίες εν κρυπτώ, χωρίς αξιοκρατική διαδικασία, δίχως δημόσιο απολογισμό και μόνο για να παραμένει στην καρέκλα.
Στην οικονομία ο Μητσοτάκης πήρε μια ηλεκτρική σκούπα και «ρούφηξε» από τους πολλούς ό,τι χρήμα υπήρχε για να το δώσει στους λίγους επιχειρηματίες-υποστηρικτές του. Καρτελοποίησε έτσι τα πάντα καταδικάζοντας την πλειοψηφία στην ανέχεια. Κανονικά το κυβερνών κόμμα θα έπρεπε να περιορίζει, όχι να μεγεθύνει, τα ελαττώματα ενός πρωθυπουργού. Δεν κυβερνά μόνος του, υπάρχει ένα ολόκληρο κόμμα που θα λειτουργούσε ως άγκυρα κάθε φορά που ο Μητσοτάκης ξέφευγε πέρα απ’ τα όρια. Αλλά όχι πια.
Το κόμμα της Ν.Δ., που κάποτε οριζόταν από σταθερές, παραδοσιακές και συγκεκριμένες βασικές αξίες, έχει χάσει εντελώς την ταυτότητά του. Δεν άλλαξε ιδεολογία, απλώς δεν έχει πλέον καμιά πολιτική ιδεολογία. Ο Μητσοτάκης δεν θα μπορούσε να κάνει όσα διαπράττει χωρίς μία ιστορική προδοσία στις θεμελιώδεις αρχές του κόμματος. Το μετέτρεψε λοιπόν σε ένα προσωπικό του όχημα, χωρίς όραμα ή ταυτότητα, κρατώντας μόνο τη μαρκίζα και φυτεύοντας σε ηγετικούς ρόλους-κλειδιά αυλικούς, κάτι «τελειωμένους» σημιτικούς και φίλους της οικογένειας, όπως ο Σκέρτσος, ο Μπρατάκος, ο Γεραπετρίτης, ο Τσάφος, που βλέπει τουρκική την Κύπρο κ.ά.
Ο 8ος αρχηγός της Ν.Δ. θεωρεί ότι έχει κάτι σαν… θεϊκό κληρονομικό δικαίωμα να κυβερνά τη χώρα και μάλιστα πάνω σε «κόντρα» άξονες από αυτούς του κόμματός του. Αν αντί για πρωθυπουργός ο Μητσοτάκης ήταν υπουργός Εξωτερικών σε οποιαδήποτε χώρα του κόσμου, θα είχε απαλλαγεί από τα καθήκοντά του εδώ και καιρό. Η άποψή του για την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας είναι ότι υπάρχουμε αποκλειστικά για να εξυπηρετούμε συμφέροντα άλλων. Ο άνθρωπος απλώς δεν θέλει να πει «όχι». Ποτέ και σε κανέναν. Πρώτα ταυτίστηκε με τη διακυβέρνηση Μπάιντεν σε τόσο κωμικά υπερβολικό βαθμό που μετέτρεψε τη χώρα σε χρήσιμο ηλίθιο.
Χωρίς τζάμπα ανταλλάγματα και εις βάρος των ανοιχτών εθνικών προβλημάτων της. Μετά άρχισε πανικόβλητος να κάνει κωλοτούμπες για να γίνει αρεστός στον Τραμπ, ο οποίος ετοιμάζεται να μας μετατρέψει σε υποπόδιο της Τουρκίας με τον μοιραίο Μητσοτάκη να «φτιάχνει κλίμα». Για την Ελλάδα η εθνική κυριαρχία οφείλει να «είναι σχετική έννοια». Και, μετά το ρεσάλτο ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, για τον πρωθυπουργό ξαφνικά το Διεθνές Δίκαιο δεν πρέπει να ισχύει μπροστά στα συμφέροντα των ισχυρών.
Στους οπαδούς του κόμματός του δεν προσφέρει καμιά συνοχή. Ούτε δεξιός ούτε αριστερός ούτε κεντρώος, η μοναδική ιδεολογία Μητσοτάκη είναι εργολαβία συμφερόντων. Οποτε στριμώχνεται, η αλεξίσφαιρη πανοπλία του είναι να επικαλείται χαζομάρα ή άγνοια. Υποκλοπές, Τέμπη, ΟΠΕΚΕΠΕ, η τελευταία γελοιότητά του με το Διεθνές Δίκαιο. Είτε δεν γνώριζε είτε δεν κατάλαβε. Πέρα από όσα έκανε ήδη, το πρόβλημα είναι ότι οι «βόμβες» που φύτεψε στα θεμέλια της χώρας, από την οικονομία μέχρι τα εθνικά μας συμφέροντα, θα σκάσουν στο άμεσο μέλλον με απρόβλεπτες συνέπειες. Ο Μητσοτάκης πρώτα δηλητηρίασε το κόμμα του και μετά, κατ’ επέκταση, τη χώρα.
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ
Πρωθυπουργός της Ελλάδος
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1968 και είναι γιος του πρώην πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Αποφοίτησε από το Κολλέγιο Αθηνών και σπούδασε Κοινωνικές Επιστήμες στο Χάρβαρντ, με μεταπτυχιακό στο Στάνφορντ. Εκανε πρακτική στις αγγλικές Chase Investment και McKinsey, στην οποία ήταν σύμβουλος το 1995-1997, ενώ στη συνέχεια εργάστηκε σε θυγατρικές των ελληνικών τραπεζών Alpha και Εθνική. Πρώτη φορά εξελέγη βουλευτής της Ν.Δ. το 2004 και το 2013 διετέλεσε υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης. Από το 2016 είναι πρόεδρος του κόμματος και στις 7 Ιουλίου 2019 έγινε πρώτη φορά πρωθυπουργός της Ελλάδος. Επανεξελέγη τον Ιούνιο του 2023.