Εξαγοράζουν την ιστορική μνήμη με… επιδοτούμενα προγράμματα λήθης
Την ώρα που συνεχίζεται ο σάλος για τα φωτογραφικά ντοκουμέντα από την εκτέλεση των 200 πατριωτών στην Καισαριανή, την Πρωτομαγιά του 1944, οι σύγχρονοι Γερμανοί συνεχίζουν τις άθλιες πρακτικές τους επιχειρώντας να εξαγοράσουν την ιστορική μνήμη με διαφόρων τύπων μικροδωρεές και ευτελείς χορηγίες ημερίδων που έχουν ως θέμα τα εγκλήματα της Κατοχής.
Η προσπάθεια αυτή είναι οργανωμένη και χρηματοδοτείται από το γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών μέσω της υποτιθέμενης «κοινής διαχείρισης μνήμης». Στόχος της είναι η άμβλυνση των εντυπώσεων για τις ωμότητες της Κατοχής μέσω εξωραϊσμών και συμψηφισμών. Τελευταίο κρούσμα η χθεσινοβραδινή ημερίδα στον Δήμο Παύλου Μελά της Θεσσαλονίκης (προέκυψε από τη συγχώνευση Πολίχνης, Ευόσμου και Ευκαρπίας), όπου βρισκόταν το ομώνυμο μαρτυρικό στρατόπεδο.
Η εκδήλωση με θέμα «Στρατόπεδο Συγκέντρωσης Παύλου Μελά: Ερευνα, Εκπαίδευση και Μνήμη», με τη συμμετοχή γνωστών Ελλήνων ιστορικών, όπως ο Στράτος Δορδανάς, και μερικών λιγότερο επώνυμων ερευνητών, που μετέχουν σε επιδοτούμενα προγράμματα κυρίως για θέματα διώξεων του εβραϊκού στοιχείου, χρηματοδοτείται… περήφανα από το γερμανικό ομοσπονδιακό υπουργείο Εξωτερικών και από πόρους του Ελληνογερμανικού Ταμείου για το Μέλλον. Στην ημερίδα, όπως ήταν φυσικό, απηύθυνε χαιρετισμό και η γενική πρόξενος της Γερμανίας στη Θεσσαλονίκη.
Καταρχάς, είναι απορίας άξιον τι είδους «χρηματοδότηση» χρειάζεται μια απλή επιστημονική ημερίδα, στην αίθουσα μάλιστα συνεδριάσεων του τοπικού δημοτικού συμβουλίου. Προφανώς η χορηγία αφορά το επιστημονικό πρόγραμμα, τα αποτελέσματα του οποίου παρουσιάστηκαν χθες και αποτελεί ένα είδος αμοιβής στους Ελληνες ερευνητές, πανεπιστημιακούς και άλλους που εργάστηκαν σε αυτό. Ομως ανεξαρτήτως του τι γράφτηκε στην επιστημονική παρουσίαση και τι ειπώθηκε στη χθεσινή ημερίδα, είναι απολύτως απαράδεκτο τέτοιου είδους έρευνες για μαρτυρικούς τόπους βασανιστηρίων και εκτελέσεων να χρηματοδοτούνται από τους απογόνους των βασανιστών και των σφαγέων ως δήθεν ένδειξη έμπρακτης μεταμέλειας. Ειδικά μάλιστα σε ό,τι αφορά τη Γερμανία, είναι και εξόχως ανήθικο, από τη στιγμή που αρνείται να καταβάλει τις πολεμικές αποζημιώσεις.
Γι’ αυτό, εκτός από τους επιστήμονες, θα πρέπει και οι δήμοι που δέχονται τέτοιου είδους μικροδωρεές και ιδίως οι μαρτυρικοί να το σκεφτούν δύο φορές. Γιατί η γερμανική προσπάθεια δεν αποσκοπεί ασφαλώς στην αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας, αλλά στην αναθεώρηση της Ιστορίας με τρόπο που βολεύει τους Γερμανούς. Η υπόθεση με τον Δήμο Παύλου Μελά φέρνει στον νου το περιστατικό με τον Δήμο Καισαριανής, όταν εν μέσω πανδημίας η τότε δημοτική Αρχή αποφάσισε εν κρυπτώ και με επείγουσες διαδικασίες να αιτηθεί χρηματοδότηση (ευτελούς ύψους) από το Γερμανικό Ταμείο για το Μέλλον, προκειμένου να αγοραστούν υλικά καθαρισμού και συντήρησης του ιστορικού μνημείου.
Το Εθνικό Συμβούλιο για τις Οφειλές της Γερμανίας προς την Ελλάδα είχε καταγγείλει το γεγονός αυτό ως προσπάθεια του Βερολίνου να ξεπλύνει με τριάκοντα αργύρια τη γερμανική ευθύνη για τις εκτελέσεις πατριωτών, η μνήμη των οποίων ξανάρθε στις μέρες μας με την αποκάλυψη των φωτογραφικών ντοκουμέντων. Ευτυχώς, χάρη στην κινητοποίηση του λαού της Καισαριανής, ο τότε δήμαρχος τιμωρήθηκε με συντριβή στις επόμενες εκλογές και οι Γερμανοί δεν κατάφεραν να οικειοποιηθούν έναν από τους πιο εμβληματικούς τόπους μαρτυρίου της πατρίδας μας.
