Απαράδεκτη ανθελληνική κίνηση του Βερολίνου. Υστερα από 62 χρόνια αδιάλειπτης λειτουργίας έκρινε σκόπιμο να κόψει κάθε δεσμό με τη χώρα μας
Η Deutsche Welle δεν είναι ένας ρετρό ραδιοτηλεοπτικός φορέας εξωτερικού της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Δεν αφορά, δηλαδή, μόνο την ίσως μοναδική αξιόπιστη πηγή ενημέρωσης του ελληνικού λαού επί δικτατορίας. Είναι ένας ζωντανός οργανισμός που συχνά πυκνά στρίμωχνε τις ελληνικές κυβερνήσεις.
Η DW είναι αυτή που αποκάλυψε πρώτη στην Ελλάδα τον Ιούλιο του 2007 για την κατάθεση του «Ρ.Σ.», όπως ανέφερε τότε, εννοώντας τον Σίκατσεκ, και την εμπλοκή Νέας Δημοκρατίας – ΠΑΣΟΚ στις μίζες της Siemens. Πολλές φορές ασχολήθηκε με τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, με την οικονομική κρίση, ακόμα και τα τελευταία χρόνια με σκάνδαλα της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Οταν τα γερμανικά ΜΜΕ είχαν αποκαλυπτικά ρεπορτάζ, πολύ δύσκολα θα έφταναν στα αυτιά των Ελλήνων αναγνωστών, δίχως τη συμβολή της DW με τις αναδημοσιεύσεις του γερμανικού Τύπου κάθε πρωί. Αλλωστε, είναι εμφανής τα τελευταία χρόνια η απροθυμία όλο και περισσότερων ελληνικών ΜΜΕ έστω να «διαβάσουν» τι γράφει ο ξένος Τύπος για τη χώρα μας. Και ειδικά αν οι επικρίσεις αφορούν το κυβερνητικό έργο.
Η DW είναι ο μοναδικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός που απέμεινε στη Γερμανία βάσει ομοσπονδιακού δικαίου. Δεν χρηματοδοτείται, σε αντίθεση με τους περιφερειακούς ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς του ARD ή του ZDF από το τέλος ραδιοτηλεόρασης, αλλά από τα φορολογικά έσοδα. Αρμόδιος είναι ο ομοσπονδιακός επίτροπος για τον Πολιτισμό και τα Μέσα Ενημέρωσης, που στην προκειμένη είναι ο υπουργός Βόλφραμ Βάιμερ.
Το «σπίτι» της DW στη Γερμανία βρίσκεται σήμερα στη Βόνη και στο Βερολίνο, ενώ το πρόγραμμά της προσφέρεται σε 32 γλώσσες, ανάμεσά τους και τα ελληνικά. Μέχρι τώρα. Χθες ανακοινώθηκε αυτό που συζητιόταν από το 2024, δηλαδή ότι στο πλαίσιο γενικότερων περικοπών, που προκύπτουν μετά τη μείωση της χρηματοδότησης από τον κρατικό προϋπολογισμό, η διοίκηση της Deutsche Welle ανακοίνωσε την απόφασή της να κλείσει το ελληνικό πρόγραμμα του σταθμού από τον Ιανουάριο του 2027.
Η σχετική ανακοίνωση αναφέρει: «Η ελληνόφωνη υπηρεσία της DW θα διακοπεί. Αυτή η υπηρεσία παρείχε ανεξάρτητη πληροφόρηση στο κοινό στην Ελλάδα, ακόμη και κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής δικτατορίας. Λειτούργησε ως σημαντικό κανάλι διαλόγου κατά τη διάρκεια της κρίσης του ευρώ, μεταφέροντας τις γερμανικές απόψεις στο ελληνικό κοινό».
Μια από τις αιτιολογίες της απόφασης είναι πως «η Ελλάδα είναι από καιρό μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης και είναι μια σταθερή δημοκρατία με ένα ποικίλο τοπίο μέσων ενημέρωσης. Γι’ αυτό και η DW πρέπει να προχωρήσει στις περικοπές σε αυτόν τον τομέα». Σημειώνεται ότι η ελληνόφωνη υπηρεσία είναι η μόνη που διακόπτεται συνολικά σε ό,τι αφορά όλες τις υπηρεσίες της. Η ελληνική γλώσσα είναι η μόνη από τις 32 συνολικά της DW που θα σταματήσει να υπάρχει από την 1η Ιανουαρίου του 2027. Περικοπές υπάρχουν και σε ορισμένα άλλα προγράμματα, αλλά καμία γλώσσα δεν αποσύρεται ολοκληρωτικά.
Ασφαλώς και η δικαιολογία περί ελευθεροτυπίας και πλουραλισμού στην Ελλάδα είναι φαιδρή. Η ξεκάθαρα πολιτική απόφαση, στοχευμένη στη χώρα μας και μόνο, βρίσκει αντιμέτωπα τα ίδια τα ρεπορτάζ της DW. Οπως αυτό με τον τίτλο «Γιατί απειλείτε δημοσιογράφους;», της Μαρίας Ρηγούτσου, πριν από μόλις λίγες μέρες, στις 11 Φεβρουαρίου: «Οι πρόσφατες απειλές του κυβερνητικού εκπροσώπου σε δημοσιογράφο ότι θα υποστεί τις συνέπειες του νόμου για διευκρινιστική ερώτηση προκαλούν προβληματισμό. Αυτή είναι η Ελλάδα της Ευρώπης;» ήταν ο πρόλογος του καυστικού δημοσιεύματος της ελληνικής υπηρεσίας της DW που, μεταξύ άλλων, σημείωνε για την επίθεση του Παύλου Μαρινάκη σε δημοσιογράφο και τις απειλές για μηνύσεις:
«O Τύπος είναι ελεύθερος. H λογοκρισία και κάθε άλλο προληπτικό μέτρο απαγορεύονται. Τι εννοούμε όμως “ο Τύπος είναι ελεύθερος”; Γιατί εάν οι δημοσιογράφοι εκφοβίζονται με αγωγές, ώστε να μη θέτουν ερωτήσεις που προφανώς φέρνουν σε δύσκολη θέση τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, τότε για ποια ελευθερία του Τύπου μιλάμε; (…) Δυστυχώς η Ελλάδα, σύμφωνα με τους Ρεπόρτερ χωρίς Σύνορα, κατέχει την 89η θέση στον παγκόσμιο χάρτη για την ελευθερία του Τύπου και την τελευταία στην Ε.Ε. Τέτοιου είδους συμπεριφορές ενισχύουν την άποψη ότι οι δημοσιογράφοι στην Ελλάδα δεν μπορούν να θέτουν ελεύθερα τις ερωτήσεις που θέλουν να υποβάλουν».
Η συνάδελφος Μαρία Ρηγούτσου συνέχιζε: «Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι ο Γερμανός κυβερνητικός εκπρόσωπος θα τολμούσε ποτέ να μιλήσει με αυτόν τον τόνο σε οποιοδήποτε συνάδελφο. Γιατί σημασία δεν έχει μόνο τι λες, αλλά και πώς το λες. Οχι, κύριε κυβερνητικέ εκπρόσωπε, δεν έχετε δικαίωμα να απειλείτε». Στις 10 Φεβρουαρίου 2026 ο Κώστας Αργυρός υπέγραφε στην ελληνική υπηρεσία της DW το θέμα «Η Διεθνής Διαφάνεια για τη διαφθορά στην Ελλάδα»: «Κατά μία μονάδα στον σχετικό δείκτη σε σχέση με το 2024 βελτιώθηκε η χώρα μας, πιάνοντας τη “βάση” με 50 μονάδες στις 100. Παραμένει στις τελευταίες θέσεις της Ε.Ε.».
Οι δικαιολογίες για περικοπές, που όμως πλήττουν μόνο το ελληνικό τμήμα της DW και την ελληνική γλώσσα, δίχως να επηρεάζεται καμία από τις υπόλοιπες 31 γλώσσες και υπηρεσίες στο εξωτερικό, καταδεικνύουν ότι πρόκειται για κάτι προσανατολισμένο στη χώρα μας. Πλέον οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν θα έχουν να αγχώνονται για τα βέλη μέσω της πρωινής επισκόπησης του γερμανικού Τύπου στην DW.
ΒΟΛΦΡΑΜ ΒΑΪΜΕΡ
Υπουργός Πολιτισμού και ΜΜΕ Γερμανίας
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Γεννήθηκε το 1964 στο Γκελνχάουζεν της Δυτικής Γερμανίας. Φοίτησε σε γερμανικό σχολείο στην Πορτογαλία και σπούδασε Ιστορία, με μεταπτυχιακό από το Πανεπιστήμιο Γκαίτε. Εγινε οικονομικός συντάκτης στη γερμανική εφημερίδα «FAZ», ενώ στη συνέχεια εργάστηκε και σε άλλα ΜΜΕ, όπως στο περιοδικό «Focus», όπου ανέλαβε αρχισυντάκτης. Από το 2015 είναι εκδότης του περιοδικού «The European». Τον Απρίλιο του 2025 ο Μερτς ανακοίνωσε πως ο Βάιμερ θα είναι ο νέος υπουργός Πολιτισμού και ΜΜΕ. Εντός αρμοδιοτήτων του είναι και η λειτουργία της Deutsche Welle.