O αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ξεστόμισε το αδιανόητο «εμείς πάθαμε ζημιά από την ιστορία των Τεμπών», ενώ ανακάλυψε ότι δεν υπάρχει εγκεκριμένο εμβόλιο τόσες δεκαετίες για την ευλογιά στα γίδια και στις προβατίνες
Υπάρχουν πολιτικοί που ο λόγος τους έχει εκτόπισμα. Υπάρχουν κι αυτοί που οι δηλώσεις τους «ταξιδεύουν» προς την ανυπαρξία, αμέσως με το που τις ξεστομίσουν. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι ο Κωστής Χατζηδάκης έχει μοχθήσει για να λογίζεται ως καριερίστας πολιτικός.
- Από τον Βασίλη Γαλούπη
Αλλωστε στη ζωή του μόνο αυτό ξέρει να κάνει. Να εξελίσσεται μέσα από έναν αποστειρωμένο κομματικό σωλήνα. Ανάθεμα αν ούτε κι εκεί τα κατάφερνε, σε ένα τέτοιο περιβάλλον ασφαλείας…
Εφτασε στα 60 του ο Χατζηδάκης και ο επαγγελματικός του μικρόκοσμος έχει τον ίδιο σταθμό και αφετηρία. Το κόμμα! Αν σε έναν παράλληλο κόσμο η Ν.Δ. δεν υπήρχε, κανείς δεν γνωρίζει πώς θα τα έφερνε βόλτα ο άνθρωπος. Δίχως να έχει για «σημαδούρα» και σωσίβιο μαζί το σήμα της Ν.Δ., ο Χατζηδάκης ακόμα ίσως να αναζητούσε προσανατολισμό. Οσο κι αν ακούγεται αλλόκοτο, δεν έχει να παρουσιάσει κάτι άλλο πέρα από μια αδιάφορη διαδρομή μεταξύ γραφείων ΟΝΝΕΔ και Ν.Δ., υπουργείων και Μαξίμου.
Ασφαλώς και από έναν τύπο που δεν έχει εργαστεί ποτέ στη ζωή του σε κάποια «κανονική» δουλειά, την οποία έχει κερδίσει αξιοκρατικά με το σπαθί του, παρά μόνο επί δεκαετίες είναι της προσκολλήσεως σε ένα κόμμα, δεν γίνεται κανείς να μην εκλάβει ως ανέκδοτο τις αρλούμπες του περί «ελεύθερης αγοράς». Είναι σαν να δίνει οδηγίες ένας που δεν έχει καν δίπλωμα οδήγησης στον Σουμάχερ και τον Χάμιλτον πώς θα κατακτήσουν τη Formula 1. Γι’ αυτό και ό,τι έχει πιάσει στα χέρια του ως υπουργός ο Χατζηδάκης το έχει καταστρέψει.
Ομως, την ανικανότητά του την έχουμε διαπιστώσει, δυστυχώς, κι από άλλους Ελληνες πολιτικούς διάφορων κομμάτων. Δεν είναι ο πρώτος ούτε ο τελευταίος που τα έκανε θάλασσα. Αυτό που δεν είχαμε ξαναδεί μέχρι τώρα είναι ένας υπουργός να παρακολουθείται από την πρωθυπουργική ΕΥΠ και να μην αντιδρά. Να κάθεται παθητικά και να αποδέχεται την υποκλοπή που του έγινε αποδεδειγμένα. Πού να μην ήταν κι «άνθρωπος εμπιστοσύνης» του Κυριάκου…
Ηταν το 2022, δηλαδή, που αποδείχθηκε ότι ο Χατζηδάκης θα ήταν πραγματικά ένας μετέωρος άνθρωπος στο σύμπαν δίχως να υπάρχει το κόμμα για να γαντζωθεί. Αν έβρισκε την ευθιξία για να τα βροντήξει και να φύγει, τι θα έκανε μετά; Πού θα πήγαινε, τι θα έκανε, πώς θα περνούσαν οι μέρες; Είναι ανθρώπινο το δίλημμα στο οποίο βρέθηκε. Γι’ αυτό και κατάπιε τη μεγαλύτερη ξεφτίλα που θα μπορούσε να συμβεί σε έναν άνθρωπο. Να τον παρακολουθεί η ΕΥΠ, με πολιτικό προϊστάμενο την πρωθυπουργάρα του Χατζηδάκη, κι αυτός να μην προσφεύγει κάπου, να μην κινείται καν για να μάθει τον λόγο που τον παρακολουθούσαν. Συμβαίνουν, άλλωστε, αυτά στους κομματικούς σωλήνες. Μερικές φορές δεν χρειάζεται να ψειρίσεις πολύ για τα αυτονόητα.
Οταν ο Χατζηδάκης είπε και το στεντόρειο «δεν πιστεύω ότι ο πρωθυπουργός εμπλέκεται σε αυτή την ιστορία», κατάλαβε ότι σκιάχτηκαν από την αποφασιστικότητά του οι «κοριοί». Και κοιμήθηκε ήσυχος. Κάπως έτσι ο Χατζηδάκης εμφανίζεται κατά καιρούς ως ο εκλεκτός του Μητσοτάκη για την επόμενη μέρα του κόμματος, ίσως και ως πρωθυπουργός. Τον Μάρτιο συμπληρώνει έναν χρόνο ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, το -τυπικά- ανώτατο θεσμικό πόστο που έχει κατακτήσει έως τώρα. Σίγουρα νιώθει πως έχει διανύσει ένα αρκετά μεγάλο μέρος της απόστασης έως την κορυφή.
Η αυτοπεποίθηση του Χατζηδάκη όταν μιλάει είναι αντιστρόφως ανάλογη της ευθιξίας του σε υποθέσεις όπως των υποκλοπών. Είπε αυτές τις μέρες κάτι που δεν είχαμε ακούσει και πάλι αυτά τα τρία χρόνια: «Εμείς πάθαμε ζημιά από την ιστορία των Τεμπών, τι να λέμε τώρα, να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας;»
Ο Χατζηδάκης μιλάει για ζημιά για την… κυβέρνησή του από την… ιστορία των Τεμπών σαν να απευθύνεται σε κάποιο λάθος, όχι σε ένα τραγικό δυστύχημα με 57 νεκρούς. Τέτοια χοντροπετσιά μπορεί να συναντήσει κανείς μόνο σε ανθρώπους που δεν έχουν κυκλοφορήσει στην κοινωνία για να κατανοήσουν τι συμβαίνει γύρω τους. Αυτός ο τύπος, δηλαδή, που ονειρεύεται να γίνει και πρωθυπουργός χώρας ζυγίζει τα πάντα σύμφωνα με το κυβερνητικό κόστος. Ετσι αντιλαμβάνεται ακόμα και το έγκλημα των Τεμπών. Κι αντί να ζητήσει συγγνώμη για τη χυδαιότητα που ξεστόμισε με τέτοια αναισθησία, κάθεται στη θέση του περιμένοντας τη σειρά του για πρωθυπουργός. Μια σειρά που δεν θα έρθει ποτέ, διότι ο άνθρωπος δεν κάνει για μπροστάρης, αν έκανε, θα το είχαν καταλάβει όλοι. Πρωθυπουργός με επετηρίδα δεν έχει γίνει κανένας.
Σαν να μην έφτανε αυτό, ακολούθησε και η άποψη του Χατζηδάκη για το εμβόλιο της ευλογιάς, για το οποίο… ανακοίνωσε σε παγκόσμια αποκλειστικότητα: «Δεν υπάρχει εγκεκριμένο εμβόλιο κατά της ευλογιάς των αιγοπροβάτων στην Ευρωπαϊκή Ενωση». Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, δηλαδή, θεωρεί ότι κατάφερε η ανθρωπότητα να φτιάξει σε λίγους μήνες εμβόλιο για τον κορονοϊό, αλλά επί τόσες δεκαετίες δεν τα έχει καταφέρει για την ευλογιά στις προβατίνες και τις γίδες.
Θα περίμενε κανείς ότι από τις δύο τοποθετήσεις ενός αντιπροέδρου κυβέρνησης για τα Τέμπη και την ευλογιά θα προκαλούνταν σάλος. Πέρα από κάτι σποραδικές κομματικές αντιδράσεις, όμως, δεν προέκυψε κάτι σοβαρό. Γιατί; Μα επειδή το είπε ο Χατζηδάκης… Ποιος να ασχοληθεί δηλαδή;
ΚΩΣΤΗΣ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ
Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Επικρατείας
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Γεννήθηκε το 1965 στο Ρέθυμνο. Φοίτησε στη Νομική Αθηνών και έκανε μεταπτυχιακό στην Πολιτική Επικοινωνία στο Κεντ της Αγγλίας. Εντάχθηκε από νεαρή ηλικία στη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και το 1987 έγινε γεν. γραμματέας της. Το 1992 αναδείχθηκε πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ και από το 1994 εξελέγη τρεις φορές ευρωβουλευτής. Στο ελληνικό Κοινοβούλιο είναι από το 2007. Εχει διατελέσει υπουργός Ανάπτυξης δύο φορές (το 2009 και το 2012), υπουργός Περιβάλλοντος το 2019, υπουργός Μεταφορών το 2007 και υπουργός Εργασίας (2021-2023). Από τον Ιούνιο του 2023 διορίστηκε υπουργός Οικονομικών, ενώ με τον ανασχηματισμό τον Μάρτιο του 2025 ανέλαβε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Επικρατείας.